
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، مهدیا! دلها به یاد تو میتپد و روشنی نگاه منتظران به افق خورشید ظهور توست، ای برترین افق برای پرواز پرندگان آرزو، ای تجلی آبیترین آسمان امید، ای منتهای برترین خیال هستی، ای آرمان همه چشم انتظاران، دنیا نیازمند ظهور تو و قلبهای عاشقانت به شوق دیدار روی تو میتپد، ای قلب عالم امکان، بیا و گرد قدمهایت را توتیای چشمانمان قرار ده. بیا که نوای دلانگیز توحید را با گوش جان شنواییم.
آغاز امامت حضرت ولیعصر(عج) در حقیقت امتداد غدیر، بلکه خود غدیری دیگر است، آنها که آرزو داشتند در سال دهم هجری، در سایهسار تک درخت وادی جحفه بودند تا با صاحب غدیر بیعت کنند، امروز باید با حجت معبود، مهدی موعود بیعت کرده و هر چه در توان دارند، از یاری امام زمان خویش دریغ ندارند؛ چنان که امام علی(ع) میفرماید: «خوشا به حال کسی که زمان او «حضرت مهدی(ع)»را درک کند، به دوره او بپیوندد و دوره او را شاهد باشد».
نهم ربیعالاول، نهتنها نخستین روز امامت امام عصر(ع) است، بلکه آغاز دورهای حیاتی و مهم در تاریخ شیعه نیز بهشمار میآید، از آنچه که در هیچ دورهای زمین از حجت خدا خالی نیست پس از شهادت امام حسن عسکری(ع) بر اساس اسناد موجود در منابع فقهی و روایی فرزند خردسال آن امام همام در حالیکه مردم نگران امامت آخرین خلیفه رسول خدا پس از امام عسکری(ع) بودند با کنار زدن عموی خود بر جنازه و پیکر پاک پدر گرامی خویش نماز میت خواند و با آشکار شدن در مقابل دیدگان و انظار عمومی توجه بشریت را به باقیمانده حسینبنعلی(ع) از سلسله ائمه معصومین جلب کرد و تمام انتظارات را برطرف نموده، بارقه امید را به قلوب و چشمان رمق گرفته جهانیان دمید که زمین پر از عدل و قسط خواهد شد گرچه تحقق آن نیازمند به طول دوران غیبت صغری و کبری باشد.
زندگینامه امام زمان(ع)
محمدبن حسن عسکری(عج) آخرین امام از امامان دوازده گانه شیعیان است. در ١۵ شعبان سال ٢۵۵ هـ.ق در سامرا به دنیا آمد و تنها فرزند امام حسن عسکری(ع)، یازدهمین امام شعیان ما است. مادر آن حضرت نرجس(نرگس) است که گفتهاند از نوادگان قیصر روم بوده است.
مهدی، حجت، قائم منتظر، خلف صالح، بقیةالله، صاحب زمان، ولی عصر و امام عصر از لقبهای آن حضرت است.
تولد امام زمان(عج) پنهان نگاهداشته شد و امام حسن عسکری(ع) خبر آن را تنها به عدهای از شیعیان داده بود، حضرت در سال 260 هـ ق پس از وفات پدر به امامت رسید، امامت ایشان بنا به حدیثهای بسیاری بود که از پیامبر(ص) و امامان پیشین روایت شده بود، امام زمان(عج) پس از آنکه بر جنازه پدر نماز گزارد از چشم مردمان پنهان شد، سبب پنهان شدن آن حضرت این بود که خلیفههای عباسی تصمیم به کشتن او داشتند.
بنا به اخبار و روایات شیعه غیبت آن حضرت دوبار صورت گرفته است، دوران غیبت نخست را که تا سال 329 هـ ق ادامه داشت دوران غیبت صغرا یا دوره نیابت خاصه مینامند. در این سالها امام بهوسیله چهار نفر از نمایندگان خاص خود با شیعیان ارتباط داشت.
حضرت مهدی درکلام معصومین(ع)
رسول اللّه(ص) میفرمایند: «روز قیامت فرا نمیرسد مگر آنکه از بین ما «قائم حقیقی» قیام نماید و آن قیام، زمانی خواهد بود که خدای عزوجلّ او را اجازه فرماید، هر کس پیرو او باشد نجات مییابد و هر که از فرمانش تخلّف ورزد، هلاک میشود. ای بندگان خدا! خدا را، خدا را؛ بر شما باد که به نزدش آیید اگرچه بر روی یخ و برف راه روید. زیرا او خلیفه خدای عزوجل و جانشین من است.»
حضرت زهرا(س) میفرمایند: «رسول خدا(ص) به من فرمودند: ای فاطمه! ترا بشارت باد به اینکه حضرت «مهدی(ع)» از نسل توست.»
اشارهای به فلسفه غیبت
بنابر آنچه در برخى از روایات آمده است، علت واقعى غیبت امام زمان(ع) بر ما پوشیده است، در عین حال با استفاده از روایات به عواملى چند در این زمینه پى مىبریم:
امتحان و آزمایش: غیبت آن حضرت سبب مىشود تا نفاق پنهان عده اى آشکار شود و ایمان حقیقى محبان و شیعیان واقعى امام(ع) در کوره ولایت امام غایب از ناخالصىها و دورویىها جدا و پاک گردد و مؤمن از منافق تمیز داده شود.
حضرت موسىبن جعفر(ع) مىفرماید: «هنگامىکه پنجمین فرزند امام هفتم (ع) غائب شد، مواظب دین خویش باشید، تا مبادا کسى شما را از دین خارج کند! اى پسرک من! براى صاحبالامر به ناچار غیبتى خواهد بود، بهطورىکه عدهاى از مؤمنان از عقیده خود برمىگردند، همانا خدا به وسیله غیبت، بندگانش را امتحان مىنماید».
بیعت نکردن با ستمکاران: حسن فضال مىگوید: علىبن موسىالرضا(ع) فرمود: «گویا شیعیان را مىبینم که هنگام مرگ سومین فرزندم امام حسن عسکرى(ع) در جستوجوى امام خود همهجا را مىگردند، اما او را نمىیابند.» عرض کردم: به چه دلیل؟ فرمود: «زیرا امامشان غایب مىشود.» عرض کردم: چرا غائب مىشود؟ فرمود: «براى این که وقتى با شمشیر قیام نمود بیعت کسى در گردنش نباشد».
برای ظهور امام مهدی(عج) به عنوان خاتم الاوصیا و منجی بشریت و تحقق یک انقلاب همه جانبه در سطح جهان، علاوه بر وجود رهبری شایسته، قطعاً زمینه و آمادگی جهانی نیز لازم است؛ بنابراین میتوان فقدان آمادگی جهان را یکی از فلسفهها و حکمتهای غیبت امام مهدی(عج) برشمرد.