حیات طیبه، یک زندگی فلسفی است/ قرآن زندگی زیستی را زندگی انسانی نمیداند
گروه اجتماعی: حیات طیبه یک زندگی فلسفی است نه یک زندگی زیستی، قرآن زندگی زیستی را زندگی انسانی نمیداند؛ چراکه معنویت و شخصیت یکی از شاخصههای مهم داشتن زندگی ایدهآل است.
حجتالاسلام علیرضا نخعیپور، مسئول مرکز مشاوره حوزه علمیه خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، با بیان اینکه از منظر قرآن کریم، زندگی ایدهآل حیات طیبه است، گفت: حیات طیبه یک زندگی فلسفی است نه یک زندگی زیستی، قرآن زندگی زیستی را زندگی انسانی نمیداند؛ چراکه معنویت و شخصیت یکی از شاخصههای مهم داشتن زندگی ایدهآل است.
وی با اشاره به اینکه زندگی ایدهآل از چهار جنبه ارتباط با خدا، خود، خلق خدا و عالم خلقت قابل بررسی است، افزود: مهمترین اصل در ارتباط با خدا، عبودیت است که برای هر فرد مسیر آن متفاوت است.
سه ساحت عبودیت
مسئول مرکز مشاوره حوزه علمیه خراسان جنوبی سه ساحت عبودیت را برشمرد و ادامه داد: ساحت فکری بر مبنای فکر توحیدی، ساحت قلبی یعنی دوستداشتنیها و نداشتنیهای فرد ملاکش خدایی باشد و ساحت عملی نیز یعنی رفتارهایمان بر خلاف آموزههای الهی نباشد.
نخعیپور بیان کرد: یکی از مهمترین مسائل در مسیر حیات طیبه شناخت خود است که از کجا آمدهایم، به کجا میرویم و در کجا هستیم تا با پاسخ به این سؤالها جایگاه و شخصیت خود را در عالم متوجه شویم.
وی با اشاره به نامه امام علی(ع) به مالک اشتر اظهار کرد: در این نامه امام(ع) خلق را به دو دسته تقسیم میکنند: برخی مانند تو و برخی نیز برادر دینی تو هستند که بدین معناست باید اصول ارتباطی بر اساس اصول انسانی و ایمانی باشد.
خیر رساندن به دیگران از اصول انسانی است
مسئول مرکز مشاوره حوزه علمیه خراسان جنوبی افزود: انساندوستی و خیر رساندن به دیگران از اصول انسانی است و در فضای ایمانی نیز مؤمنان برادر یکدیگر هستند که در این فضا سطح انساندوستی به برادر دوستی ارتقا مییابد.
نخعیپور با اشاره به آیه 191 آل عمران «الَّذِینَ یَذْکُرُونَ اللّهَ قِیَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَیَتَفَکَّرُونَ فِی خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلاً سُبْحَانَکَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ؛ کسانی که خدا را ایستاده و نشسته و به پهلو آرمیده یاد مىکنند و در آفرینش آسمانها و زمین مىاندیشند پروردگارا اینها را بیهوده نیافریدهاى منزهى تو پس ما را از عذاب آتش دوزخ در امان بدار»، گفت: در این آیه به بندگان توصیه میشود اهل نظر و تفکر در عالم خلقت باشید؛ چرا که با نگاه به عالم خلقت به عظمت خداوند پی برده و علاوه بر آن نسبت به محیط زیست خود توجه بیشتری خواهیم داشت.
