طبيعت؛ تسبيحگوی خاموش عظمت خداوندی
گروه اجتماعی: مسئول حوزه نمايندگی ولی فقيه در سازمان جهاد كشاورزی آذربايجان شرقی گفت: طبيعت و بهخصوص درختان، پيامبران خاموش زمين هستند و آنان به زبانی كه ما نمیفهميم، عظمت خداوند را تسبيح میگويند.
حجتالاسلام نجفی، مسئول حوزه نمايندگی ولی فقيه در سازمان جهاد كشاورزی آذربايجان شرقی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآنی(ايكنا) شعبه آذربايجان شرقی، روز سيزدهم فروردينماه را از جشنهای نوروزی بيان و اظهار كرد: سيزده بدر، سيزدهمين روز فروردينماه و از جشنهای نوروزی است، برخی بر اين باورند در اين روز بايد برای راندن نحسی از خانه بيرون روند و نحسی را در طبيعت به در كنند؛ اما برای اثبات اينكه ايرانيان قديم هم اين ديدگاه را داشتند هيچ روايت تاريخی و قابل استنادی وجود ندارد.
وی ادامه داد: سيزده فروردينماه، روز پايان دوره جشنهای نوروزی است. در اين روز مردم بنابر سنتی فرهنگی، از خانهها بيرون و به دشت و صحرا و باغ میروند تا آخرين روز عيد را در طبيعت و دركنار سبزه و گياه و آب روان چشمهها و جويبارها به شادی و خوشی بگذرانند. در گذشته، سيزده فروردينماه را هم نحس و بدشگون میانگاشتند ولی تاكنون هيچ دانشمندی ذكر نكرده كه سيزده نوروز نحس است، بلكه قريب به اتفاق روز سيزده نوروز را بسيار مسعود و فرخنده دانستهاند.
وی افزود: بايد به اين موضوع توجه داشت كه در فرهنگ ايرانی، هيچ يك از روزهای سال «نحس» و «بديمن» يا «شوم» شمرده نشده، بلكه چنانچه میدانيم هر يك از روزهای هفته و ماه نامهايی زيبا و در ارتباط با يكی از مظاهر طبيعت يا ايزدان و امشاسپندان داشته و دارند و روز سيزدهم هر ماه خورشيدی در گاهشماری ايرانی نيز «تير روز» نام دارد كه از آن ِستاره تيشتر، ستاره بارانآور میباشد و نياكان فرهيخته ما از روی خجستگی، اين روز را برای نخستين جشن تيرگان سال، انتخاب كردهاند.
حجتالاسلام نجفی خاطرنشان كرد: اميد است با ظرفيتسازی فرهنگی در جامعه و آگاهی مردم از ارزشهای واقعی طبيعت و با بهرهگيری از آموزههای دينی و بر بنياد پيشينه قانونی و تاريخی ميهن اسلامی، طبيعت زيبا در مراسم سيزده بدر سالهای پيش رو، شاهد رفتارهای خردمندانه و بيادماندنی از سوی اقشار مختلف مردم باشد تا سزاوارانه روز طبيعت را دوست و طبيعت نيز با خاطرهای خوش در انتظار حضور مجدد و دلسوزانه ميهمانان ديگر باشد.
وی ادامه داد: سيزده فروردينماه، روز پايان دوره جشنهای نوروزی است. در اين روز مردم بنابر سنتی فرهنگی، از خانهها بيرون و به دشت و صحرا و باغ میروند تا آخرين روز عيد را در طبيعت و دركنار سبزه و گياه و آب روان چشمهها و جويبارها به شادی و خوشی بگذرانند. در گذشته، سيزده فروردينماه را هم نحس و بدشگون میانگاشتند ولی تاكنون هيچ دانشمندی ذكر نكرده كه سيزده نوروز نحس است، بلكه قريب به اتفاق روز سيزده نوروز را بسيار مسعود و فرخنده دانستهاند.
وی افزود: بايد به اين موضوع توجه داشت كه در فرهنگ ايرانی، هيچ يك از روزهای سال «نحس» و «بديمن» يا «شوم» شمرده نشده، بلكه چنانچه میدانيم هر يك از روزهای هفته و ماه نامهايی زيبا و در ارتباط با يكی از مظاهر طبيعت يا ايزدان و امشاسپندان داشته و دارند و روز سيزدهم هر ماه خورشيدی در گاهشماری ايرانی نيز «تير روز» نام دارد كه از آن ِستاره تيشتر، ستاره بارانآور میباشد و نياكان فرهيخته ما از روی خجستگی، اين روز را برای نخستين جشن تيرگان سال، انتخاب كردهاند.
حجتالاسلام نجفی خاطرنشان كرد: اميد است با ظرفيتسازی فرهنگی در جامعه و آگاهی مردم از ارزشهای واقعی طبيعت و با بهرهگيری از آموزههای دينی و بر بنياد پيشينه قانونی و تاريخی ميهن اسلامی، طبيعت زيبا در مراسم سيزده بدر سالهای پيش رو، شاهد رفتارهای خردمندانه و بيادماندنی از سوی اقشار مختلف مردم باشد تا سزاوارانه روز طبيعت را دوست و طبيعت نيز با خاطرهای خوش در انتظار حضور مجدد و دلسوزانه ميهمانان ديگر باشد.
