
حجتالاسلام والمسلمین محمد لاکانی، مدیر حوزههای علمیه استان گیلان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از گیلان، با اشاره به فضایل اخلاقی امام موسی کاظم(ع)، گفت: بر طبق نقلهای موثق تاریخی ایشان در زهد و عبادت چنان سختکوش بودند که به «عبد صالح» شهرت یافت؛ همچنین امام موسی کاظم(ع) نسبت به زن و فرزندان و زیردستان بسیار مهربان بود به طوری که برخی از فقرای مدینه او را شناخته بودند، اما بعضی پس از تبعید حضرت از مدینه به بغداد به کرم و بزرگواریش پی بردند و آن وجود عزیز را شناختند.
مدیر حوزههای علمیه گیلان با اشاره به فلسفه برگزیده شدن لقب کاظم برای امام هفتم شیعیان، خاطرنشان کرد: کاظم یعنی نگهدارنده و فروخورنده خشم؛ این رفتار امام در برابر کسی یا کسانی بوده که از راه جهالت و نادانی یا به تحریک دشمنان به رفتارهای زشت و دور از ادب دست میزدند.
ارزش نابودی در برابر حفظ حق
حجتالاسلام لاکانی با بیان اینکه رفتار حکیمانه و صبورانه امام کاظم(ع) در مقابل جاهلان، حقانیت خاندان عصمت و اهل بیت(ع) را روشن میساخت، تصریح کرد: آنجا که پای گفتن کلمه حق در برابر سلطان و خلیفه ستمگری پیش میآمد، امام کاظم(ع) میفرمود «قل الحق و لو کان فیه هلاکک»، یعنی حق را بگو اگرچه آن حقگویی موجب هلاک تو باشد؛ در واقع از نظر ایشان ارزش والای حق به اندازهای است که باید افراد در مقابل حفظ آن نابود شوند .
وی با اشاره به اینکه امام موسى بن جعفر(ع) هرگز در مبارزه با دستگاه جبار هارونى بیمى به دل راه نداد، گفت: نفوذ معنوى امام موسى کاظم(ع) در دستگاه حاکم به حدى بود که کسانى مانند على بن یقطین صدراعظم(وزیر) دولت عباسى از دوستداران حضرت موسى بن جعفر(ع) بودند و به دستورات حضرت عمل مىکردند.
این کارشناس دینی در پایان خاطرنشان کرد: امام کاظم(ع) پس از شهادت پدر بزرگوارش امام جعفر صادق(ع) از برنامههای علمی ایشان پیروی میکرد و لذا طبق یک نقل تاریخی موثق سید بن طاووس در این باره میگوید «گروه زیادی از یاران و شیعیان خاص امام کاظم(ع) در محضر آن حضرت جمع میشدند و سخنان ارزشمند و پاسخهای آن حضرت به پرسشهای حاضران را یادداشت میکردند».