
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان غربی، قیام امام حسین(ع) از روز خودداری از بیعت با یزید تا روز عاشورا 175 روز بهطول انجامید. قیام حضرت سیدالشهدا(ع) از مدینه آغاز و به کربلا ختم شد؛ این قیام یک هفته در مدینه، 4 ماه و 10 روز در مکه و 23 روز بین راه مکه تا کربلا یعنی از دوم تا دهم محرم بهطول انجامید.
زمانی که امام حسین(ع) در مکه حضور داشت حدود 12 هزار نامه از کوفه برای آن حضرت فرستاده شد که در آنها از امام(ع) دعوت کرده بودند تا به شهر کوفه برود و به یاری مردم آن دیار بشتابد.
از خاندان بنیهاشم در مجموع 33 نفر در واقعه کربلا به شهادت رسیدند، سه نفر فرزندان حضرت سیدالشهدا(ع)، 9 نفر از فرزندان امام علی(ع)، 4 نفر از فرزندان امام حسن(ع) دوازده تن از اولاد عقیل و 4 نفر از فرزندان جعفر بن ابوطالب که در منابع مختلف 18 تا 30 نفر هم ذکر شده است.
پس از واقعه کربلا دشمنان امام حسین(ع) سرهای تعدادی از شهدای کربلا را از تن جدا کرده و با خود بردند آنان در این واقعه سرهای 78 شهید را میان خود تقسیم کردند که در این میان «قیس بن اشعف» رئیس قبیله بنی کنده 13 سر، شمر رئیس هوازن 12 سر، قبیله بنی تمیم 17 سر، قبیله مذحج 6 سر و افراد متفرقه از قبایل دیگر 13 سر همراه خود بردند.
پس از شهادت امام حسین(ع) تعداد 33 زخم نیزه و 34 ضربه شمشیر غیر از زخمهای تیز بر بدن مطهر آن امام به چشم میآمد و حضرت سیدالشهدا(ع) در هنگام شهادت 57 سال داشت.
در جمع شهدای کربلا که سه کودک از خاندان بنی هاشم نیز حضور داشت و 10 نفر از دشمنان با اسبهای خود بر بدنهای مطهر آنان تاختند.
حضرت سیدالشهدا(ع) در روز عاشورا برای 10 نفر مرثیه خواند و در شهادت آنها سخنرانی فرمود و آنان را دعا و یا دشمنانش را نفرین کرد که از جمله آنان میتوان به حضرت علی اکبر(ع)، حضرت ابوالفضل(ع)، حضرت قاسم(ع)، عبدالله بن حسن، عبدالله طفل شیرخوار، مسلم بن عوسجه، حبیب بن مظاهر، حربن یزید ریاحی و زهیر بن قین و جون اشاره کرد.
پیکرهای سه نفر از شهدای واقعه کربلا یعنی حضرت ابوالفضلالعباس(ع)، حضرت علی اکبر(ع) و عبدالرحمن بن عمیر توسط دشمنان سنگدل قطعه قطعه شد. دو نفر از یاران امام حسین(ع) روز عاشورا به اسارت دشمن درآمدند و سپس به شهادت رسیدند این دو تن سوار بن ثمامه و صیداوی هستند.
در روز عاشورا شصت خیمه با فاصله 2 متر از یکدیگر در صحرای کربلا برپا شده بود، دهم محرم سال 61 هجری برابر با 21 مهر سال 59 بود. در واقعه کربلا سرهای 2 شهید یعنی حضرت علی اصغر(ع) و حر بن یزید ریاحی از پیکر آنها جدا نشد.
پس از شهادت امام حسین(ع) 10 نفر از یاران سپاه یزید وسایل آن حضرت را غارت کردند و پیراهن، زیر جامه، عمامه، کفشها، زره، انگشتر، کلاه خود و شمشیر امام(ع) را با خود بردند.
امام حسین(ع) در روز عاشورا فرماندهی لشکر خود را به افراد مختلفی سپرده بودند، زهیر بن قین و حبیب بن مظاهر مسئولیت جناحهای راست و چپ لشکر را بر عهده داشتند و حضرت ابوالفضل(ع) و حضرت سیدالشهدا(ع) نیز قلب لشکر را هدایت میکردند.