معرفی امامزاده «شيخ احمدبن اسحاق(ع)» در طبس
گروه اجتماعی: امامزاده شيخ احمدبن اسحاق(ع) در 120 كيلومتری شهرستان طبس و در روستای پير حاجات واقع شده است.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، شخصيت خفته در زير گنبد مدور و منور امامزاده شيخ احمدبن اسحاق(ع) معروف به پيرحاجات(مرادی كه حاجت روا میكند) اجماع و نظر واحدی وجود ندارد، اما قدر مسلم اين است كه ايشان مسلمانی والا مقام و از پيروان مخلص ائمه اطهار بوده كه لياقت و قابليت ساختن بارگاهی عظيم توسط دوستداران و مريدان خويش در حدود ۸۰۰ سال پيش را داشته است.
مردم طبس بقعه پيرحاجات را به نام شيخ احمدابن اسحاق وكيل امام حسن عسكری زيارت كرده و نذر و نيازهای نقدی خود را درون ضريح آن والا مقام میريزند و نذورات غير نقدی خويش را به صورت قربانی و پختن حليم بين زوار ديگر و اهالی روستای پيرحاجات تقسيم میكنند.
اغلب كسانی كه به زيارت پيرحاجات ميروند اعتقاد قلبی و عميقی به اين پير بر حق دارند و معتقدند كه حاجتهای آنها را روا كرده و مرادشان را میدهد.
در منابع تاريخ گفته شده كه نام پيرحاجات قبل از وفات شيخ احمدابن اسحاق «ايراوه» بوده است كه مريدان و دوستداران شيخ از فرط عشق و علاقهای كه به او داشتهاند به «پيرحاجات» يعنی پيری كه حاجتهای مردم را برآورده میسازد تغيير دادهاند.
يا قوت حموی (متوفای ۶۲۷ ه. ق)(۲) حدود ۸۵۰ سال پيش در زمينه روا كردن حاجات و كرامات پيرحاجات در آنجا كه از پيرحاجات طبس سخن میگويد، مینويسد: «...مردم اين سرزمين از او كرامات زيادی نقل میكنند از آن جمله اين است كه وقتي شيخ به ايشان برخورد از او خواستند كه آب برايشان فراهم سازد، وی سر به سجده گذاشت و از برای آنها از خدا آب خواست و ناگاه چشمهای از ميان كوه و سنگ جوشيدن گرفت و آب شيرين صاف و گوارا از آنجا فوران كرد . شيخ دست خود را روی آب گذاشت و گفت آرام باش و آب به اذن الهی آرام گرفت.
ملاحظه میشود كه نه تنها مردم عامه كه نويسندگان بزرگی همچون يا قوت حْمُوی به كرامات شيخ احمد ابن اسحاق ايمان داشتهاند، هم اكنون هم مردم موارد شگفتانگيز زيادی نقل میكنند كه حاكی از كرامات پيرحاجات است.
مردم طبس بقعه پيرحاجات را به نام شيخ احمدابن اسحاق وكيل امام حسن عسكری زيارت كرده و نذر و نيازهای نقدی خود را درون ضريح آن والا مقام میريزند و نذورات غير نقدی خويش را به صورت قربانی و پختن حليم بين زوار ديگر و اهالی روستای پيرحاجات تقسيم میكنند.
اغلب كسانی كه به زيارت پيرحاجات ميروند اعتقاد قلبی و عميقی به اين پير بر حق دارند و معتقدند كه حاجتهای آنها را روا كرده و مرادشان را میدهد.
در منابع تاريخ گفته شده كه نام پيرحاجات قبل از وفات شيخ احمدابن اسحاق «ايراوه» بوده است كه مريدان و دوستداران شيخ از فرط عشق و علاقهای كه به او داشتهاند به «پيرحاجات» يعنی پيری كه حاجتهای مردم را برآورده میسازد تغيير دادهاند.
يا قوت حموی (متوفای ۶۲۷ ه. ق)(۲) حدود ۸۵۰ سال پيش در زمينه روا كردن حاجات و كرامات پيرحاجات در آنجا كه از پيرحاجات طبس سخن میگويد، مینويسد: «...مردم اين سرزمين از او كرامات زيادی نقل میكنند از آن جمله اين است كه وقتي شيخ به ايشان برخورد از او خواستند كه آب برايشان فراهم سازد، وی سر به سجده گذاشت و از برای آنها از خدا آب خواست و ناگاه چشمهای از ميان كوه و سنگ جوشيدن گرفت و آب شيرين صاف و گوارا از آنجا فوران كرد . شيخ دست خود را روی آب گذاشت و گفت آرام باش و آب به اذن الهی آرام گرفت.
ملاحظه میشود كه نه تنها مردم عامه كه نويسندگان بزرگی همچون يا قوت حْمُوی به كرامات شيخ احمد ابن اسحاق ايمان داشتهاند، هم اكنون هم مردم موارد شگفتانگيز زيادی نقل میكنند كه حاكی از كرامات پيرحاجات است.
