سجده می‌کنم به درگاه خدایی که تو زیبا سجده‌اش کردی + صوت

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، آن زمان که گناه و عصیان حس زیبای عاشقی با معبود را با من غریبه کرده بود، زمزمه نجواهای تو با خالق هستی، دلم را صیقل داد و خدا را نزدیک‌تر از رگ گردنم یافتم... وقتی می‌گفتی: خدایا مرا که بر خویش ستم کردم مورد بخشایش قرار ده و مرا از بخشایش خویش با برداشتن بار گناهانم برخوردار کن.

ای فرزند اباعبدالله(ع)، عاشقانه‌هایت با معبود در صحیفه، دلم را خدایی کرده و معنای حقیقی عبادت را در لابه‌لای راز و نیازهای خالصانه‌ات با معبود یافتم که تو زینت و عبادت‌کنندگان و سرور سجده‌کنندگان هستی.

هنوز اهل معرفت اسرار دعاهای صحیفه را درنیافته‌اند

شاید آن زمان که به تقدیر الهی در نیم روز ایثارگری و جانبازی پدر بزرگوارت و یارانش به تقدیر الهی مهمان ملکوتیان نشدی، خدا می‌خواست تو باشی و با او راز و نیاز نمایی تا به فرشتگان عرش فخر بفروشد و بگوید: دیدید من از آفرینش آدم چیزی می‌دانستم که شما نمی‌دانید.

گنجینه گرانبهایی را به یادگار گذاشتی که 54 دعا و نیایش تو با حضرت دوست است و شیفتگانت آن را صحیفه سجادیه به نام تو، نام نهادند که هنوز اسرار مکنون در لابلای جملات زیبای آن را اهل معرفت در نیافته‌اند.

تو به زبان نیایش به ما درس زندگی و بندگی دادی و چگونه زانو زدن در برابر خالق مورچگان زیرزمین و ستارگان در کهکشان را به ما آموختی که این بزرگترین جهاد تو در برابر مستکبرانی بود که می‌خواستند خود را به جای خدا بنشانند و مردم در برابر آنان به سجده بیفتند.

چگونه توبه کردن را از تو آموختیم

پیشوای عارفان، در صحیفه‌ات چگونه توبه کردن را به کسانی که دلشان برای بازگشت به سمت خدا می‌تپد اینگونه آموختی و گفتی: ای خدا این جایگاه کسی است که در چنگال گناهان خویش گرفتار آمده و مهار خطاهایش او را رهبری می‌کند و شیطان بر او چیره گشته است...از این رو گستاخی کرده و در اطاعت تو کوتاهی ورزیده و از سر غرور از آنچه بازداشته‌ای اقدام کرده است.

و باز اینگونه با خدا نجوا کردی: خدایا بر محمد و آلش درود فرست و همچنان که با اقرار به گناهم به حضورت آمده‌ام تو نیز با آمرزش خود مرا بپذیر و همچنان که در پیشگاه تو خود را به خاک مذلت افکنده‌ام تو نیز مرا از افتادن در گرداب‌های گناه نگه‌دار.

یاریمان کن که نمازهایمان رنگ عادت به خود گرفته است

ستاره همیشه تابان آسمان عبادت و اطاعت، تو معصوم بودی و اینگونه با محبوب سخن می‌گفتی، پس ما چه بگوییم که دلمان به‌ سبب آلودگی‌ها حتی از توفیق گفت‌وگوی با معبود محروم گشته و نمازهایمان نیز رنگ عادت به خود گرفته است.

روحمان آشفته است و به مولایی چون تو نیاز دارد که آیه آگاه باشید که یاد خدا آرامش‌بخش است را برایمان تفسیر کند و یادمان دهد که ناآرامی‌های دل جز با زمزمه مناجات با دوست به ساحل آرامش حقیقی نخواهد رسید.

افتخار می‌کنم که نامم را در دفتر محبانت ثبت کرده‌اند و با صدای بلند می‌توانم فریاد بزنم که شیعه علی بن حسین علی(ع) امام عارفان، زینت عبادت‌کنندگان و سرور سجده‌کنندگان در آستان حضرت دوست هستم. همان علی بن حسینی(ع) که فرزدق شاعر معروف در وصفش گفت: این فرزند همان پیامبری است که امت‌ها در پرتوی عنایت او به سرمنزل هدایت رهسپار شدند.

پس مبارک است روز میلاد تو که خانه امام حسین(ع) و شهربانوی ایرانی را زینت بخشیدی و کام مشتاقان رسیدن به وصل الهی را تا ابد شیرین ساختی.