تاریخ قرائت قرآن در جهان اسلام، بهویژه در مصر، بسیار فراتر از دوران ضبط صدا و پخش رادیویی است؛ هنری ریشهدار که از نخستین سدههای اسلامی، با تکیه بر «تلاوت با نغمه»، بهتدریج به یکی از مؤثرترین جلوههای قدرت نرم فرهنگی مسلمانان تبدیل شد و در بسترهایی چون قرآن جمعه، اذان، آیینهای عبادی و حمایتهای حکومتی، به بلوغی هنری و اجتماعی رسید.