
غلامحسین یوسفی، سراینده طولانیترین مثنوی ادب فارسی با یک عنوان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، با اشاره به سه اسطوره شعر عرفانی (مولوی، حافظ و سعدی) گفت: لفظ زیبا، عرفان پویا و غنای معنا شعر فارسی را جهانی کرده است.
وی بیان کرد: شعر عرفانی از این منظر که به خداوند میپردازد و قصد همه انبیا، اولیاء و مکاتب مختلف و سردمداران آنان نیز شناخت حضرت حق از نظر انسان است، بهترین شعر فارسی محسوب میشود.
شاعر کتاب سرمه خیال اظهار کرد: هرچند بعد از قرن دهم هجری و همزمان با افول شعر عرفانی آثاری را مشاهده میکنیم که به سایر ارکان دین و ارزشهای مکتب پرداخته اما شعر عرفانی در حقیقت ستایش پروردگار است و اگر شاعر از الفاظی مانند می، جام، ساقی و...استفاده میکند قصد شاعرِ عارف اسرار نهفتهای است که تا به واژگان عرفانی آشنا نباشیم به منظور دل شاعر راه پیدا نخواهیم کرد.
یوسفی شعر آیینی را متفاوت از شعر عرفانی دانست و عنوان کرد: شعر آیینی شعری ارزشی است که درباره قرآن، عترت و شخصیتهای بنیادی مکتب اسلام بحث و گفتوگو میکند و 14 معصوم(ع) در این نوع شعر مورد توجه ویژه شاعر است.
این شاعر که متخلص به ناقوس است، ادامه داد: در دوران گذشته با دهنکجیهای ناجوانمردانه به اسلام و ارزشهای مکتبی، این شعر عقیدتی اعتبار چندانی نداشت و مورد استقبال خاص و عام قرار نمیگرفت ولی خوشبختانه امروز شعر آیینی در جمهوری اسلامی مورد توجه ویژه است و کمتر شاعری را میتوان شناخت که رویکردی به این شعر نداشته باشد.
نویسنده کتاب شعر شهادت گفت: از زبان رهبران مکتب اسلام نقل شده است که چنانچه شاعری بیتی که از اجزای کوچک شعر بهشمار میرود با توجه به اهل بیت(ع) بسراید در ازای آن بیتی(خانهای) در قیامت به شاعر اهدا میشود.
شاعران آیینی صدر اسلام
وی افزود: شعر آیینی عمری به قدمت اسلام دارد و حسان بن ثابت شاعر دوران پیامبر(ص)، فرزدق شاعر ایام حیات امام سجاد(ع) و دعبل خزاعی شاعر مورد عنایت امام رضا(ع) از جمله شاعران آیینی صدر اسلام هستند.
یوسفی اظهار کرد: تا قبل از دوران صفویه جز اهالی سه شهر بیهق یا سبزوار امروزی، قم و روستای آوه در سایر نقاط ایران، شیعه علوی مانند سوزن در انبار کاه بود، اما بعد از شیخ صفیالدین اردبیلی بنیانگذار رسمیکردن تشیع در ایران و تشکیل حکومت صفویه شعر آیینی مورد توجه ویژه پادشاهان صفوی (فرزندان شیخ صفیالدین اردبیلی) قرار گرفت.
وی بیان کرد: معروفترین شاعر آیینی دوران صفوی محتشم کاشانی است که ترکیببند معروف او در خصوص قیام عاشورا هنوز در ایام محرم بر سر زبانهاست.
مدح اهل بیت(ع)، ستایش همه اخلاقیات است
سراینده دیوان معرفت با اشاره به اینکه شعر آیینی فقط به مدح اهل بیت(ع) نمیپردازد، ادامه داد: شعر آیینی بهصورت غیر مستقیم به ارزشهای انسانی، اخلاقی و تربیتی توجه خاص دارد، زیرا بهعنوان شاعر شیعی، مدح اخلاقیات و کرامات علی بن ابیطالب(ع) و سایر ائمه(ع) را میگوییم که نماد همه خلقهای پسندیده است.
یوسفی درباره چگونگی روی آوردن به شاعری گفت: زمانی که در مکتب درس میخواندم تمام سورههای موزون قرآن را حفظ کردم و تسلط بر کتاب نصاب و صبیان در دوران دبستان و آشنایی با حدود 2000 لغت سخت عربی در این ایام باعث گسترش دایره لغات و تسلط من بر ادب فارسی شد.
وی افزود: در همان دوران اشعاری از لسانالغیب را حفظ میکردم که نقش مهمی در گرایش من به شاعری و سرنوشت شاعرانه من داشت و در ایام دبیرستان نیز از پشت میکروفن در دبیرستان شوکتی بیرجند شعر میخواندم.
این شاعر عنوان کرد: سال 55 دانشگاه فردوسی مشهد اولین کتاب من را با عنوان سرمه خیال به چاپ رساند و دومین کتاب نیز با عنوان شعر شهادت که مجموعه اشعار اینجانب در ایام تظاهرات دوران انقلاب بود نیز فروردین 58 به بازار آمد.
یوسفی در زمینه دیوان معرفت خود نیز گفت: این دیوان حدود 7 ـ 8 هزار شعر دارد که به نظر صاحبنظران از آثار ماندگار شعر فارسی است و در دیدار با علامه محمدتقی جعفری، قصاید توحیدیه و برفیه این دیوان مورد توجه ایشان قرار گرفت.
خدا و عشقِ دل؛ طولانیترین مثنوی فارسی با یک عنوان
وی افزود: در سال 89 گزیده اشعارم به نام آن سوی پرواز توسط حوزه هنری چاپ شد و سپس اثر بعدی با عنوان خدا و عشق دل که طولانیترین مثنوی ادب فارسی با یک عنوان است (متشکل از سه هزار بیت) به چاپ رسید که مضمونی عرفانی دارد.
این شاعر درباره آثار اخیر خود نیز بیان کرد: در سایهسار نقرهای رچ از آثار جدید است و مجموعه سبز، سفید، ارغوانی را نیز در دست چاپ دارم.