
در آستانه سال نو وقتی به خیابانهای شهر نگاه میکنم، میبینم از سردی گذشته دیگر خبری نیست، بیشتر مردم خندانند و در چشمانشان میتوان شور و شوق بهار را دید؛ مغازههای شهر، رنگ زندگی به خود گرفتهاند، قرمز، آبی، سبز و ...
ماهیهای بازیگوش در تنگهای جورواجور حال خوب مردم را میبینند و منتظر انگشت اشاره کودکی هستند تا یکی از آنها را انتخاب کند و به پای سفره هفتسین ببرد.
پدران و مادران نیز برای نقشبستن لبخند بر چهره فرزندانشان حاضرند هر چه دارند خرج کنند و فروشندگان در این روزها حال خوش مردم را چه خوب درک کردهاند.
اما این تنها گوشهای از شهر من است، محلهها و خیابانها آن طرفتر به دور از این هیاهو، پدران و مادرانی با دلی پر از غم، شرمنده نگاه فرزندانشان هستند؛ تلاش میکنند، ولی سعی آنها در این روزها مانند قطره آبی جدا شده از رود است بر بیابانی خشک تا شاید جوانهای بروید، چه سخت است!
در این روزها چه بچههایی که چشمشان پر از اشک میشود، چه مادرانی که دلشان میشکند و پدرانی که غرورشان ...! به راستی «لبخند خدا» چه قیمتی دارد؟ به قیمت یک جفت کفش کوچک، یک روسری آبی، یک پیراهن و یک ... چقدر ارزان است! خریدن این متاع چه سودی دارد؟
جواب این سئوال را در آیاتی از قرآن پیدا کردم، «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آَمَنُوا هَلْ أَدُلُّکُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنجِیکُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ؛ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِکُمْ وَأَنفُسِکُمْ ذَلِکُمْ خَیْرٌ لَّکُمْ إِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ؛ یَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَیُدْخِلْکُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاکِنَ طَیِّبَةً فِی جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ؛ وَأُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِّنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِیبٌ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ؛ اى کسانى که ایمان آوردهاید آیا شما را بر تجارتى راه نمایم که شما را از عذابى دردناک مىرهاند؛ به خدا و فرستاده او بگروید و در راه خدا با مال و جانتان جهاد کنید این [گذشت و فداکارى] اگر بدانید براى شما بهتر است؛ تا گناهانتان را بر شما ببخشاید و شما را در باغهایى که از زیر [درختان] آن جویبارها روان است و [در] سراهایى خوش در بهشتهاى همیشگى درآورد این [خود] کامیابى بزرگ است؛ و [رحمتى] دیگر که آن را دوست دارید یارى و پیروزى نزدیکى از جانب خداست و مؤمنان را [بدان] بشارت ده»(آیات 10 تا 13 سوره صف).
«وَمَثَلُ الَّذِینَ یُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَتَثْبِیتًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ کَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌ فَآتَتْ أُکُلَهَا ضِعْفَیْنِ فَإِن لَّمْ یُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ؛ و مَثَل (صدقات) کسانى که اموال خویش را براى طلب خشنودى خدا و استوارى روحشان انفاق مىکنند، همچون مَثَل باغى است که بر فراز پشتهاى قرار دارد (که اگر) رگبارى بر آن برسد، دو چندان محصول برآورد، و اگر رگبارى هم بر آن نرسد، بارانِ ریزى (براى آن بس است)، و خداوند به آنچه انجام مىدهید بیناست»(ایه 265 سوره بقره).
«إِن تُبْدُواْ الصَّدَقَاتِ فَنِعِمَّا هِیَ وَإِن تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاء فَهُوَ خَیْرٌ لُّکُمْ وَیُکَفِّرُ عَنکُم مِّن سَیِّئَاتِکُمْ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ؛ اگر صدقهها را آشکار کنید، این، کار خوبى است و اگر آن را پنهان دارید و به مستمندان بدهید، این براى شما بهتر است؛ و بخشى از گناهانتان را مىزداید، و خداوند به آنچه انجام مىدهید آگاه است»(آیه 271 سوره بقره).
«الَّذِینَ یُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِاللَّیْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلاَنِیَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ؛ کسانى که اموال خود را شب و روز، و نهان و آشکارا، انفاق مىکنند، پاداش آنان نزد پروردگارشان براى آنان خواهد بود؛ و نه بیمى بر آنان است و نه اندوهگین مىشوند»( آیه 274 سوره بقره).
«قُلْ إِنَّ رَبِّی یَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَیَقْدِرُ لَهُ وَمَا أَنفَقْتُم مِّن شَیْءٍ فَهُوَ یُخْلِفُهُ وَهُوَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ؛ بگو در حقیقت پروردگار من است که روزى را براى هر کس از بندگانش که بخواهد گشاده یا براى او تنگ مىگرداند و هر چه را انفاق کردید عوضش را او مىدهد و او بهترین روزى دهندگان است»(آیه 39 سوره سبأ).
«لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَیْءٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِیمٌ؛ هرگز به نیکوکارى نخواهید رسید تا از آنچه دوست دارید انفاق کنید و از هر چه انفاق کنید قطعا خدا بدان داناست»(آیه 92 سوره آل عمران).
«آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَأَنفِقُوا مِمَّا جَعَلَکُم مُّسْتَخْلَفِینَ فِیهِ فَالَّذِینَ آمَنُوا مِنکُمْ وَأَنفَقُوا لَهُمْ أَجْرٌ کَبِیرٌ؛ به خدا و پیامبر(ص) او ایمان آورید و از آنچه شما را در [استفاده از] آن جانشین [دیگران] کرده انفاق کنید پس کسانى از شما که ایمان آورده و انفاق کرده باشند پاداش بزرگى خواهند داشت»(آیه 7 سوره حدید).
حال که به اطراف خود مینگرم، میبینم تجارتخانههای خدا در شهر من چه بسیار است، بیشتر از بانکها و مؤسسات مالی، دوست دارم در همه آنها حساب باز کنم تا جایزه ویژه(لبخند خدا) را تضمین شده و بدون قرعهکشی از آن خود کنم.