حضور چشمگیر مردم در آسایشگاه معلولان رشت

ایوب قدیمی، مدیرعامل آسایشگاه معلولین رشت در گفت وگو با خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از گیلان، اظهار کرد: مقارن با عید قربان آسایشگاه حال و هوای دیگری داشت در این روز فرخنده از نخستین ساعات بامداد نیکوکاران با حضور خالصانه و پرشور خود در این مرکز نذورات قربانی خود را به بیماران بستری در آسایشگاه اهدا کردند.

وی افزود: هموطنان نیکوکار و مسلمان از هر صنفی بار دیگر این مهم را به اثبات رساندند که آسایشگاه ماوایی است که مستحقان واقعی در آن ساکن بوده و زندگی می کنند. کسانی که اکثرا در دوره جوانی برای خودشان صاحب زندگی و شغل و پایگاه اجتماعی بودند.

قدیمی ادامه داد: در این مراسم پرشکوه طبق سنوات گذشته حاج آقا نصیحتگو ناظر بر ذبح شرعی نذورات بود. از سوی دیگر دکتر مراقبتی رئیس کل اداره دامپزشکی استان گیلان، حجت الاسلام جهانی نماینده ولی فقیه در جهاد کشاورزی استان باتفاق هیئت همراه از این مرکز بازدید کردند و سه دامپزشک از اداره دامپزشکی بر تمام مراحل ذبح و سلاخی و سلامت گوشت، نظارت مستقیم داشتند.

وی با بیان اینکه کمک خیران و نیکوکاران به آسایشگاه معلولین و سالمندان در روز عید قربان نسبت به سال گذشته بیشتر بوده است تصریح کرد: همه ساله آسایشگاه بمنظور رفاه حال نیکوکاران و سهولت خرید گوسفند قربانی تعداد زیادی گوسفند را خریداری کرده و در اختیار آنان قرار می  دهد.

مدیرعامل آسایشگاه از هموطنان نیکوکاری که از هر صنفی اعم از روحانی، کارگر، پزشک و ... با حضور خود نذوراتشان را به نیازمندان بستری در این مرکز خیریه اهدا نمودند، قدردانی کرد.

به گزارش ایکنا، در حقیقت مراد از قربانی کردن یاری رساندن به مستمندان و گرسنگان است زیرا اگر خون حیوان بدون دلیل و استفاده خاصی باشد در اسلام منع می‏گردد تا آنجا که پیامبر اکرم (ص)فرمودند: به قتل مرسان گوسفند یا شتری را مگر برای خوردن.

قربانی در واقع به معنی پیشکش آوردن و هدیه دادن است. چیزی که در این هدیه دادن و پیشکش آوردن بسیار مهم است آن است که این عمل با خلوص نیت انجام پذیرد.

قربانی کردن در واقع ریشه در ایران باستان دارد. انسان ها در ادوار گذشته برای به دست آوردن ترحم خدایان، موفقیت در جنگها، دور کردن خود از معرض امراض و شکرگذاری به قربانی کردن حیوانات و یا انسانها مبادرت می کردند.

قربانی در اسلام روز ذبح اسماعیل است به دست ابراهیم خلیل الله

خداوند که پس از سالهای طولانی اسماعیل را به ابراهیم هدیه کرده بود او را در معرض آزمایشی بسیار سخت قرار می دهد و خواهان قربانی اسماعیل می‏شود. ابراهیم (ع) که در تمام دوره نبوت خویش از فرمان الهی سرپیچی نکرده است این بار هم تسلیم پیام حق می‏شود و فرزند خود را قربانی می‏کند.

امر قربانی اسماعیل به خواست خدا انجام نمی پذیرد اما ابراهیم خلیل الله به خوبی از آزمایش الهی سربلند می شود وعلاقه خود را به پروردگار اثبات می‏کند. حجاج به پاس بزرگداشت این روز در منی گرد هم می آیند و آیین قربانی را انجام می دهند.

همان طور که از سخن پروردگار مشاهده می‏گردد قربانی یکی از شعائر الهی است که اجرای آن تقوا ایجاد می کند و در صورتی که با خلوص نیت و برای رضای حق انجام پذیرد انسان را به قرب الهی نزدیک‏تر می‎کند.

در حقیقت مراد از قربانی کردن یاری رساندن به مستمندان و گرسنگان است. زیرا اگر خون حیوان بدون دلیل واستفاده خاصی باشد در اسلام منع می‏گردد تا آنجا که پیامبر اکرم (ص)فرمودند: به قتل مرسان گوسفند یا شتری را مگر برای خوردن.

در اسلام برخلاف ایران باستان آیین قربانی کردن به صورت هدفمند انجام می‏پذیرد. زیرا گفته می شود گوشت قربانی باید برای برقراری عدالت اقتصادی در جامعه اسلامی به اهل استحقاق برسد.

عید قربان در شریعت اسلام به قدری مورد تاکید قرار گرفته است که امیرالمومنین علی (ع) در خصوص آن فرموده اند: "اگر مردم می دانستند قربانی در روز عید چه اجری دارد وام می‏گرفتند و قربانی می‏کردند چرا که با اولین خون آن صاحب قربانی آمرزیده می گردد.