شیعه، واژهای که تعهد و مسئولیت بههمراه دارد
گروه اندیشه: شاید تصور خیلی از ما این باشد که وقتی عشق خاندان رسالت و ائمه معصومین(ع) را در دل داریم برای شیعه بودنمان کفایت میکند در حالی که اینگونه نیست و باید با تأمل بیشتری درباره این معنا سخن بگوییم.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، شیعه معنای لغویاش پیرو است و وقتی بر روی انسان این نام را مینهد تعهد و مسئولیت به همراه میآورد. نمیتوان گفت شیعه هستیم و بر همین یک جمله قناعت کنیم و بیتفاوت از هر آنچه در اطرافمان میگذرد، بگذریم.
شاید تصور خیلی از ما این باشد که وقتی عشق خاندان رسالت و ائمه معصومین(ع) را در دل داریم برای شیعه بودنمان کفایت میکند در حالی که اینگونه نیست و باید با تأمل بیشتری درباره این معنا سخن بگوییم.
محبت اهل بیت(ع) بهتنهایی برای شیعه بودن کفایت نمیکند
جرج جرداق نویسندهای مسیحی بود که درباره امام علی(ع) کتاب نوشت و میگفت: پس از علی کسی را شایسته نوشتن ندیدم. آری او مسیحی بود و حب علی(ع) را در دل داشت. پس هر که دل در گرو اهل بیت(ع) دارد را نمیتوان شیعه نامید. هر چند این محبت به تنهایی نیز خود بسیار ارزشمند است.
شیعه واقعی یعنی کسی که حرف و گفته اهل بیت و ائمه معصومین(ع) برای او حجت بوده و باور داشته باشد که معنای اولیالامر در آیه 59 سوره نسا «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ أَطِیعُواْ اللّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِی الأَمْر...؛ ای کسانی که ایمان آوردهاید از خدا و رسولش و صاحبان امرتان پیروی کنید» حضرت علی(ع) و اولاد معصومش هستند.
البته همه چیز در این عقاید و نظرات خلاصه نمیشود. اگر از مصداقها سخن بگویم شاید بهتر معنای شیعه را درک کنیم. شیعه حجر بن عدی است که در راه عشق مولا علی(ع) جان باخت، کمیل بن زیاد آن محرم اسرار امام خویش است که مناجات با حضرت حق را از لسان مبارک مقتدای خویش شاه مردان آموخت.
شیعه همان تعداد اندک یاران امام حسن(ع) هستند که بعد از همه خیانتهای به ظاهر دوستان باز هم بر عهد خویش وفادار مانند و 72 یار امام حسین(ع) بودند که گفتند اگر هزار بار در راه امام کشته و زنده شوند باز هم حاضرند در راه امام فداکاری کنند.
البته این سخنان به معنای آن نیست که شیعه واقعی معنای معصوم بودن را میدهد و پیروان اهل بیت(ع) از خطا و اشتباه مصون هستند، بلکه مقصود این است که پیروان ائمه(ع) مسیر و زندگیشان در امتداد راه اهل بیت(ع) است.
بهشت؛ جایگاه شیعیان واقعی
شیعه بیگمان نمیتواند زهد حضرت علی(ع) را داشته باشد اما از او انتظار است که دنیاگرایی مخالفان ایشان نیز در زندگیاش جاری نباشد. پیرو امام سجاد(ع) شاید نتواند چون امام خویش زینت عبادتکنندگان عصر خویش باشد اما فاصله گرفتن از مناجات و راز و نیاز با پروردگار در شأن او نیست.
شیعه بیتفاوتی نسبت به گرسنگی یتیمی در همسایگی، دلواپسی پدری در فراهم کردن شرایط آسایش فرزندان، نگرانی بیماری از تأمین مخارج درمان را برنمی تابد و و این بیعاطفگیها را از خصلت علویگونه دور میپندارد.
اشیعه واقعی لحظهای آرام نمیگیرد اگر بیحرمتی نسبت به حدود الهی را در جامعه مشاهد کند و آدمهایی را ببیند که نهتها گمان نمیکنند فرامین خداوند زیر پا لگدمال شده بلکه بر این نابسامانیها دامن میزنند.
اگر کسی که نامش شیعه شد در عمل نیز چنین باشد مصداق این حدیث رسولالله خواهد بود که فرمود:« یا علی تو و شیعیانت در بهشت هستید».
حکیمه بهمن زاده/ خراسان جنوبی
