کد خبر: 1384748
تاریخ انتشار : ۱۸ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۱:۵۴

طب سنتی؛ راهگشایی در رفع نیازهای طب مدرن

گروه اندیشه: احیای طب اسلامی در فرهنگ ایرانیان مساوی با احیای بسیاری از سفارشات اهل بیت(ع) است چراکه طب مدرن نیازمند طب اسلامی است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، انسان از دیدگاه وجودی خویش دارای ارکانی است که برترین این ارکان، رکن روحی یا به عبارتی رکن معنوی بوده و این رکن از دیدگاه حکما جزء ارکان اصلی ساختار روان به حساب می‌آید.

گاهی اوقات بیماری‌های جسمی به‌واسطه ضعف روح حادث می‌شود به قول حکیم ابن‌سینا جسم، مرکب روح است و این بدان معناست که روح سوار بر جسم است و همواره سوار، فرمان و افسار مرکب را در دست دارد و مرکب به سویی می‌رود که راکب می‌خواهد.

پس اگر راکب راه را درست بشناسد مرکب را با هدایت صحیح به مقصد می‌رساند ولی اگر خود راکب میل به پلیدی داشته باشد مرکب نیز به‌سمت پلیدی حرکت خواهد کرد.

حال باید دید که این مرکب و راکب اگر راه صحیح را اختیار کنند، به کدامین منزل رهنمون می‌شوند؟ منزل اصلی منزل آرامش است.

در طب سنتی اساس درمان به منشأ کل هستی و سرچشمه وجود برمی‌گردد و طبیب از آن سرمنشأ و دامنه فیض و برکات او در پی درمان برمی‌آید اما در طب مدرن با ایجاد یک سقف بر دامنه هستی و جدا کردن آنچه که هست از آنچه که می‌بیند و می‌یابد تنها از نیمه زیر سقف تمنای شفای بیمار خود را دارد و در خوش‌بینانه‌ترین نگرش خود بدون انکار بالای سقف به‌طور جنبی و انفرادی به آن نظر داشته اما در کل نمی‌تواند به آن معتقد باشد و در هر کجا که ترس از تکفیر یا تحریم نداشته دیدگاه رسمی خود را برای انکار حوزه‌های فراتر از آنچه می‌بیند و حس می‌کند و یا می‌تواند بشناسد مخفی نکرده است.

‌تفاوت‌های اساسی طب سنتی و طب جدید

رویکرد طب جدید به انسان، رویکردی جزء‌نگر است یعنی طب جدید انسان را به اجزاء تقسیم می‌کند و سعی دارد هر چه بیشتر روابط بین اجزاء را کشف کند و از این طریق به تبیین و تعریف کل وجود انسان می‌پردازد.

اما رویکرد طب سنتی کاملاً عکس طب جدید است. طب سنتی کل وجود انسان را به‌عنوان یک سیستم واحد می‌بیند‌.

در طب سنتی درمانگر، طبیعت(نیروی مدبره بدن) انسان است نه پزشک. کار پزشک فقط کمک کردن به طبیعت ضعیف شده است تا بتواند بدن را از وضعیت بیماری برهاند. اما در طب جدید درمان‌گر پزشک است و داروهایی که تجویز می‌کند.

در طب سنتی از ابزارهای مختلفی جهت درمان استفاده می‌شود از جمله داروهای گیاهی، ولی داروهای شیمیایی دارای اثرات فوری و عوراض جانبی طولانی‌مدت زیادی هستند که گاهی به‌علت این عوارض از سیستم دارویی خارج می‌شوند. اما داروهای گیاهی سازگار با طبیعت بدن انسان هستند چون از دل طبیعت می‌آیند و عوارض کمتری نسبت به داروهای شیمیایی دارند.

هر داروی گیاهی چندین خاصیت را در بدن بروز می‌دهد یعنی شما می‌توانید با تجویز یک دارو چند مشکل بیمار را برطرف نمایید و هم‌چنین ارزان و در دسترس هستند، به عبارت دیگر نگاه طب سنتی به یک دارو همه جانبه و کامل‌تر از نگاه طب جدید به دارو است.

دیدگاه امام صادق(ع) در مورد علل برخى بیمارى‌ها

یکى از نظریه‌هاى امام صادق(ع) که نبوغ علمى ایشان را به اثبات مى‌رساند، این است که بعضى از بیمارى‌ها نه از راه هوا یا میکروب یا... بلکه فقط توسط تابش برخى امواج از بدن فرد بیمار به فرد سالم منتقل مى‌شوند.

این عقیده از نظر دانشمندان زیست‌شناسى و پزشکان در آن زمان و حتى دوره‌هاى بعد خرافات به‌شمار مى‌آمد زیرا در آن زمان علل رایج بیمارى را ابتدا از بوها مى‌دانستند و سپس آب یا هوا یا تماس بین فرد بیمار و سالم را به‌عنوان علّت انتقال بیمارى درنظر گرفتند. امّا در هیچ دوره‌اى ابراز نشد که امواج ساطع شده از بدن شخص بیمار ممکن است سبب ایجاد بیمارى در فرد سالم شود.

همکاری در طب جدید و طب سنتی

همکاری رشته‌های مختلف پزشکی با توجه به رشد روزافزون بیماری‌ها به‌خوبی آشکار شد، اما در چگونگی انجام این همکاری‌ها تلاش‌های بسیاری مورد نیاز است که اولاً ایجاد همایش‌های علمی می‌تواند در ایجاد فرهنگ تعامل و همکاری صمیمانه کارساز باشد.

 تلفیق روش‌های درمانی در بسیاری از زمینه‌های طبی از بهداشت تغذیه گرفته تا داروسازی و درمان نیاز به نشست‌های مکرر علمی و برنامه‌ریزی متخصصان این دو روش طبی دارد.

یکی دیگر از مصادیق همکاری میان طب جدید و قدیم نحوه کشت و برداشت گیاهان دارویی دور از مواد شیمیایی مضر مانند سموم دفع آفات، کودهای شیمیایی و دیگر مواردی که داروها را از حالت طبیعی و بکر خود خارج می‌کند بسیار مؤثر است. امروزه طب سنتی و مدرن باید کنار هم قرار گیرند و در حقیقت مکمل یکدیگرند ون باید با آمدن علمی نو، علم قدیم را در حاشیه گذاشت.

captcha