وجود منابع كاذب؛ منشأ سقوط دعانويسی به ورطه خرافهپرستی
گروه انديشه: يك كارشناس مذهبی با ابراز نگرانی از به انحراف كشيده شدن دعانويسی و سوق يافتن آن به خرافهپرستی، گفت: از آنجايی كه مبحث دعانويسی درجهبندی خاصی ندارد، گاه از سوی برخی افراد به ورطه خرافهپرستی كشيده شده و متأسفانه امروزه منابع كاذبی در اختيار مردم قرار گرفته است.
حجتالاسلام يوسف مصطفوی، كارشناس مسائل مذهبی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با انتقاد از شيوه عملكرد بسياری از افراد ناآشنا و كمسواد در حوزه دعانويسی، گفت: دعانويسی در ايران ريشه دينی داشته، از جايگاه ويژهای نيز نزد عموم مردم برخوردار بوده و از جنبههای متفاوتی قابل بحث و بررسی است و همچنين ابعاد گسترده و مفصلی را شامل میشود و به لحاظ محتوايی، علمی و قابل اثبات است؛ اما آنچه مهم است تعداد افرادی است كه وارد اين حيطه میشوند و هيچ دستگاه دولتی نيز متصدی و ناظر بر فعاليتهای اين افراد نيست.
وی با بيان اينكه دعانويسی به لحاظ قانونی جزو مشاغل محسوب نمیشود، در خصوص پيگيری نابسامانیهای اين گونه فعاليتهای دينی، ابراز كرد: لازمه رسيدگی به وضعيت فعاليت دعانويسان اين است كه شرايط شغلی آن تعريف شود در حالیكه با توجه به شرايط موجود فعلی، اقدامات خاصی در اين رابطه صورت نگرفته است؛ چراكه در بسياری از موارد مشاهده شده كه درآمدهای نامشخص و مختلفی از اين طريق به دست آمده و افرادی كه اقدام به اين گونه فعاليتها میكنند، مورد بازخواست و پرسش واقع نمیشوند.
حجتالاسلام مصطفوی، با ابراز نگرانی از به انحراف كشيده شدن اين مبحث و سوق يافتن آن به خرافهپرستی، اظهار كرد: از آنجايی كه مبحث دعانويسی تعريف و درجهبندی خاصی ندارد، گاه از سوی برخی از مردم به ورطه خرافهپرستی كشيده شده و اين موضوع بسيار دامنهدار است و متأسفانه امروزه منابعی در اختيار مردم قرار گرفته است كه منابع كاذب هستند.
وی افزود: گرچه اين شاخه دينی از ديرباز توسط علمای ترازاول دينی انجام میشده و اين افراد تحصيلكرده و باسواد، از علوم مختلف آن استفاده میكردند اما اكنون افرادی در اين زمينه فعال هستند كه توانايیهای لازم و دانش استفاده از اين علم را ندارند و صرفاً منابع آن را در اختيار دارند كه درستی اين منابع نيز مورد ترديد است.
حجتالاسلام مصطفوی فعاليت برخی از دعانويسان را موروثی دانست و اضافه كرد: برخی افراد به دليل اينكه منابع و كتابهای مرجع دعانويسی را به طور موروثی در اختيار دارند، اقدام به اين فعاليت میكنند؛ در حالیكه آنان تنها منابع را در اختيار داشته و توان، دانش و صلاحيت علمی و دينی كافی برای استفاده از اين متون و كتب را ندارند و از طرفی درآمد مطلوب اين فعاليت، زمينه را برای ورود افراد كمسواد در اين عرصه آماده میكند.
اين كارشناس مسائل مذهبی، سوء استفاده از گرايشات مذهبی مردم از سوی افراد سودجو را خلاف شرع و عرف دانست و عنوان كرد: مسأله ادعيه مذهبی و دعا موضوعی دينی ـ مذهبی است اما متأسفانه در طول تاريخ همواره اعتقادات اين چنينی مورد سوء استفاده افراد سودجو قرار گرفته و اگر اين امر مورد توجه جدی مسئولان قرار نگيرد، در درازمدت پايههای اعتقادی مردم را سست میكند و آنان به خرافهپرستی میكشاند؛ در حالیكه دعانويسی يك مورد علمی است و زوايای علمی مختلف آن هنوز ناشناخته است و اطلاعات و منابع اين دانش، گاه به صورت نادرست و ناكارآمد در اختيار عوام قرار میگيرد.
وی در پايان خاطرنشان كرد: آسيبهای اين گونه فعاليتها چندان آشكار نيست و علاوه بر آسيبهای اعتقادی، معضلات و زيانهای سنگين اخلاقی نيز بر پيكره جامعه وارد میكند كه بايد به عنوان آسيبهای اجتماعی مورد بررسی افراد مسئول قرار گيرد و از سوی دستگاههای مربوطه تحت نظارت واقع شود.
وی با بيان اينكه دعانويسی به لحاظ قانونی جزو مشاغل محسوب نمیشود، در خصوص پيگيری نابسامانیهای اين گونه فعاليتهای دينی، ابراز كرد: لازمه رسيدگی به وضعيت فعاليت دعانويسان اين است كه شرايط شغلی آن تعريف شود در حالیكه با توجه به شرايط موجود فعلی، اقدامات خاصی در اين رابطه صورت نگرفته است؛ چراكه در بسياری از موارد مشاهده شده كه درآمدهای نامشخص و مختلفی از اين طريق به دست آمده و افرادی كه اقدام به اين گونه فعاليتها میكنند، مورد بازخواست و پرسش واقع نمیشوند.
حجتالاسلام مصطفوی، با ابراز نگرانی از به انحراف كشيده شدن اين مبحث و سوق يافتن آن به خرافهپرستی، اظهار كرد: از آنجايی كه مبحث دعانويسی تعريف و درجهبندی خاصی ندارد، گاه از سوی برخی از مردم به ورطه خرافهپرستی كشيده شده و اين موضوع بسيار دامنهدار است و متأسفانه امروزه منابعی در اختيار مردم قرار گرفته است كه منابع كاذب هستند.
وی افزود: گرچه اين شاخه دينی از ديرباز توسط علمای ترازاول دينی انجام میشده و اين افراد تحصيلكرده و باسواد، از علوم مختلف آن استفاده میكردند اما اكنون افرادی در اين زمينه فعال هستند كه توانايیهای لازم و دانش استفاده از اين علم را ندارند و صرفاً منابع آن را در اختيار دارند كه درستی اين منابع نيز مورد ترديد است.
حجتالاسلام مصطفوی فعاليت برخی از دعانويسان را موروثی دانست و اضافه كرد: برخی افراد به دليل اينكه منابع و كتابهای مرجع دعانويسی را به طور موروثی در اختيار دارند، اقدام به اين فعاليت میكنند؛ در حالیكه آنان تنها منابع را در اختيار داشته و توان، دانش و صلاحيت علمی و دينی كافی برای استفاده از اين متون و كتب را ندارند و از طرفی درآمد مطلوب اين فعاليت، زمينه را برای ورود افراد كمسواد در اين عرصه آماده میكند.
اين كارشناس مسائل مذهبی، سوء استفاده از گرايشات مذهبی مردم از سوی افراد سودجو را خلاف شرع و عرف دانست و عنوان كرد: مسأله ادعيه مذهبی و دعا موضوعی دينی ـ مذهبی است اما متأسفانه در طول تاريخ همواره اعتقادات اين چنينی مورد سوء استفاده افراد سودجو قرار گرفته و اگر اين امر مورد توجه جدی مسئولان قرار نگيرد، در درازمدت پايههای اعتقادی مردم را سست میكند و آنان به خرافهپرستی میكشاند؛ در حالیكه دعانويسی يك مورد علمی است و زوايای علمی مختلف آن هنوز ناشناخته است و اطلاعات و منابع اين دانش، گاه به صورت نادرست و ناكارآمد در اختيار عوام قرار میگيرد.
وی در پايان خاطرنشان كرد: آسيبهای اين گونه فعاليتها چندان آشكار نيست و علاوه بر آسيبهای اعتقادی، معضلات و زيانهای سنگين اخلاقی نيز بر پيكره جامعه وارد میكند كه بايد به عنوان آسيبهای اجتماعی مورد بررسی افراد مسئول قرار گيرد و از سوی دستگاههای مربوطه تحت نظارت واقع شود.
