به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه ايلام، ما نسل سوم و چهارمیهای انقلاب، شايد نتوانيم به خوبی و شايستگی، دليرمردی دلاورمردان ميهنمان در هشت سال دفاع مقدس و جنگ حق عليه باطل را درك كنيم اما همين را بس، كه آسايش و سرافرازی امروز ما نسل سوم و چهارمیهای انقلاب، مديون ايثارگری، از جانباختگی و عشقبازی مردان الهی، با شهادت در راه حق و جهاد حق عليه باطل هستيم.
آزادی و آبادانی اين سرزمين پهناور و گوهربار، مديون خون شهيدان، ايثارگران و آزادگانی است كه جان خود را بر كف دست گذاشته و قهرمانانه و دلاورمردانه به دفاع از اين سرزمين برخاستند؛ به راستی چه سری در اين رخداد عظيم بود كه تا آخرالزمان، اين رشادتها و دليرمردیهای اين مردم را زنده نگه میدارد؟.
شايد برای من و امثال من كه در آن روزگار نبوديم و يا سنمان به قدری نبود كه بتوانيم از اين مرز و بوم دفاع كنيم، سخت باشد كه از عظمت و عشقهای آن دوران بگوئيم، عشق به وطن و دفاع از آرمانهای نظام مقدس جمهوری اسلامی، نوپايی كه تازه شكل گرفته و هنوز در حال ايجاد نهادهای مختلف و رشد شاخ و برگهای اين درخت تنومند بود كه با توطئه و دسيسههای دشمنان هميشگیمان، استكبار جهانی آمريكا و اسرائيل جنايتكار با تشويق صدام، سعی داشتند تيشه به ريشه اين درخت بزنند؛ اما غافل از آنكه مردانی همانند شير و زنانی همانند كوه، جانشان را به پای استواری اين نظام دادند تا وطن و ناموسمان به دست نااهلان نيافتد.
زمانی كه از خاطرات و سختیهای اين رزمندگان مخلص خدا میشنويم هم خوشحال میشويم و هم از رشادت و شهادت رزمندگان دلمان دردناک میشود؛ خوشحالی از اينكه با افتخار به داشتن چنين مردم پايبند و وطندوستی كه مال و زندگی و جان خود را در طبق اخلاص گذاشتند و به دفاع از كيان اسلامیمان پرداختند و دلمان به درد میآید وقتی خاطرات آزادگان، ايثارگران و همه كسانی كه در جنگ و جبهه بودند را میشنويم.
آزادگان، صبورتر از سنگ صبور و راضیترين كسان به قضای الهی بودند؛ اينان سينههايی فراختر از اقيانوس داشتند كه از همه جا و همه كس بريده و به خدا پيوستند؛ آزاده ناميده شدند، چون از قيد نفس و نفسانيات رها شدند.
نه تنها استقامت آزادگان در اردوگاههای دژخيمانه رژيم بعث، بلكه صبر و پايداری خانوادههای اين عزيزان ستودنی است؛ عرصه پربركت دفاع مقدس، صحنه حضور مردان و زنان با ايمانی بود كه با پيروی از تعاليم عاليه اسلام و تحت رهبری حكيمانه حضرت امام خمينی(ره) توانستند حماسهای به يادماندنی و جاودان از خود به يادگار بگذارند؛ اينان اگر چه در بازگشت از اسارت، مقتدا و امام خويش را نديدند، اما با نائب بر حق وی ميعادی هميشگی بستند و بر عهد خويش با خون شهيدان پايبند ماندند.
روز 26 مرداد سال 1369، ميهن اسلامی شاهد حضور آزادگان سرافرازی بود كه پس از سالها اسارت در زندانها و اسارتگاههای مخوف رژيم بعث عراق، قدم به خاك پاك ميهن اسلامی خود گذاشتند؛ آزادگان دلاور و سرافراز با الهام از مكتب انسانساز اسلام و سيره ائمه اطهار(ع) و با درس گرفتن از زندگی انقلابی و حماسهساز حضرت زينب(س) كه اسوه صبر و پايداری بود، توانستند دوران دشوار اسارت را پشت سرنهند و شكوه مقاومت و سرافرازی را بر صحيفه درخشان ايران اسلامی ثبت كنند؛ بیشك سالها محروميت اين سروقامتان تاريخ باعث شد كه آنان امروز بيش از هر فرد ديگری در مسير سبز موفقيت گام بردارند و الگو، اسوه و افتخار ميهن خويش باشند.
سيمهای خاردار، كانالهای حفر شده برای پناه گرفتن، ميدانهای مين و ارتفاعات صعب العبور در بانه و مريوان، درياچه نمك، خرمشهر، آبادان، شلمچه، نفت شهر، جزاير مجنون، سه راه جفير، نهر جاسم، شهرك دوعيجی و كانال ماهی، سوسنگرد، دهلاويه، بستان، تنگه چزابه، مهران و دهلران واژههای آشنايی هستند كه زمانی بهترين و خالصترين انسانها با آنها زندگی میكردند؛ همان هايی كه فارغ از همه چيز و همه كس در جبهههای جنوب و غرب، در سنگرها، آرپیجی به دست و بی سيم بر دوش بر روی سيمهای خاردار و ميدانهای مين میلغزيدند، شيرينی شهادت را میچشيدند، جانبازی را میآموختند و يا طعم تلخ اسارت را تجربه میكردند؛ آزادگان، با ايمان راسخ خود در برابر همه فشارهای جسمی و روحی دشمنان ايستادند و روابط اجتماعی جامعه كوچك اردوگاهی خود را بر پايه اخلاق حسنه بنا نهادند و از شكنجههای مزدوران بعث، هراسی به خود راه ندادند.
در اين ميان شهرستان آبدانان در استان ايلام با داشتن تعداد 22 آزاده سرافراز در دوران دفاع مقدس، وظيفه دينی و شرعی خود در دفاع از كيان اسلامی ايران به درستی به جای آورده و زندگی در كنار اين چنين افرادی، مايه مباهات و افتخار جوانانی است كه از دوران دفاع مقدس، تنها خاطرات و عكسها و فيلمهای به جا مانده از رزمندگان را ديده و شنيدهاند و شايد به درستی نتوانند آنچه كه شايسته اين فداكاری بسيجيان و رزمندگان بوده را به جای آورند؛ يادمان باشد كه آزادی و آرامش امروزمان را مديون چه كسانی هستيم.
وحيد حاجيان - آبدانان