ماهیت وجودی عبادت در طول زمان ثابت است
گروه انديشه: با گذر زمان اديان تغيير كرده و فرقههای گوناگون پا به عرصه میگذارند اما احساس نياز انسان به ماوراء و عبادت، از بين نمیرود؛ گرچه برخی اوقات با خرافات آميخته است اما ماهيت وجودی خويش را حفظ میكند.
حجتالاسلام مجتبی بيگمحمدی، كارشناس مسائل دينی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با بيان اينكه فلسفه عبادت از چند جنبه قابل بررسی است، گفت: نخستين بعد قابل بررسی، فلسفه عبادتی است كه قرآن ترسيم كرده و آن اقتضای عبادت است كه در آیه 56 سوره مبارکه الذاریات به آن اشاره دارد؛ «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ» و از طرف ديگر اقتضای عبوديت و بندگی، عبادت را ايجاب میكند.
وی ادامه داد: عبادت از عبوديت مجزا نيست و هر موجودی كه احساس نياز كند، نيازمند عبادت است؛ همانگونه كه در قرآن كريم نيز آمده است؛ «ای مردم! شما نيازمندان بهسوی خداوند متعال بوده و خداوند خود بینياز و ستوده است» عبادت نمايانگر فقر وجودی انسان بوده و غير از نيازهای اجتماعی است كه انسان احساس میكند.
اين كارشناس مسائل دينی خاطرنشان كرد: يكی از مصاديق بارز عبادت، دعا و در روايات نيز بر اين امر تأكيد شده است كه «دعا مغز عبادت است» و بدون دعا هيچ عبادتی ثمربخش واقع نمیشود.
حجتالاسلام بيگمحمدی تصريح كرد: نياز انسان به عبادت فطری بوده و انسانهای ماقبل توحيدی و توحيدی همه در قالب شريعت و يا در آئين مسيحيت و يهوديت به عبادت توجه داشتند اما در دين مبين اسلام بسيار پررنگ و چشمگير به اين قضيه پرداخته شده است.
وی متذكر شد: با گذر زمان اديان تغيير كرده و فرقههای گوناگون پا به عرصه میگذارند اما احساس نياز انسان به ماوراء و عبادت، از بين نمیرود؛ گرچه برخی اوقات با خرافات آميخته است اما ماهيت وجودی خويش را حفظ میكند.
اين كارشناس مسائل دينی تصريح كرد: شكل عبادت بهطور كلی در تمام اديان توحيدی مورد توجه بوده است و يهود بهعنوان نخستين دين شريعتمحور به عبادت رويكرد ويژهای داشته است، در مسيحيت اين حالت كمتر شده و به شكل آيين درآمده است اما در دين مبين اسلام اين موضوع پررنگ و محتوا میشود. فلسفه وجودی انسان را عبادت پررنگ میكند، اگر عبادت نبود جايگاه انسانی افراد خدشهدار میشد.
حجتالاسلام بيگمحمدی با بيان اينكه نياز انسان به عبادت فطری بوده و همواره نياز به يك ماوراء دارد، گفت: براساس علم روانشناسی هر انسانی كه به چيزی معتقد باشد دوره درمانی سريعتری را پشتسر میگذارند.
وی در بخش ديگری از صحبتهای خويش، روح حاكم بر عبادات در ماه مبارك رمضان را جمعی خواند و گفت: توجه دين مبين اسلام به عبادات در اين ماه ارزشمند، جمعی و اجتماعی است كه محتويات خطبه شعبانيه نيز اين موضوع را تأييد میكند.
اين كارشناس مذهبی در پايان، تأكيد كرد: شرط درك عبادت، معرفت بوده و هر اندازه كه انسان معرفت خويش را نسبت به آفريدگار خود افزون كند محبت در او ايجاد شده و در نهايت به عبادت منتهی میشود.
وی ادامه داد: عبادت از عبوديت مجزا نيست و هر موجودی كه احساس نياز كند، نيازمند عبادت است؛ همانگونه كه در قرآن كريم نيز آمده است؛ «ای مردم! شما نيازمندان بهسوی خداوند متعال بوده و خداوند خود بینياز و ستوده است» عبادت نمايانگر فقر وجودی انسان بوده و غير از نيازهای اجتماعی است كه انسان احساس میكند.
اين كارشناس مسائل دينی خاطرنشان كرد: يكی از مصاديق بارز عبادت، دعا و در روايات نيز بر اين امر تأكيد شده است كه «دعا مغز عبادت است» و بدون دعا هيچ عبادتی ثمربخش واقع نمیشود.
حجتالاسلام بيگمحمدی تصريح كرد: نياز انسان به عبادت فطری بوده و انسانهای ماقبل توحيدی و توحيدی همه در قالب شريعت و يا در آئين مسيحيت و يهوديت به عبادت توجه داشتند اما در دين مبين اسلام بسيار پررنگ و چشمگير به اين قضيه پرداخته شده است.
وی متذكر شد: با گذر زمان اديان تغيير كرده و فرقههای گوناگون پا به عرصه میگذارند اما احساس نياز انسان به ماوراء و عبادت، از بين نمیرود؛ گرچه برخی اوقات با خرافات آميخته است اما ماهيت وجودی خويش را حفظ میكند.
اين كارشناس مسائل دينی تصريح كرد: شكل عبادت بهطور كلی در تمام اديان توحيدی مورد توجه بوده است و يهود بهعنوان نخستين دين شريعتمحور به عبادت رويكرد ويژهای داشته است، در مسيحيت اين حالت كمتر شده و به شكل آيين درآمده است اما در دين مبين اسلام اين موضوع پررنگ و محتوا میشود. فلسفه وجودی انسان را عبادت پررنگ میكند، اگر عبادت نبود جايگاه انسانی افراد خدشهدار میشد.
حجتالاسلام بيگمحمدی با بيان اينكه نياز انسان به عبادت فطری بوده و همواره نياز به يك ماوراء دارد، گفت: براساس علم روانشناسی هر انسانی كه به چيزی معتقد باشد دوره درمانی سريعتری را پشتسر میگذارند.
وی در بخش ديگری از صحبتهای خويش، روح حاكم بر عبادات در ماه مبارك رمضان را جمعی خواند و گفت: توجه دين مبين اسلام به عبادات در اين ماه ارزشمند، جمعی و اجتماعی است كه محتويات خطبه شعبانيه نيز اين موضوع را تأييد میكند.
اين كارشناس مذهبی در پايان، تأكيد كرد: شرط درك عبادت، معرفت بوده و هر اندازه كه انسان معرفت خويش را نسبت به آفريدگار خود افزون كند محبت در او ايجاد شده و در نهايت به عبادت منتهی میشود.
