سبك زندگی مؤمنانه اين است كه انسان به درك صحيحی از دين رسيده باشد
گروه انديشه: مدرس گروه معارف اسلامی دانشگاه زنجان با تأكيد بر اينكه سبك زندگی مؤمنانه اين است كه انسان به درك صحيحی از دين رسيده باشد، اظهار كرد: متأسفانه در سبك زندگی مؤمنانه امروز برداشتهای نادرستی صورت گرفته و دين را در ظواهر و زبانها يافتهايم.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، ابوالقاسم اجاقلو، پژوهشگر علوم قرآنی و مدرس دانشگاه زنجان، عصر روز گذشته، بيستم تيرماه در نشست معرفت افزايی كاركنان جهاد دانشگاهی واحد زنجان، با اشاره به اينكه جايگاه و شأن دعا در سبك زندگی مؤمنانه را میتوان از طريق سيره اهل بيت(ع) درك كرد، گفت: در زندگی مدرن و امروزی همواره دوگانگیهايی در خصوص برداشتهای انسان از قرآن و روايات و عينيت زندگی به وجود میآيد كه با دينداری عملی و درك صحيح از دين قابل رفع است.
وی ابراز كرد: انسان امروزی همواره بر اين باور است كه دعا در زندگی از جايگاهی طريقتی برخوردار است؛ به اين معنا كه در هر زمان و مكانی كه دست او به خواستهای نمیرسد، دست به دعا بر میدارد. در حالی كه در متون دينی و سيره اهل بيت(ع) دعا موضوعيت داشته و در پس هر دعايی از سوی ايشان، تصور رسيدن به خواستهای وجود ندارد.
اين پژوهشگر علوم قرآنی ادامه داد: اجابت و انتظار رسيدن به خواسته، پديده ای است كه از تصور طريقتی دعا ناشی شده و درك جايگاه واقعی دعا در دين مبين اسلام، نياز به تغيير ذهنيت افراد نسبت به اين موضوع دارد.
اجاقلو با تأكيد بر اينكه سبك زندگی مؤمنانه اين است كه انسان به درك صحيحی از دين رسيده باشد، اظهار كرد: متأسفانه در سبك زندگی مؤمنانه امروز برداشتهای نادرستی صورت گرفته و بر خلاف سخن اميرالمؤمنين(ع) كه به درك عميق از دين تأكيد داشته و میفرمايد: «تَفقَّه فى الدّين»، دين را در ظواهر و زبانها يافته ايم.
اين مدرس گروه معارف اسلامی دانشگاه زنجان، اصلی ترين منبع تفقه در دين را قرآن كريم دانست و تصريح كرد: اگر دين را درست و عميق درك كرده باشيم، به اين نتيجه خواهيم رسيد كه دين به معنای تنظيم رابطه خود و خدا بوده و يكی از اصول مهم در تنظيم اين رابطه، دعاست.
وی افزود: در برخی روايات وارد شده است كه زندگی دينی همان دعا كردن است و اگر بخواهيم جلوه ای از زندگی دينی را مشاهده كنيم، بايد دعا و ميزان هزينه كردن انسان برای دعا كردن را بيابيم.
اين پژوهشگر علوم قرآنی با تأكيد بر اينكه دعا كردن در قالب خواندن ادعيه مأثوره كه از زبان ائمه اطهار(ع) بيان شده است، بهترين راه دعا كردن است، عنوان كرد: هيچ كس به اندازه اهل بيت(ع) راه و روش دعا كردن را به انسان نمیآموزد اما نبايد انسان به اين ادعيه اكتفا كند و دعاهای برخاسته از دل خود را منافی با آن بداند.
اجاقلو در خصوص اركان اصلی دعاهای اهل بيت(ع)، خاطرنشان كرد: بيان اوصاف حق تعالی، بيان احوال خود و خواسته های ايشان كه اصلیترين آن، طلب استغفار از ذنوب است، سه ركن اصلی ادعيه مأثوره اهل بيت(ع) هستند.
وی با اشاره به اينكه مضامين دعاهای ائمه اطهار(ع) متخذ از قرآن است، يادآور شد: امام سجاد(ع) علاوه بر سه محور اصلی دعاهای ائمه اطهار(ع)، ادعيه خود را با صلوات بر محمد(ص) و آل او آغاز و پايان داده است چراكه صلوات تنها دعايی است كه رد نمیشود.
اين كارشناس علوم قرآنی در پايان، تأكيد كرد: از آن جايی كه احوال و اقوال اهل بيت(ع) برای ما حجت است، دعاهای ما نيز بهتر است از دعاهای ايشان باشد.
وی ابراز كرد: انسان امروزی همواره بر اين باور است كه دعا در زندگی از جايگاهی طريقتی برخوردار است؛ به اين معنا كه در هر زمان و مكانی كه دست او به خواستهای نمیرسد، دست به دعا بر میدارد. در حالی كه در متون دينی و سيره اهل بيت(ع) دعا موضوعيت داشته و در پس هر دعايی از سوی ايشان، تصور رسيدن به خواستهای وجود ندارد.
اين پژوهشگر علوم قرآنی ادامه داد: اجابت و انتظار رسيدن به خواسته، پديده ای است كه از تصور طريقتی دعا ناشی شده و درك جايگاه واقعی دعا در دين مبين اسلام، نياز به تغيير ذهنيت افراد نسبت به اين موضوع دارد.
اجاقلو با تأكيد بر اينكه سبك زندگی مؤمنانه اين است كه انسان به درك صحيحی از دين رسيده باشد، اظهار كرد: متأسفانه در سبك زندگی مؤمنانه امروز برداشتهای نادرستی صورت گرفته و بر خلاف سخن اميرالمؤمنين(ع) كه به درك عميق از دين تأكيد داشته و میفرمايد: «تَفقَّه فى الدّين»، دين را در ظواهر و زبانها يافته ايم.
اين مدرس گروه معارف اسلامی دانشگاه زنجان، اصلی ترين منبع تفقه در دين را قرآن كريم دانست و تصريح كرد: اگر دين را درست و عميق درك كرده باشيم، به اين نتيجه خواهيم رسيد كه دين به معنای تنظيم رابطه خود و خدا بوده و يكی از اصول مهم در تنظيم اين رابطه، دعاست.
وی افزود: در برخی روايات وارد شده است كه زندگی دينی همان دعا كردن است و اگر بخواهيم جلوه ای از زندگی دينی را مشاهده كنيم، بايد دعا و ميزان هزينه كردن انسان برای دعا كردن را بيابيم.
اين پژوهشگر علوم قرآنی با تأكيد بر اينكه دعا كردن در قالب خواندن ادعيه مأثوره كه از زبان ائمه اطهار(ع) بيان شده است، بهترين راه دعا كردن است، عنوان كرد: هيچ كس به اندازه اهل بيت(ع) راه و روش دعا كردن را به انسان نمیآموزد اما نبايد انسان به اين ادعيه اكتفا كند و دعاهای برخاسته از دل خود را منافی با آن بداند.
اجاقلو در خصوص اركان اصلی دعاهای اهل بيت(ع)، خاطرنشان كرد: بيان اوصاف حق تعالی، بيان احوال خود و خواسته های ايشان كه اصلیترين آن، طلب استغفار از ذنوب است، سه ركن اصلی ادعيه مأثوره اهل بيت(ع) هستند.
وی با اشاره به اينكه مضامين دعاهای ائمه اطهار(ع) متخذ از قرآن است، يادآور شد: امام سجاد(ع) علاوه بر سه محور اصلی دعاهای ائمه اطهار(ع)، ادعيه خود را با صلوات بر محمد(ص) و آل او آغاز و پايان داده است چراكه صلوات تنها دعايی است كه رد نمیشود.
اين كارشناس علوم قرآنی در پايان، تأكيد كرد: از آن جايی كه احوال و اقوال اهل بيت(ع) برای ما حجت است، دعاهای ما نيز بهتر است از دعاهای ايشان باشد.
