بسم اللهِ قاصمِ الجبّارینَ مبیرِ الظّالمین
سلحشوران قهرمان سپاه و ارتش! درود خدای منتقم و رسول مجاهدش (ص) نثار شما باد! از عمق جان و سویدای دل، از زبان یکان یکان مردم مؤمن و مقاوم ایران اسلامی به شما دست مریزاد میگویم و از صمیم وجود بر بازوان توانمندتان (که ستونهای خیمه مقاومت است) بوسه میزنم. غرّش غرورانگیز موشکهایتان جانی تازه در کالبَد همه امت اسلامی به ویژه ارکان جبهه مقاومت دمید؛ با این اقدام قهرمانانه اعتبار صدق وعدههای خویش را صدچندان کردید؛ آنک تا فروچیدن فتنه توسعهطلبی و اشغالگری، قتل و غارت، به دشمن فتنهگر فریبکار امان ندهید، که این فرمان صریح خداوند خطاب به شماست: «وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ» (البقرة: ۱۹۳)
بدیهی است که: جز به «تداوم تهاجم سخت» به خصم خائن، کار جبهه مقاومت به فرجام فلاح و نهایت نجاح پیوند نخواهد خورد. مذاکره ـ عندالضروره ـ فقط در سایه رقص شمشیرهای آخته شما و در غوغای هلهله غرش غرورانگیز موشکهای شما سر به آسمان پیروزی خواهد سود.
پیروزی در دفاع مقدس هشت ساله با نبرد جانانه شما مجاهدان مخلص راه خدا و مقاومت مردم مؤمن میهن فراچنگ آمد، فتحالفتوح جنگ دوازده روزه نیز با مذاکره و مداهنه حاصل نشد؛ اینک نیز «نبرد گرم»، تأمین کننده «سوخت سلاح نبرد سرد» است. زیرا عدوّ عنود و دشمن ددمنش آمریکایی ـ صهیوني جز به «زبان قدرت» هیچ نمیفهمد. «میز مذاکره» از نظر آمریکای شرور جز «تله و ترفند فرصتسوزی» به زیان جبههی مقاومت و «فن فرصتسازی» برای فتنه انگیزي خود هیچ نیست؛ به تعبیر قائد شهید عظیم الشأن (قدّه): «دلیل؟ تجربه!»؛ «هواخواهان اصالت مذاکره» بفرمایند: طی قریب به نیم قرن گذشته، چه سودی از «ذات مذاکره» عائد ملت ما شده است؟ و کدام مذاکره با آمریکای غدّار در طول پنج دهه گذشته، مورد نقض و بدعهدی قرار نگرفته است؟ هم اکنون نیز «دشمن دغلباز» برای سومین بار، میز مذاکره را به سکوی هجوم به جبهه مقاومت و حمله به ایران عزیز بدل کرد.
با توجه به آنچه معروض افتاد، تمنا دارم علمداران عزیز و ارجمند عرصه جنگ سرد (دیپلماسي) که سعیشان مشکور است، هوشمندانه مراقب خط منطقه عملیاتی خویش باشند و با قوت و شجاعت نگاهبان مرزهای این منطقهی عملیاتی باشند؛ مرزهای این منطقه همان «خطوط قرمز ابلاغی» رهبر معظم انقلاب اسلامی (دام ظله) است؛ علمداران «جنگ نرم» یعنی مردم صبور و سُتوار حاضر در سنگر خیابان نیز به کمتر از رهنمودهای معظم له رضا نخواهند داد.
والسلام علی عبادالله الصّالحین
علیاکبر رشاد۱۸، ۳، ۱۴۰۵
انتهای پیام