امام حسن(ع)؛ مقتدای پاکان و صالحان/ صفت کریم، حد اعلی کمال در سبط اکبر است

حجت‌الاسلام والمسلمین عاشوری، رئیس اداره تبلیغات اسلامی شهرستان انزلی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از گیلان، با بیان اینکه امام حسن مجتبی(ع) قلبی پاک و رئوف نسبت به دردمندان و تیره‌بختان جامعه داشت، اظهار کرد: آن حضرت با خرابه‌نشینان دردمند و اقشار مستضعف و کم ‌درآمد همراه و همنشین بود و درد دل آنها را با جان و دل می‌شنید.

وی با بیان اینکه امام ‌حسن(ع) تمامی توان خویش را در راه انجام امور نیک و خداپسندانه به کار می‌گرفت و اموال فراوانی در راه خدا می‌بخشید، افزود: امام حسن(ع) تجسم عالى فضائل انسانى و مقتداى پاکان و صالحان بود و خود بهره بسیاری از خلق و خوى رسول خدا(ص) داشت؛ آن حضرت هیچ‌گاه خدا را فراموش نکرد و در تمام عمر خویش به یاد محبوب بود و از دورى دوست و خوف داشت و از عظمت او اشک مى‌ریخت.

این کارشناس دینی با بیان این نکته که هر کدام از اهل بیت(ع) با وجود حد اعلی کمال در درجات انسانی دارای یک یا چند صفت مشخص بوده‌اند که از طرف خود اهل بیت(ع) به آنها اطلاق شده است، اضافه کرد: در میان اهل بیت(ع) کسی که از او بارها و بارها صفت کرامت آشکار شده است وجود مبارک امام حسن مجتبی(ع) است.

بی‌اعتنایی امام حسن(ع) به مظاهر فریبنده دنیا

حجت‌الاسلام ‌عاشوری نشانه دیگر از عظمت و کریم بودن امام حسن(ع) را بی‌اعتنایی به مظاهر فریبنده دنیا دانست و گفت: در روایات داریم که آن حضرت در طول عمر خود دو بار تمام اموال و دارایی خود را در راه خدا خرج کردند و سه بار نیز ثروت خود را به دو نیم کردند و نصف آن را برای خود و نصف دیگر را در راه خدا به فقرا بخشیدند.

وی با بیان دلیل کریم بودن امام حسن مجتبی(ع)، متذکر شد: این بخشندگی‌ها و کارهای نیکویی که از امام حسن(ع) در مسیر خیر و احسان و کمک به طبقات درمانده و نیازمند انجام می‌گرفت و آنچه را که داشت به آنها می‌بخشید، باعث شده که به ایشان کریم اهل بیت(ع) گفته شود؛ صفت کریم نشان‌دهنده اوج ظهور این صفت در سبط اکبر(ع) است.

رئیس تبلیغات اسلامی انزلی ادامه داد: مهم‌ترین کرامت و کریم بودن امام‌ حسن(ع) آن است که هیچ کسی را از در خانه خود طرد نمی‌کردند، بلکه همه کسانی که به محضرشان می‌رسیدند دست خالی برنگشته و نیازهای آنها خواه نیاز مادی یا معنوی، احتیاج علمی یا عملی ایشان برآورده شده و مورد تفقد و اکرام آن وجود نورانی قرار می‌گرفتند.

قیام امام حسین(ع) مرهون صلح امام حسن(ع) است

حجت‌الاسلام عاشوری به اخلاق حسنه امام ‌حسن(ع) اشاره کرد و یادآور شد: شواهد تاریخی فراوانی وجود دارد که امام حسن مجتبی(ع) حتی نسبت به دشمنانش که بیشتر اهل جهالت و غفلت بودند اخلاق کریمانه داشتند چه بسا با رفتار کریمانه امام دگرگون و منقلب می‌شدند .

وی امام حسن مجتبى(ع) را از مصادیق کامل بندگان مقرب الهى دانست که در تمام حالات رو به سوى خدا داشت و خود را در محضر او می‌دید و خوف عظمت الهى سراسر وجود او را پر کرده و تمام هستى او را فرا گرفته بود و اضافه کرد: امام حسن(ع) عابدترین، زاهدترین و برترین مردم زمان خویش بود؛ از راه‌هاى شناخت عظمت و برترى یک انسان این است که محبوب انسان‌هاى برتر و با فضیلت باشد که این صفت نیز در امام حسن(ع) بارز است.

این مسئول فرهنگی قیام امام حسین(ع) را مرهون صلح و شخصیت امام حسن مجتبی(ع) دانست و گفت: امام دوم شیعیان با پذیرش صلح از خونریزی و کشتار شیعیان که هدف اصلی معاویه بود، جلوگیری کرد و در موارد لازم با موضع‌گیری‌های قاطعانه خود، درباره رفتار خلیفه وقت اعتراض می‌کرد؛ امام حسن(ع) با هوشیاری و بزرگواری و به منظور حفظ اسلام و مسلمانان صلحی را پذیرفت که بقا و رشد اسلام را در پی داشت.