جنگ نرم معاويه منجر به صلح امام حسن مجتبی(ع) شد
گروه انديشه: علت صلح امام حسن مجتبی(ع) هجمه روانی معاويه از طريق جنگ نرم و ايجاد تفرقه در بين سپاه اسلام بود و ايشان با صلح خود فضای ذهنی مسلمانان را نسبت به دشمن به آرامش رساند.
حجتالاسلام يوسف مصطفوی، كارشناس مسائل مذهبی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، گفت: يكی از روشهای مهمی كه از قديمالايام در جنگها مورد استفاده قرار میگرفته اين است كه وقتی سپاهی يارای مقابله فيزيكی با سپاه طرف مقابل را نداشته باشد، با جنگ نرم و ايجاد رخنه در سپاه مقابل به هجمه روانی بپردازد.
وی افزود: در جريان جنگ امام حسن مجتبی(ع) با معاويه نيز چون معاويه از قدرت جامعه اسلامی و اهلبيت(ع) به خوبی آگاه بوده و میدانست به لحاظ نظامی توانايی مقابله با لشكر اسلام را ندارد، از طريق ايجاد تفرقه در لشكر حسنبن علی(ع) وارد عمل شد و سعی كرد در داخل لشكر اختلاف نظرهای شديد ايجاد كند.
حجتالاسلام مصطفوی ادامه داد: لشكر امام حسن(ع) در جنگ با معاويه از طرفی به خاطر نفوذ جاسوسان معاويه و القای ترس و ضعف به لشكريان اسلام روحيه خود را باخته بودند و از طرف ديگر دچار تفرقه و چنددستگی شده بودند و زمانی كه لشكری از درون پوسيده شود توانايی مقابله با هجمههای خارجی را ندارد.
اين كارشناس مسائل مذهبی عنوان كرد: سپاهيان امام حسن مجتبی(ع) با تزوير معاويه آشنا نبودند و فريب اظهار دينداری وی را خوردند و از طرفی هم نگران احتمال شكست در جنگ بودند و امام حسن(ع) متوجه شدند كه تفرقه در سپاه اسلام به حدی رسيده است كه افراد در خيمهها باهم اختلاف نظر سنگين دارند و حتی نسبت به قتل هم اقدام كرده، از فرماندهان فرمان نمیبرند و اعتمادی به ديگر سپاهيان ندارند.
وی اظهار كرد: امام حسن مجتبی(ع) با مشاهده تفرقه سپاهيان اسلام، برای اينكه در تاريخ لشكر اهلبيت(ع) شكستی ثبت نشود و در ذهن مسلمانان وحشت از نام معاويه اتفاق نيفتد، دست به صلح مصلحتی زده و اضمحلال درونی سپاه را پوشش داد و فضای ذهنی مسلمانان را نسبت به دشمن به آرامش رساند.
حجتالاسلام مصطفوی در پايان، يادآور شد: صلح امام حسن(ع) با معاويه يك تدبير جانانه در تاريخ اسلام با هدف وحدت مسلمانان بود و جنگ حسنبن علی(ع) با معاويه باز هم در تاريخ تكرار شده و اين بار دشمن در تلاش است مانند معاويه با تفرقهافكنی به نظام اسلامی ما ضربه بزند و امروز بهترين راه مقابله ما با دشمن از طريق عمل همراه با تدبير است.
وی افزود: در جريان جنگ امام حسن مجتبی(ع) با معاويه نيز چون معاويه از قدرت جامعه اسلامی و اهلبيت(ع) به خوبی آگاه بوده و میدانست به لحاظ نظامی توانايی مقابله با لشكر اسلام را ندارد، از طريق ايجاد تفرقه در لشكر حسنبن علی(ع) وارد عمل شد و سعی كرد در داخل لشكر اختلاف نظرهای شديد ايجاد كند.
حجتالاسلام مصطفوی ادامه داد: لشكر امام حسن(ع) در جنگ با معاويه از طرفی به خاطر نفوذ جاسوسان معاويه و القای ترس و ضعف به لشكريان اسلام روحيه خود را باخته بودند و از طرف ديگر دچار تفرقه و چنددستگی شده بودند و زمانی كه لشكری از درون پوسيده شود توانايی مقابله با هجمههای خارجی را ندارد.
اين كارشناس مسائل مذهبی عنوان كرد: سپاهيان امام حسن مجتبی(ع) با تزوير معاويه آشنا نبودند و فريب اظهار دينداری وی را خوردند و از طرفی هم نگران احتمال شكست در جنگ بودند و امام حسن(ع) متوجه شدند كه تفرقه در سپاه اسلام به حدی رسيده است كه افراد در خيمهها باهم اختلاف نظر سنگين دارند و حتی نسبت به قتل هم اقدام كرده، از فرماندهان فرمان نمیبرند و اعتمادی به ديگر سپاهيان ندارند.
وی اظهار كرد: امام حسن مجتبی(ع) با مشاهده تفرقه سپاهيان اسلام، برای اينكه در تاريخ لشكر اهلبيت(ع) شكستی ثبت نشود و در ذهن مسلمانان وحشت از نام معاويه اتفاق نيفتد، دست به صلح مصلحتی زده و اضمحلال درونی سپاه را پوشش داد و فضای ذهنی مسلمانان را نسبت به دشمن به آرامش رساند.
حجتالاسلام مصطفوی در پايان، يادآور شد: صلح امام حسن(ع) با معاويه يك تدبير جانانه در تاريخ اسلام با هدف وحدت مسلمانان بود و جنگ حسنبن علی(ع) با معاويه باز هم در تاريخ تكرار شده و اين بار دشمن در تلاش است مانند معاويه با تفرقهافكنی به نظام اسلامی ما ضربه بزند و امروز بهترين راه مقابله ما با دشمن از طريق عمل همراه با تدبير است.
