کد خبر: 1463773
تاریخ انتشار : ۰۴ آبان ۱۳۹۳ - ۰۸:۱۵

چرا از مرگ می‌ترسیم؟

گروه اجتماعی: بر اساس تعالیم دینی مرگ جز یک پُل برای انتقال انسان به سرای دیگر نیست. مگر غیر از این است که قرار الهی بر این است که انسان‌های صالح در سرای دیگر می‌خواهند پاداش همه مجاهدت‌ها و تزکیه نفس خویش را بگیرند پس چرا باید از مرگ به دل هراس راه داد؟


به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، کافیست که لحظاتی با خودمان خلوت کنیم و به دیروز و امروز و گذشته‌مان بیندیشیم. از گذشته‌مان می‌دانیم و برای زمان حال نیز برنامه‌هایی داریم و آرزوهایی نیز برای سال‌های آینده زندگی در سر می‌پرورانیم. اما چه بخواهیم و چه نخواهیم زمان این آرزوها و رویاهای دنیوی به پایان خواهد رسید و طبل رحیل به صدا درخواهد آمد.



خیلی‌ها با ترس به مرگ نگاه می‌کنند تا آنجا که اصلاً دوست ندارند از این مقوله سخنی نزدشان زده شود و حتی در برخی از مواقع از بردن نام بیماری‌هایی که احتمال بهبودی در آنان کم است و انسان را به مرگ نزدیک می‌کنند، کراهت دارند.



اما برخی دیگر این‌گونه نیستند. بسیار در این‌باره سخن می‌گویند و هیچ‌گاه ترسی از مرگ به دل راه نداده‌اند. آنان باور دارند که هرچند جهان پس از مرگ برای انسان ناشناخته است اما ایمان حقیقی و عمل صالح همچون انواری راه را در سرای دیگر برایمان روشن خواهد کرد.



مرگ؛ هیچ نیست جز گشودن نگاه ما

حمیدرضا جعفری، حافظ کل قرآن کریم و مدیر مؤسسه بلدالامین بیرجند در گفت‌وگو با خبرنگار ایکنا گفت: بر اساس تعالیم دینی مرگ جز یک پُل برای انتقال انسان به سرای دیگر نیست که اگر انسان کوله‌باری از اعمال صالح داشته باشد این پل او را به قرب الهی می‌رساند.



وی اظهار کرد: چه کسی از پاداش گرفتن هراس دارد؟ مگر غیر از این است که قرار الهی بر این است که انسان‌های صالح در سرای دیگر می‌خواهند پاداش همه مجاهدت‌ها و تزکیه نفس خویش را بگیرند؟ پس چرا باید به دل هراس راه داد؟



این حافظ قرآن کریم بیان کرد: البته باید نگاه و اندیشه درستی در مقوله دنیای پس از مرگ داشت و به این باور رسید که اگر در مسیر ایمان حقیقی و عمل صالح گام برداریم خداوند نیز در سرای باقی به ما مدد خواهد رساند و پاداش اعمال نیک خود را دریافت خواهیم نمود.



سخنانی از بزرگان دین در رابطه با مرگ

جعفری مطرح کرد: وقتی امام علی(ع) می‌گوید که علاقه من به مرگ از علاقه کودک به آغوش مادر بیشتر است و یا از بزرگان دین نقل شده که دنیا زندان مؤمن است و شهدا نیز مرگ را شیرین‌تر عسل می‌دانستند، این مطلب را می‌رساند که برای اهل ایمان هیچ ترسی از سرای باقی نیست و اگر آخرتمان را آباد کرده باشیم به‌طور طبیعی ترسی از مرگ نخواهد بود.



مولوی نائب عنانی، حافظ کل قرآن کریم و مدرس حوزه علمیه الصدیق اهل سنت بیرجند در این باره گفت: اگر کسی در مسیر ایمان و الله قدم بردارد به طور طبیعی از مرگ هراسی به دل راه نخواهد داد چرا که باور دارد گشایش حقیقی در سرای دیگر است و بنا به گفته بزرگان دین دنیا زندان مؤمن است ومؤمن تمایل دارد به وصل معبود برسد.



کسی از مرگ هراس دارد که در حرکت به مسیر حق سستی کرده است

وی اظهار کرد: بر اساس این تعاریف اگر کسی از مرگ هراس دارد باید نگاهی به اعمال خویش بیندازد و ببینند آیا در حرکت به مسیر حق سستی کرده است یا خیر؟



این مدرس حوزه علمیه الصدیق اهل سنت بیرجند بیان کرد: رسول الله(ص) فرمودند که در دنیا مانند مسافری باش که قصد سفر دارد و علت اینکه شهدا با رغبت عازم میدان جهاد می‌شدند این است که باور دارند حیات جاودانگی در سرای دیگر است.



مولوی عنانی عنوان کرد: همچنین از رسول الله نقل شده است که قبر تاریک است که این تاریکی نوری می‌خواهد و این نور اذکارأَشْهَدُ أَنّ لَّا إِلَهَ إِلَّإ الله و أَشْهَدُ ان محمد رسول الله است و بنا بر روایات می‌توان گفت کسانی که عمل صالح انجام دهند اهل نجات خواهند بود.



حجت‌الاسلام سیدحسن سیدی، مسئول دفتر نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه علوم پزشکی بیرجند در این باره گفت: از حضرت علی(ع) نقل شده است علت اینکه از مرگ می‌ترسید این است دنیای خویش را آباد کرده و آخرت خود را خراب کرده ‌ید.



وی بیان کرد: به عنوان مثال وقتی انسان قرار است در جاده‌ای کوهستانی رانندگی‌کند اگر مجهز به همه امکانات مورد نیاز باشد به طور طبیعی از این سفر ترس و هراسی به دل راه نخواهد داشت.



مؤمنان قرب الهی را در سرای دیگر جست‌وجو می‌کنند

مسئول دفتر نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه علوم پزشکی بیرجند اظهارکرد: وقتی که بزرگان دین و شهدا از مرگ‌ هراسی نداشتند به‌خاطر این بود که هدفشان که همان قرب الهی است را در آن دنیا به دست خواهند آورند.



سیدی یادآور شد: نمونه بارز این افراد سید الشهدا است که در روز عاشورا فرمود: اگر دین جدم جز با کشته شدن من حفظ نمی‌شود پس ای شمشیرها بیایید و مرا دریابید.

captcha