فاطمه مودی، مدرس ادبيات در دانشگاه بيرجند در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، درباره شخصيت سعدی گفت: سعدی تخلص خود را از نام سعدبن ابیبكر بن سعد زنگی، وليعهد مظفرالدين ابوبكر گرفت، زمانیكه در شيراز بود در خدمت اين وليعهد ادبپرور بهسر میبرد، شيخ پس از اتمام تحصيل به سير و سياحت پرداخت و در مجالس، وعظ میگفت و مردم را بهسوی دين و اخلاق هدايت میكرد،
وی با بيان اينكه حكمت مهمترين شاخصه آثار سعدی بهشمار میرود، افزود: آنگونه كه از آثار سعدی برمیآيد و معاصرينش هم مینويسند در لغت، صرف و نحو، كلام، منطق، حكمت الهی، و حكمت عملی(عالمالاجتماع و سياست مدن) مهارت داشت بهطوریكه در تمامی آثارش حكمت بهوضوح پيداست.
اين مدرس دانشگاه با بيان اينكه كتاب بوستان او نه فقط حاوی مطالب اخلاقی و حكمتی است، بلكه استادی شيخ را در علمالاجتماع نشان میدهد، افزود: تبحر وی در زبان عربی و فارسی و ذوق لطيف و طبع و قادرش او را برانگيخت تا شيرينترين آثار فارسی را در نظم و نثر از خود به جای گذارد.
مودی با اشاره به اينكه سعدی در ابتدا همان سبك متداول زمان خويش را در نويسندگی در پيش گرفت، عنوان كرد: سعدی نه تنها در گفتار خود به نصايح مردم میپرداخت بلكه از اندرز دادن به سلاطين هم مضايقه نداشت كما اينكه رساله هفتم خود را به اندرز به ملك انكياتو اختصاص داد.
مودی، شاهكار سعدی در نثر را گلستان او دانست و ترتيب، تناسب و تنوع گلستان را همراه با موضوعات دلكش اجتماعی و اخلاقی و تربيتی و سبك ساده و شيرين نويسندگی، سعدی را بهعنوان خداوند سخن عنوان و بیان كرد: سعدی بين شاعران زمانش هم با وجود نبودن وسايل نشر جای خود را باز كرد.
اين مدرس ادبيات دانشگاه بيرجند با بيان اينكه مدفن شيخ در شيراز معروف است، يادآور شد: مورخان، سعديه فعلی را خانقاه او دانستهاند و مینويسند كه شيخ در اين خانقاه كه در شمال شرقی شيراز واقع شده به عبادت مشغول بوده و از سفره انعام او درويشان بهره میبردهاند.