یک استاد دانشگاه و کارگردان تئاتر مهمترین آفت هنر دینی در دوران معاصر را فاصله گرفتن از باور قلبی و در گام دوم، افتادن در دام شعارزدگی، تحریف و غلو برای رسیدن به اهداف غیرهنری یا جاهطلبیهای فردی دانست و گفت: اگر هنرمند به جای تمرکز بر اصلِ معنا و حقیقت دینی، بخواهد از این ابزار برای خودنمایی یا مقاصد غیرفرهنگی استفاده کند، قطعاً هنر او دچار خدشه شده و از ساحت قدسی خود فاصله میگیرد.