هدفمحوری و توجه به اقتضائات زمان؛ رويكرد اصلی ائمه معصومين(ع)
گروه انديشه: اصلیترين رويكرد ائمه معصومين(ع) هدفمحور بودن با توجه به اقتضائات زمان است؛ همانطور كه هدف امام حسين(ع) از قيام كربلا، جلوگيری از تحريف دين مبين اسلام بود.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، حجتالاسلام جواد جعفری، معاون پژوهشی مركز مهدويت قم عصر روز گذشته، 28 تيرماه در دهمين نشست معرفتی ماه مبارك رمضان در امامزاده سيدابراهيم(ع) زنجان، گفت: هدف امام حسين(ع) از قيام كربلا، تشكيل حكومت و رسيدن به قدرت نبود، زيرا اين حضرت خود بيش از هر فرد ديگری به احتمال شكست خود در جنگ نابرابر در كربلا واقف بودند.
وی افزود: هدف امام حسين(ع) از قيام كربلا، جلوگيری از تحريف دين مبين اسلام با شهادت خود يارانشان و اثبات باطل بودن حكومت بنیاميه و معرفی اسلام واقعی و خالی از تحريف بود و اگر ايشان در كربلا قيام نمیكرد، سبك زندگی فاسد بنیاميه بهعنوان دين اسلام عرضه شده و مردم وی را بهعنوان جانشين پيامبر اكرم(ص) میپذيرفتند.
اين كارشناس مسائل مذهبی عنوان كرد: به همين ترتيب علت قيام نكردن امام حسن(ع) و ساير ائمه پس از امام حسين(ع)، اين بود كه با توجه به شرايط زمان و جامعه، قيام اين حجتهای الهی بهجز شهادت ايشان ثمره ديگری نداشته و باعث تضعيف بيشتر اسلام و مسلمانان واقعی میشد.
معاون پژوهشی مركز هدايت قم ابراز كرد: در زمان امامت امام محمد باقر(ع) كه حدفاصل حكومت بنیاميه و بنیعباس بود و هر دو اين حكومتها ضعيف شده بودند، قيامهای بسياری روی داد و افراد زيادی از اين امام معصوم برای رهبری اين قيامها دعوت كردند ولی ايشان به علت باور به بیثمر بودن اين قيامها، نهتنها خود شركت نمیكردند، بلكه از شيعيان خود درخواست میكردند كه از شركت در اين جنگها پرهيز كنند و باعث افزايش فشار روانی حاكميت بر شيعيان نشوند.
حجتالاسلام جعفری اظهار كرد: يكی از شبهاتی كه بين باورمندان به مهدويت مطرح میشود اين است كه چرا با وجود آزار و اذيت و بیلياقتی مردم، ائمه معصومين(ع) بلافاصله پس از رحلت پيامبر اكرم(ص) غيبت نكردند؛ در پاسخ به اين سؤال گفته میشود كه اگر ائمه معصومين(ع) پس از رحلت حضرت محمد(ص) قوم خود را ترك میكردند، چيزی از اسلام باقی نمیماند.
وی تأكيد كرد: هدف اصلی ائمه طاهرين(ع) در 250 سال پس از رحلت پيامبر اكرم(ص) حفظ و تبليغ دين مبين اسلام و جلوگيری از تحريف آن بود؛ همچنان كه در دوران امامت امام باقر(ع) و امام صادق(ع) شاگردانی تربيت شدند كه به جمعآوری و كتابت احاديث میپرداختند و در زمان امام رضا(ع) نيز عرضه و غربال احاديث صورت گرفت.
اين كارشناس مسائل مذهبی ادامه داد: فعاليتهايی كه در مجموع در 250 سال نخست پس از رحلت پيامبر اسلام(ص) انجام گرفت باعث شد تا در زمان ائمه متأخر، كتب حديث آماده شده و شاگردانی تربيت شوند كه میتوانستند با استخراج اسلام واقعی از احاديث، اسلام ناب محمدی را از تحريف و نابودی حفظ كنند.
معاون پژوهشی مركز مهدويت قم در پايان، خاطرنشان كرد: ائمه معصومين(ع) با ارجاع تعمدی مسلمان به اين علما در پاسخ به شبهات علمی و مذهبی سعی میكردند مقبوليت عالم و همرديف بودن وی با امام را از نظر اسلام ثابت كنند و عرصه را برای غيبت امام عصر(عج) فراهم كنند.
وی افزود: هدف امام حسين(ع) از قيام كربلا، جلوگيری از تحريف دين مبين اسلام با شهادت خود يارانشان و اثبات باطل بودن حكومت بنیاميه و معرفی اسلام واقعی و خالی از تحريف بود و اگر ايشان در كربلا قيام نمیكرد، سبك زندگی فاسد بنیاميه بهعنوان دين اسلام عرضه شده و مردم وی را بهعنوان جانشين پيامبر اكرم(ص) میپذيرفتند.
اين كارشناس مسائل مذهبی عنوان كرد: به همين ترتيب علت قيام نكردن امام حسن(ع) و ساير ائمه پس از امام حسين(ع)، اين بود كه با توجه به شرايط زمان و جامعه، قيام اين حجتهای الهی بهجز شهادت ايشان ثمره ديگری نداشته و باعث تضعيف بيشتر اسلام و مسلمانان واقعی میشد.
معاون پژوهشی مركز هدايت قم ابراز كرد: در زمان امامت امام محمد باقر(ع) كه حدفاصل حكومت بنیاميه و بنیعباس بود و هر دو اين حكومتها ضعيف شده بودند، قيامهای بسياری روی داد و افراد زيادی از اين امام معصوم برای رهبری اين قيامها دعوت كردند ولی ايشان به علت باور به بیثمر بودن اين قيامها، نهتنها خود شركت نمیكردند، بلكه از شيعيان خود درخواست میكردند كه از شركت در اين جنگها پرهيز كنند و باعث افزايش فشار روانی حاكميت بر شيعيان نشوند.
حجتالاسلام جعفری اظهار كرد: يكی از شبهاتی كه بين باورمندان به مهدويت مطرح میشود اين است كه چرا با وجود آزار و اذيت و بیلياقتی مردم، ائمه معصومين(ع) بلافاصله پس از رحلت پيامبر اكرم(ص) غيبت نكردند؛ در پاسخ به اين سؤال گفته میشود كه اگر ائمه معصومين(ع) پس از رحلت حضرت محمد(ص) قوم خود را ترك میكردند، چيزی از اسلام باقی نمیماند.
وی تأكيد كرد: هدف اصلی ائمه طاهرين(ع) در 250 سال پس از رحلت پيامبر اكرم(ص) حفظ و تبليغ دين مبين اسلام و جلوگيری از تحريف آن بود؛ همچنان كه در دوران امامت امام باقر(ع) و امام صادق(ع) شاگردانی تربيت شدند كه به جمعآوری و كتابت احاديث میپرداختند و در زمان امام رضا(ع) نيز عرضه و غربال احاديث صورت گرفت.
اين كارشناس مسائل مذهبی ادامه داد: فعاليتهايی كه در مجموع در 250 سال نخست پس از رحلت پيامبر اسلام(ص) انجام گرفت باعث شد تا در زمان ائمه متأخر، كتب حديث آماده شده و شاگردانی تربيت شوند كه میتوانستند با استخراج اسلام واقعی از احاديث، اسلام ناب محمدی را از تحريف و نابودی حفظ كنند.
معاون پژوهشی مركز مهدويت قم در پايان، خاطرنشان كرد: ائمه معصومين(ع) با ارجاع تعمدی مسلمان به اين علما در پاسخ به شبهات علمی و مذهبی سعی میكردند مقبوليت عالم و همرديف بودن وی با امام را از نظر اسلام ثابت كنند و عرصه را برای غيبت امام عصر(عج) فراهم كنند.
