زورخانه؛ مكان ترويج فرهنگ پهلوانی و جوانمردی در ورزش با تمسك به سيره علوی
گروه اجتماعی: رئيس هيئت ورزشهای زورخانهای ايلام، جوانمردی و حاكمكردن فرهنگ غنی و ريشهدار پهلوانی بر ورزش با تمسك به سيره و منش امام علی(ع) را هدف ورزشهای زورخانهای عنوان کرد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه ايلام، از در ورودی كه وارد میشوم صدای نواختن اولين پنجه مرشد اصغر كمالی به «ضرب» زورخانه «پوريای ولی» ايلام به گوش میرسد، به داخل وارد میشوم، ورزشكاران با طمأنينه دويدن ابتدای ورزش دور گود را آغاز كردهاند؛ سادات پيشآهنگ همه هستند، مرشد به احترام سادات زنگ را مینوازد و در بلندگو میگويد: به احترام جد سادات صلوات.
دويدن ورزشكاران كه هم نوجوانان و جوانان و هم ميانسالان را شامل میشود و هم افراد مسن، ضربآهنگ تندتری به خود گرفته است؛ مرشد با نوای زيبايش اين اشعار را در فضای روزخانه میخواند: «علی(ع) را چه بنامم؛ علی را چه بخوانم؛ ندانم، ندانم؛ ثنايش نتوانم، نتوانم، نتوانم؛ علی دست خدا بود؛ علی مست خدا بود...»، تماشاگران ورزش، از مدح امام علی(ع) همراه با ضرب زيبای مرشد كه حالا ديگر با قرارگرفتن در مقابل هيتر برقی و گرم شدن، صدای زيباتری از خود توليد میكند، به وجد آمدهاند.
ورزشكاران كه مثل همان روزهای قشنگ گذشته احترام به پيشكسوت، جوانمردی، ايثار و انسانيت در ميان آنها موج میزند، با ريتم خاص تختههای شنا را يكی پس ازديگری از جايش بلند میكنند و بدست میگيرند، مرشد كمالی با صلواتی تكليف از قبل مشخص شده انتصاب «مياندار شنا» را مشخص میكند.
علیحسين خسرویپور، پير ورزش باستانی ايلام كه دوستانش ميزان سن و سالش را حدود 100 سال تخمين میزنند به وسط گود میآيد و از همه رخصت میطلبد؛ برخی تماشاگران به احترام وی از جا بلند میشوند، نوای مرشد همراه با ضربآهنگ نرم باز هم فضا رادر بر می گيرد؛ «علی(ع) امام من است و منم غلام علی(ع)...»، انگار صدای مرشد را در سالهای دفاع مقدس میشنوم، همان سالهايی كه اين زورخانه توسط ارتش عراق مورد اصابت يك موشك قرار گرفت، اما موشك با فرود به گود زورخانه عمل نكرد و منفجر نشد...
از فضای آن سالها كه خارج میشوم، مياندار در حال به پايان بردن حركات شنا است و همه بهزودی از تختههای شنا جدا میشوند و نرمشهای زورخانهای را آغاز میكنند، پس از پايان شنا همه صلوات میفرستند و بازهم نوای مرشد همراه با حركات نرم ورزشكاران، زورخانه را در يك فضای آرام و معنوی قرار می دهد، «روزگاری است كه سودای بتان دين من است؛ غم اين كار نشاط دل غمگين من است...»، سپس مياندار يا علی میگويد و نرمشها را شروع میكند، پيرمرد آنقدر مسلط و با اشتياق حركات را انجام میدهد كه گمان میكنی دارد تماشاگران را ميانه گود زورخانه فرا میخواند.
با خود میانديشم كه چرا تعداد زورخانههای استان كم است؟ چرا اين ورزش سنتی و دينی در استان با وجود طرفداران زياد، گسترش نيافته است؟ چرا امكانات بيشتری در بين علاقمندان آن در شهرستانها توزيع نشده است؟ چرا اعتبارات بيشتری برای گسترش آن اختصاص نيافته است؟
مرشد پس از پايان «شنای پيچ»، مرد مسن ديگری را برای ميانداری ميل گرفتن به ميانه گود فرا میخواند، مرد مسن، علی(ع) گويان ميلها را بر سر شانههايش میبرد و آرام آرام ميل گرفتن را آغاز میكند؛ صفای معنوی زورخانه همراه با حركات هماهنگ و خلق و خوی پهلوانی و استفاده از اشعار شاعران بزرگ، تماشاگران را در حالت اشتياق فرو برده است...
از فرصت استفاده میكنم و با علیاصغر پاكزاد، رئيس هيئت ورزشهای زورخانهای استان ايلام به صحبت مینشينم؛ وی هدف ورزشهای زورخانهای را حاكم كردن فرهنگ غنی و ريشهدار پهلوانی و جوانمردی بر ورزش با تمسك به سيره و منش امام علی(ع) معرفی كرد.
رئيس هيئت ورزشهای زورخانهای استان ايلام با بيان اينكه در حال حاضر سه زورخانه رسمی در استان ايلام وجود دارد، گفت: در برخی شهرستانها مانند ملكشاهی علاقه جوانان، اين ورزش را به يك سالن عادی كشانده است كه در صدد هستيم اين مشكل را حل كنيم و نسبت به ساخت زورخانه اقدام كنيم.
پاكزاد ادامه داد: در كنار پيشرفتهای مجازی و مدرن روز جهان استقبال جوانان از اين ورزش پهلوانی خوب و اميدواركننده است اما با توجه به اين استقبال و در جهت قطع نشدن اين روند بايد به دنبال برآورده كردن توقعات جزئی از قبيل اردوهای تفريحی و تمرينی آنها بود.
وی از فرسوده شدن بعضی از قسمتهای ساختمان زورخانههای ايلام خبر داد و گفت: به دنبال تأمين اعتبار در جهت مرتفع كردن اين مشكل هستيم.
رئيس هيئت ورزشهای زورخانهای استان ايلام ازعضويت حدود 110 نفر ورزشكار در اين هيئت خبر داد و تصريح كرد: در حال حاضر 60 نفر اين افراد مشمول خدمات بيمهای هستند كه در صورت فراهم كردن شرايط بيمهای ديگر اعضاء، استقبال و عضويت بيشتر خواهد شد.
پاكزاد ادامه داد: به لحاظ موقعيتهای قهرمانی، جايگاه ايلام در ميان اكثر شهرهای كشور خوب و اميدواركننده است و مقامهای كشوری گوناگونی در رشتههای كباده، چرخ و سنگ توسط ورزشكاران ايلامی كسب شده است.
وی از برادران كمالی بهعنوان افتخارات ورزش زورخانهای استان نام برد و گفت: اين 2 مرشد در سطح بينالمللی شناخته شده هستند و هماكنون علیاصغر كمالی از طرف فدراسيون ورزشهای زورخانهای، در كشور تايلند به آموزش اين ورزش سنتی میپردازد.
دويدن ورزشكاران كه هم نوجوانان و جوانان و هم ميانسالان را شامل میشود و هم افراد مسن، ضربآهنگ تندتری به خود گرفته است؛ مرشد با نوای زيبايش اين اشعار را در فضای روزخانه میخواند: «علی(ع) را چه بنامم؛ علی را چه بخوانم؛ ندانم، ندانم؛ ثنايش نتوانم، نتوانم، نتوانم؛ علی دست خدا بود؛ علی مست خدا بود...»، تماشاگران ورزش، از مدح امام علی(ع) همراه با ضرب زيبای مرشد كه حالا ديگر با قرارگرفتن در مقابل هيتر برقی و گرم شدن، صدای زيباتری از خود توليد میكند، به وجد آمدهاند.
ورزشكاران كه مثل همان روزهای قشنگ گذشته احترام به پيشكسوت، جوانمردی، ايثار و انسانيت در ميان آنها موج میزند، با ريتم خاص تختههای شنا را يكی پس ازديگری از جايش بلند میكنند و بدست میگيرند، مرشد كمالی با صلواتی تكليف از قبل مشخص شده انتصاب «مياندار شنا» را مشخص میكند.
علیحسين خسرویپور، پير ورزش باستانی ايلام كه دوستانش ميزان سن و سالش را حدود 100 سال تخمين میزنند به وسط گود میآيد و از همه رخصت میطلبد؛ برخی تماشاگران به احترام وی از جا بلند میشوند، نوای مرشد همراه با ضربآهنگ نرم باز هم فضا رادر بر می گيرد؛ «علی(ع) امام من است و منم غلام علی(ع)...»، انگار صدای مرشد را در سالهای دفاع مقدس میشنوم، همان سالهايی كه اين زورخانه توسط ارتش عراق مورد اصابت يك موشك قرار گرفت، اما موشك با فرود به گود زورخانه عمل نكرد و منفجر نشد...
از فضای آن سالها كه خارج میشوم، مياندار در حال به پايان بردن حركات شنا است و همه بهزودی از تختههای شنا جدا میشوند و نرمشهای زورخانهای را آغاز میكنند، پس از پايان شنا همه صلوات میفرستند و بازهم نوای مرشد همراه با حركات نرم ورزشكاران، زورخانه را در يك فضای آرام و معنوی قرار می دهد، «روزگاری است كه سودای بتان دين من است؛ غم اين كار نشاط دل غمگين من است...»، سپس مياندار يا علی میگويد و نرمشها را شروع میكند، پيرمرد آنقدر مسلط و با اشتياق حركات را انجام میدهد كه گمان میكنی دارد تماشاگران را ميانه گود زورخانه فرا میخواند.
با خود میانديشم كه چرا تعداد زورخانههای استان كم است؟ چرا اين ورزش سنتی و دينی در استان با وجود طرفداران زياد، گسترش نيافته است؟ چرا امكانات بيشتری در بين علاقمندان آن در شهرستانها توزيع نشده است؟ چرا اعتبارات بيشتری برای گسترش آن اختصاص نيافته است؟
مرشد پس از پايان «شنای پيچ»، مرد مسن ديگری را برای ميانداری ميل گرفتن به ميانه گود فرا میخواند، مرد مسن، علی(ع) گويان ميلها را بر سر شانههايش میبرد و آرام آرام ميل گرفتن را آغاز میكند؛ صفای معنوی زورخانه همراه با حركات هماهنگ و خلق و خوی پهلوانی و استفاده از اشعار شاعران بزرگ، تماشاگران را در حالت اشتياق فرو برده است...
از فرصت استفاده میكنم و با علیاصغر پاكزاد، رئيس هيئت ورزشهای زورخانهای استان ايلام به صحبت مینشينم؛ وی هدف ورزشهای زورخانهای را حاكم كردن فرهنگ غنی و ريشهدار پهلوانی و جوانمردی بر ورزش با تمسك به سيره و منش امام علی(ع) معرفی كرد.
رئيس هيئت ورزشهای زورخانهای استان ايلام با بيان اينكه در حال حاضر سه زورخانه رسمی در استان ايلام وجود دارد، گفت: در برخی شهرستانها مانند ملكشاهی علاقه جوانان، اين ورزش را به يك سالن عادی كشانده است كه در صدد هستيم اين مشكل را حل كنيم و نسبت به ساخت زورخانه اقدام كنيم.
پاكزاد ادامه داد: در كنار پيشرفتهای مجازی و مدرن روز جهان استقبال جوانان از اين ورزش پهلوانی خوب و اميدواركننده است اما با توجه به اين استقبال و در جهت قطع نشدن اين روند بايد به دنبال برآورده كردن توقعات جزئی از قبيل اردوهای تفريحی و تمرينی آنها بود.
وی از فرسوده شدن بعضی از قسمتهای ساختمان زورخانههای ايلام خبر داد و گفت: به دنبال تأمين اعتبار در جهت مرتفع كردن اين مشكل هستيم.
رئيس هيئت ورزشهای زورخانهای استان ايلام ازعضويت حدود 110 نفر ورزشكار در اين هيئت خبر داد و تصريح كرد: در حال حاضر 60 نفر اين افراد مشمول خدمات بيمهای هستند كه در صورت فراهم كردن شرايط بيمهای ديگر اعضاء، استقبال و عضويت بيشتر خواهد شد.
پاكزاد ادامه داد: به لحاظ موقعيتهای قهرمانی، جايگاه ايلام در ميان اكثر شهرهای كشور خوب و اميدواركننده است و مقامهای كشوری گوناگونی در رشتههای كباده، چرخ و سنگ توسط ورزشكاران ايلامی كسب شده است.
وی از برادران كمالی بهعنوان افتخارات ورزش زورخانهای استان نام برد و گفت: اين 2 مرشد در سطح بينالمللی شناخته شده هستند و هماكنون علیاصغر كمالی از طرف فدراسيون ورزشهای زورخانهای، در كشور تايلند به آموزش اين ورزش سنتی میپردازد.
