آیتالله سیدمحمدرضا حسینی جلالی، از بزرگان حوزه علمیه و استاد برجسته پژوهش و تصحیح متون دینی و تاریخی، در کربلا متولد شد و سالهای طولانی در نجف و کربلا به تحصیل و تحقیق پرداخت. از سال ۱۳۵۹ شمسی به قم مهاجرت کرد و تا پایان عمر به کارهای علمی و تربیت طلاب مشغول بود. زندگی ایشان ساده و بیتشریفات بود و همواره بر خدمت به علم و پژوهش تأکید داشت. ایشان شاگردپرور و مشوق کارهای علمی طلاب بود و جلسات پرسش و پاسخ و مراسم علمی را در کنار جلسات روضه در منزل خود برگزار میکرد. حوزه فعالیتهای ایشان شامل تصحیح متون قدیمی، تألیف کتابها و مقالات، تهیه فهرست آثار بزرگان و پژوهش در تاریخ ائمه (ع) و علوم حدیث میشد. با وجود فعالیتهای گسترده علمی، هیچگاه به دنبال مناصب یا منافع مادی نبود و تمام توان خود را وقف خدمت به علم، طلاب و جامعه اسلامی کرد. آثار ایشان، از جمله تصحیح تفسیرها و متون تاریخی، همکاری در کنگرهها و همایشهای علمی و بیش از ۲۰۰ اثر چاپشده، گواه جایگاه برجسته او در حوزه علمیه و جامعه علمی جهان اسلام است. آیتالله حسینی جلالی نه تنها آثار علمی ماندگار بر جای گذاشت، بلکه الگویی از زهد و خدمت بیادعا برای جامعه علمی و طلاب بود. ایشان سرانجام در ۱۲ اسفند ۱۴۰۳ ش (مصادف با اول رمضان) درگذشت و در حرم امام حسین(ع) دفن شد.