خدایا، شادی عید فطر را به خجستگی دیدار مولایمان پیوند بزن

چه جشن با شکوهی است.  آسمان با هلال ماه زیبایش نوید یکی از قشنگ‌ترین روزهای خوب خدا را به تمام کسانی که سی روز را به عشق معبود در جهاد با نفس پیروز شده‌اند، می‌دهد. فرشتگان با صدایی ملکوتی با وعده بخشایش از گناه عید را به بندگان خدا شادباش می‌گویند.

صبح دل‌انگیز عید فرا رسید

صبح دل‌انگیز عید فرا می‌رسد، افراد یکی پس از دیگری از خانه‌های خود به قصد زانو زدن در برابر پروردگار خویش در مصلیِ نماز عید فطر خارج می‌شود. انگار محشری دیگر برپا شده است و همگی آماده‌اند تا با چشم دلشان در نمازی به بزرگی نماز عید فطر خالقشان را ملاقات کنند.

چه نیکو مولا علی(ع) درباره این عید، فرمود: « این روز عید، روزى است که نیکوکاران در آن پاداش مى‏ گیرند و زیانکاران و در آن مأیوس و ناامید مى‏ گردند و این شباهتى زیاد به روز قیامت دارد. پس با خروج از منازل و رهسپارى به سوى جایگاه نماز عید، خروجتان را از قبر و رفتنتان را به سوى پروردگار به یاد آورید، و با ایستادن در جایگاه نماز، ایستادن در برابر پروردگارتان را یاد کنید، و با بازگشت‏به سوى منازل خود، بازگشتتان به سوى منازلتان در بهشت‏ برین را متذکر شوید. اى بندگان خدا... کمترین چیزى که به زنان و مردان روزه‏‎دار داده مى‏ شود، این است که فرشته‏‎اى در آخرین روز ماه رمضان به آنان ندا مى‏‎دهد و مى‏‎گوید: هان! بشارتتان باد، اى بندگان خدا که گناهان گذشته‏‎تان آمرزیده شد! پس به فکر آینده خویش باشید که چگونه بقیه ایام را بگذرانید»

آری زیباست آن لحظه که صف‌های نماز پشت سر هم بسته می‌شود، دست‌های رو به آسمان بلند می‌شود و همه با هم زمزمه می کنند: «اللّهُمَّ اَهْلَ الکِبْریاءِ وَالعَظَمَةِ ، وَاَهْلَ الْجُودِ وَالْجَبَرُوتِ ، وَاَهْلَ العَفْوِ وَالرَّحْمَةِ ، وَاَهْلَ التَّقْوَی وَالمَغْفِرَةِ ، اَسْأَلُکَ بِحَقِّ هذَا الیَوْمِ ، الَّذِی جَعَلْتَهُ لِلْمُسْلِمِین عِیداً ، وَلِمُحَمَّدٍ صلی‏الله‏علیه‏و‏آله‏وسلم ذُخْراً وَشَرَفاً وَکَرامَةً وَمَزِیداً....»

در این میان دلهایی است که بیقرارند

و نماز به پایان می‌رسد انگار در این لحظه فاصله میان زمین و آسمان کوتاه شده است، هر کسی به قدر تلاش پاداش خود را گرفته و به سوی بهشت دنیایی یعنی همان خانواده رهسپار می‌شود تا نعمت این عید سعید با صله رحم دوستان و آشنایان تکمیل شود.

اما در این میان دلهایی است که بیقرارند... بیقرارتر از همیشه.. آخر این دل نمی‌داند مولایش نماز فطر را کجا خوانده است.. با خود زمزمه می‌کنند ای ماه حقیقی من کجا می‌توانم تو را رؤیت کنم تا عید واقعی من فرا رسد.

آری با خویش نجوا می‌کنند که ای یارغایب از نگاه، چشمانمان از تو روزه‌اند، کی خواهی آمد تا عید دیدار تو فرا برسد ...آن روز با شکوه‌تر از همه جشن‌ها و زیباتر از دیگر روزهای خداست... کاش امروز عید همه ما این باشد که فرشتگان ندا دهند که ای مؤمنان و پرهیزگاران غم نخورید که عیدی شما را ظهور مولایتان قرار دادیم و شادی روز فطرتان را به خجستگی ملاقات با سرورتان پیوند زدیم...کاش محقق شود... الهم عجل لولیک الفرج

حکیمه بهمن‌زاده