به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، قبل از پيروزی انقلاب اسلامی در دزفول مراسم نماز عيد سعيد فطر در مساجد مختلف برپا میشد. مثلاً آيتاللهالعظمی سيداسدالله نبوی در مسجد دروازه و مرحوم آيتالله سبطالشيخ در مسجد خودشان آن را اقامه میكردند.
در عيد فطر سال ۱۳۵۷ علما به دليل تهديداتی كه رژيم پهلوی عليه روحانيت و تجمعات دينی و مذهبی كرده بود، تصميم گرفتند نماز عيد را در دزفول برپا نكنند و اعلام كردند نماز را به صورت يكپارچه در خارج از دزفول و در بقعه محمد بنجعفر طيار(ع) كه در هفت كيلومتری جنوب دزفول در مسير شوش دانيال نبی(ع) قرار دارد، برپا میكنند.
رژيم در برابر اين تصميم علما از خود عكسالعمل نشان داد و آنان را تهديد كرد كه از اين كار صرفنظر كنند. تنها كسی كه به تهديدات رژيم اعتنا نكرد و در آن جو اختناق و ستمشاهی نماز عيد فطر را در دزفول برپا كرد، آيتالله قاضی بود كه با رشادت و دليری اعلام كرد نماز عيد سعيد فطر در مسجد بازار برپا میشود.
مردم و بهويژه جوانان انقلابی به ندای او لبيك گفتند و نماز عيد سعيد فطر با يك راهپيمايی اعتراضآميز تكميل شد. عوامل رژيم در دزفول، حيرتزده به آن جمعيت عظيم و پرشور مینگريستند و به نفوذ كلام و عظمت شخصيت آيتالله قاضی كه در صف اول راهپيمايی بود، پی بردند.
مردم نمازگزاری كه آقا را با آن كهولت سن پذيرای هرگونه خطر میديدند، به ادامه مبارزه تشويق شدند و بدينسان حركتهای انقلابی در دزفول، حركت و شتاب بيشتری به خود گرفت و در نهايت به سقوط رژيم شاهنشاهی منجر شد.
*منبع: كتاب مجد دين سيره آيتالله قاضی