آشنايی با امامزاده محمود(ع) ملقب به «طيار»
بقعه متبركه امامزاده محمود(ع) ملقب به «طيار» در ضلع جنوب غربی روستای درب كلات از توابع دهستان سادات محمودی بخش پاتاوه شهرستان دنا، در فاصله 80 كيلومتری شهر سی سخت و در ميان كوهی معتدل و مرطوب قرار گرفته است.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)، بقعه متبركه امامزاده محمود(ع) ملقب به «طيار» در ضلع جنوب غربی روستای درب كلات از توابع دهستان سادات محمودی بخش پاتاوه شهرستان دنا، در فاصله 80 كيلومتری شهر سی سخت در ميان كوهی معتدل و مرطوب واقع شده است. اين روستا از جنوب به چشمه روا و روستای فاج، دهگاه و طلايه، از شمال به روستای ده پايين و آبشار مونج و رودخانه خرسان، از مغرب به سلسله كوه شورم و شبليز و از مشرق به مازه گز و كوه های ريك بختياری محدود است.
در جلد سوم كتاب دايرةالمعارف شجره آل رسول، نوشته سيد علی موسوی نژاد سوق در مورد اين بقعه متبركه اين چنين آمده است «بنای قديم امامزاده در مدخل ورودی قبرستان قديمی متصل به ضلع جنوب غربی روستا دارای پلان چند وجهی هرمی شكل است كه سقف آن را گنبدی مخروطی پهن به ارتفاع شش متر از گچينه و گچ پوشش داده است. اين عنصر بر روی شالوده دايرهای چند وجهی قرار گرفته كه به مرور زمان تار و پود ديوارهای گچی آن ساييده شده و اضلاع ظاهری بنا را محو كرده است. در وسط اين بنا با فضايی بيش از 10 متر كه در اصطلاح، صحن زيارتگاه را تشكيل داده، مرقد منور قرار گرفته است، كه دارای ابعاد 100×180×20 سانتی متر با اندودی از گچ و ساروج پوشش داده شده است، كه روی آن را ضريحی چوبی مشبك محافظت میكند».
در وضعيت كلی اين بنا با توجه به سبك معماری و نوح خاص گنبد و مقايسه آن با معماری امامزاده عبدالله شهر سلطانيه زنجان میتوان در رديف آثار ساختمانی اواخر دوره ايلخانی طبقهبندی كرد.
طرح توسعه بنای جديد امامزاده در سال 1380(ﻫ.ش) با تقاضای مردم روستا و اولاد و احفاد آن در مناطق مختلف و با مشاركت ادارهكل اوقاف و امور خيريه استان كهگيلويه و بويراحمد مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت، كه پس از تخريب و تسطيح كامل قبرستان قديمی اطراف آن در زمينی به مساحت 1000 متر مربع با پلانی به شكل مربع مستطيل اجرا شده كه بر فراز شبستان آن گنبدی رفيع با استفاده از فونداسيون فلزی پوشش داده شده است كه هنوز در حال ساخت است.
يادآور میشود، در رابطه با شجره طيبه امامزاده محمود طيار(ع) به استناد نقل و قول روستائيان و اعتقادات منطقهای و اسناد موجود منسوب به امام موسی كاظم(ع) است.
در جلد سوم كتاب دايرةالمعارف شجره آل رسول، نوشته سيد علی موسوی نژاد سوق در مورد اين بقعه متبركه اين چنين آمده است «بنای قديم امامزاده در مدخل ورودی قبرستان قديمی متصل به ضلع جنوب غربی روستا دارای پلان چند وجهی هرمی شكل است كه سقف آن را گنبدی مخروطی پهن به ارتفاع شش متر از گچينه و گچ پوشش داده است. اين عنصر بر روی شالوده دايرهای چند وجهی قرار گرفته كه به مرور زمان تار و پود ديوارهای گچی آن ساييده شده و اضلاع ظاهری بنا را محو كرده است. در وسط اين بنا با فضايی بيش از 10 متر كه در اصطلاح، صحن زيارتگاه را تشكيل داده، مرقد منور قرار گرفته است، كه دارای ابعاد 100×180×20 سانتی متر با اندودی از گچ و ساروج پوشش داده شده است، كه روی آن را ضريحی چوبی مشبك محافظت میكند».
در وضعيت كلی اين بنا با توجه به سبك معماری و نوح خاص گنبد و مقايسه آن با معماری امامزاده عبدالله شهر سلطانيه زنجان میتوان در رديف آثار ساختمانی اواخر دوره ايلخانی طبقهبندی كرد.
طرح توسعه بنای جديد امامزاده در سال 1380(ﻫ.ش) با تقاضای مردم روستا و اولاد و احفاد آن در مناطق مختلف و با مشاركت ادارهكل اوقاف و امور خيريه استان كهگيلويه و بويراحمد مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت، كه پس از تخريب و تسطيح كامل قبرستان قديمی اطراف آن در زمينی به مساحت 1000 متر مربع با پلانی به شكل مربع مستطيل اجرا شده كه بر فراز شبستان آن گنبدی رفيع با استفاده از فونداسيون فلزی پوشش داده شده است كه هنوز در حال ساخت است.
يادآور میشود، در رابطه با شجره طيبه امامزاده محمود طيار(ع) به استناد نقل و قول روستائيان و اعتقادات منطقهای و اسناد موجود منسوب به امام موسی كاظم(ع) است.
