نوای عارفانه «امن يجيب» در آستان مقدس امامزادگان خراسان جنوبی طنين‏انداز می‏شود

به گزارش خبرگزاری بین‏المللی قرآن(ایکنا) شعبه خراسان جنوبی، شب‏های قدر كه می‏شود زائران امامزادگان در جای جای استان به سمت بارگاهشان رهسپار می‏شوند و با كوله باری از التماس و دعا و با حنجره‏هايی خسته در سكوتی عارفانه «امن يجيب» سر می‏دهند.
آستان مقدس امامزادگان خراسان جنوبی در شب‏های نوزدهم و بيست و يكم ماه رمضان يكپارچه سوز و آه بود و صدای نوحه و نجوای «مولا علی جان» بر آسمان برخاست و دستان دعا سكويی برای پرواز دل‏هايی شد كه يك سال آزگار ضجه ها را در سينه پنهان ساخته بودند.
اين شب‏ها بهانه‏ای شد برای بغض‏هايی كه ماه‏ها و سال‏ها در گلو حبس شده بود، بغض‏هايی كه در شب‏های ملكوتی قدر، شكوه عروج يك شهر را در خلوت شب همراه با طنين عاشقانه قرائت قرآن و دست‏هايی كه مخلصانه رو به آسمان بلند شده به نجوا و راز و نياز فرا می‏خواند.
شب‏های قدر با مظلوميت علی(ع) گره خورده و در اين شب ملائك مقرب الهی از آسمان به زمين فرو می‏آيند و در صحن و سرای حرم امام هشتم اشك‏هايی را كه از چشمه چشم جاری می‏شود می‏شمارند و در گوش زمينيان نجوا می‏كنند كه علی همان بزرگ مردی است كه بار امانت نبوی را بر دوش كشيد و با صبر و استقامت همچون پدری مهربان، سفره‏های يتيمان را خالی نمی‏گذاشت.
در اين شب‏ها آستان مقدس امامزادگان جايی است كه كوچك و بزرگ و پير و جوان برای استغاثه و طلب بخشش به آن پناه می‏آورند و در فراق مولا علی و پدر تاريخ بشريت نوای الغوث، الغوث سر می‏دهند و از پروردگار می‏خواهند تا سرنوشتشان با سعادت و عشق مرقوم شود.
بار ديگر دل‏های ملكوتی در شب بيست و سوم ماه مبارك رمضان و در سومين شب از شب‏های جليليه قدر در جوار بارگاه امامزادگان گرد هم می‏آيند و با ندای الغوث الغوث صحنه‏ای از عشق و معرفت را به تصوير می‏كشد و در اين نقطه از زمين نسيمی معطر چشم‏های اشك آلود و ملتمس را بر خطوط كتاب دعا خيره می‏سازد.