شهریار معارف زمان و واقعیتهای جامعه را در قالب شعر گنجانده است
گروه اجتماعی: استاد شهریار یکی از نمادهای مهم انقلابی، ملی ایران اسلامی است؛ چکامههایی که در حوزه انقلاب اسلامی سروده مبین میزان تعهد و پاسداری وی از ارزشهای اسلامی و ملی و نشاندهنده چیرهدستی او در گنجاندن معارف زمان و واقعیتهای جامعه در قالب شعر است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان شرقی، علی جنتی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی شب گذشته، 26 شهریور در همایش بینالمللی نکوداشت استاد شهریار اظهار کرد: آنچه مبرهن است ایرانیان از هوشی ذاتی در درک عمیق شعر بهرهمند هستند؛ تا آنجا که قرنها تنها شعر مظهر تجلی هنر بوده است. گویی این موهبت هدیهای الهی است که خداوند در سرشت این مردم به ودیعه نهاده است. فلسفه و بینش این مردم را باید در لابهلای شعرهای شاعرانشان کندوکاو کرد.
جنتی استاد شهریار را یکی از نمادهای مهم انقلابی، ملی و مردمی ایران اسلامی عنوان کرد و گفت: چکامههایی که وی در حوزه انقلاب اسلامی سروده مبین میزان تعهد و پاسداری وی از ارزشهای اسلامی و ملی و نشان دهنده چیرهدستی این شاعر شهیر در گنجاندن معارف زمان و واقعیتهای جامعه در قالب شعر بود.
وی افزود: مردم ما شاعری را قدر میدانند و بر صدر مینشانند که شعرهایش بازتاب زندگی و فرهنگ آنها باشد؛ فاتحان قلههای شعر فارسی همچون فردوسی، سعدی، حافظ و مولانا نیز از همین رهگذر در تاریخ و فرهنگ ایران به جاودانگی رسیدهاند، چراکه آیینه زمان خود بودهاند.
شهریار در قامت یک متفکر و مصلح اجتماعی نقشآفرینی کرده است
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: شهریار شاعری است که در شعر خود زندگی میکند، زندگی مردمش را در شعر خود به نمایش میگذارد. چنین شاعری حتی از جزئیترین زوایای زندگی مردم اطرافش نیز غفلت نخواهد ورزید.
وی اضافه کرد: در هنرمندی شهریار همین بس که با اشعار ترکی و فارسی خود توانست سادگی زندگی مردم ایران را با صلابت روح و ایمانشان درهم آمیزد و شکستها و پیروزیهای مردم جامعهاش را با آنها در میان گذارد.
وی تصریح کرد: رویدادهای تلخ و شیرین زمان کودکی او، متأثر از انقلاب مشروطه، و رویدادهای تلخ و شیرین دوران کهنسالیاش، متأثر از انقلاب اسلامی و دفاع مقدس چنان بر ذهن و ضمیر شاعرانهاش اثر گذاشت که ردپای چنین رویدادهایی در اشعار اجتماعیاش به خوبی یافت میشود. این تجربیات آنگاه که با وارستگی فطری او درآمیخت، به غزلیاتش رنگ و بویی عمیقاً عارفانه بخشید؛ علاوه بر اینها زبان شعری او به شدت نزدیک به زبان و گفتار توده مردم بود و سبب شد تا شعرش سهل و ممتنع باشد و شهرتی فراگیر یابد و زمزمه مردم کوچه و بازار شود. بدینگونه است که باید شهریار را به راستی شاعری مردمی بدانیم. در حقیقت او شاعری حکیم است و در قامت یک متفکر و مصلح اجتماعی نقشآفرینی کرده است.
شعر شهریار در غنای شعر فارسی دوره معاصر نقش بسزایی داشته است
جنتی گفت: شاعر مردمی عنوانی است که تنها خود مردم به شاعر محبوب خود میبخشیدهاند و حکومتها و دولتها در اینباره دخالتی ندارند. چه بسیار شاعرانی که در طول تاریخِ سُرایشِ شعر، القاب دهانپرکنی را از جانب حکومتها و دربارها دریافت کردهاند اما گذر زمان گَرد فراموشی بر نامشان نشانده و اکنون جز در کتابهای تاریخی نامی از آنها نیست، اما وقتی میبینیم مردم ایران درباره شعرهای شهریار داستانها نقل میکنند و شعرهایش را در محافل خانوادگی و در زندگی روزمره خود زمزمه میکنند، باید بپذیریم که نام این شاعر همچنان زنده است و مردم با اشعارش زندگی میکنند.
وی افزود: با آنکه شهریار از شاعران همروزگار ماست و هنوز گرد زمان براشعارش ننشسته است اما کم نیستند تکبیتهای زیبایی از او که به زبان مردم کوچه و بازار راه یافته و ورد زبانها شـــده اســت و این رخدادی نیست که به سادگی و برای هر شاعری روی دهد، بلکه میتوان گفت شهریار از تبار شاعرانی است که شعرش در غنای شعر فارسی در دوره معاصر نقش بسزایی داشته است.
جان کلام شهریار آیینه تمامنمای شعر ایران است
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: شهریار در متن جامعه زندگی کرده، با درد متولد شده، با درد زیسته و با درد جهان را بدرود گفته است. اگر درباره فقر و فلاکت سخن میگوید، خود نیز مزه آن را چشیده است. او تار و پود شعر را از جان و دل خویش بیرون کشیده و به زیباترین شکل بافته و مجموعهای گرانقدر به یادگار نهاده است.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی یادآور شد: جان کلام اینکه شهریار را میتوان آیینه تمامنمای شعر ایران دانست؛ ابعاد شخصیتی و اشعار پرمحتوای این سخنسرای معاصر میتواند سالیان سال محل سوژهیابی و خلق آثار برای شــاعران و ادبپژوهان باشد. پس شهریار شعر ایران باید بیش از پیش برای نسلهای آینده معرفی شود.
براساس این گزارش، همایش بینالمللی بزرگداشت استاد شهریار با محوریت علمی «فرهنگ مردم در شعر استاد شهریار» با حضور مقامات کشوری و استانی و همچنین جمعی از شهریارپژوهان و اصحاب فرهنگ و ادب از داخل و خارج کشور، و با ارسال 300 مقاله در تبریز برگزار شد.
