رهنمودهای امام صادق(ع) در برخورد با نسل نو؛ راهگشای مشکلات امروزی جامعه
گروه اجتماعی: رئيس اداره اوقاف و امور خيريه طبس گفت: رهنمودهای راهگشای امام صادق(ع) در زمينههای سلوك فردی و اجتماعی، معاشرت با ديگران، برخورد با نسل نو و جوانان، مسائل حقوقی زينتبخش صفحات زندگی آن حضرت و راهگشای مشکلات امروزی جامعه است.
حجتالاسلام سيدمهدی حسينیزاده، رئيس اداره اوقاف و امور خيريه طبس در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، با اشاره به اينكه امام صادق(ع) در مدت 34 سال امامت پربركت خويش نقش شايستهای در گسترش فرهنگ حياتبخش اسلام انجام داد، گفت: آن حضرت با استفاده از فرصت بهدست آمده در عصر خويش وسيعترين دانشگاه اسلامی را پیريزی كرد، بهگونهای كه در دانشگاه آن حضرت حدود چهار هزار نفر شاگرد از جمله هشامبن حكم، عبداللهبن ابیجعفر، هشامبن سالم، محمدبن مسلم، مفضلبن عمر و جابربن حيان پرورش يافتند كه برخی از آنان از رهبران فكری تشيع بهشمار میآيند.
رئيس اداره اوقاف و امور خيريه طبس با بيان اينكه دلبستگی به دنيا و تعلقات آن مانع رسيدن به كمال حقيقی است تصريح كرد: نيكمردان الهی چون حضرت صادق(ع) هميشه زهد و قناعت را در متن برنامه خود دارند و سادهزيستی، بیپيرايگی و پرهيز از جلوههای دنيوی و دلنبستن به مظاهر دنيا و زرق و برق آن از شاخصترين ويژگیهای آنان است.
حجتالاسلام حسينیزاده با اشاره به اينكه آن حضرت شاگردان خويش را بر اساس ذوق و استعداد آنان تقسيم کرده و در همان رشته تشويق و تعليم میدادند، ادامه داد: اينگونه بود كه مكتب تشيع در اثر تلاشهای فرهنگی امام صادق(ع) بهصورت چشمگيری گسترش يافت و به اكثر قلمروهای اسلامی رسيد و بسياری از مسلمانان در آن دوران طلايی به مكتب اهل بيت(ع) گرويدند.
وی تأكيد كرد: رهنمودهای راهگشای آن حضرت در زمينههای سلوك فردی و اجتماعی، معاشرت با ديگران، برخورد با نسل نو و جوانان، مسائل حقوقی، آداب ازدواج، موضعگيری در مقابل حكومتها و سياستمداران زمان، آموزههای علمی، تربيتی، پزشكی و دهها موضوع ديگر، زينتبخش صفحات زندگی آن حضرت و برگزرينی در تاريخ شيعه است.
رئيس اداره اوقاف و امور خيريه طبس با بيان اينكه از عوامل مهم نشر معارف اسلامی و شكوفايی علم كلام در عصر امام صادق(ع) فراهم آمدن فضای نسبتا باز سياسی ـ اجتماعی است، اظهار كرد: علم و دانش و پژوهشهای علمی فضای خاص خودش را میطلبد و آن هم محيطی دور از تنشها و التهابهای سياسی و برخوردار از آرامش و امنيت سياسی ـ اجتماعی است، چرا در چنين فضايی است كه انديشههای مستعد رشد میيابند و انديشمندان و پژوهشگران مسائل علمی مختلف، برای دانشاندوزی و دانشآموزی و نشر آن به تكاپو میافتند.
حجتالاسلام حسينیزاده تصريح كرد: عصر امام جعفر صادق(ع) عصری بود كه كوچكترين كمكاری يا عدم بيداری و تحرك پاسدار راستين از اسلام موجب نابودی دين و پوسيدگی تعليمات حياتبخش اسلام از درون و بيرون میشد.
وی با بيان اينكه امام صادق(ع) همواره مبارزی نستوه و خستگیناپذير و انقلابی بنيادی در ميدان فكر و عمل بود، يادآور شد: كاری كه امام حسين(ع) به صورت قيام خونين انجام داد، امام ششم(ع) در لباس تدريس و تأسيس مكتب و انسانسازی انجام داد و جهادی راستين كرد.
رئيس اداره اوقاف و امور خيريه طبس با بيان اينكه دلبستگی به دنيا و تعلقات آن مانع رسيدن به كمال حقيقی است تصريح كرد: نيكمردان الهی چون حضرت صادق(ع) هميشه زهد و قناعت را در متن برنامه خود دارند و سادهزيستی، بیپيرايگی و پرهيز از جلوههای دنيوی و دلنبستن به مظاهر دنيا و زرق و برق آن از شاخصترين ويژگیهای آنان است.
حجتالاسلام حسينیزاده با اشاره به اينكه آن حضرت شاگردان خويش را بر اساس ذوق و استعداد آنان تقسيم کرده و در همان رشته تشويق و تعليم میدادند، ادامه داد: اينگونه بود كه مكتب تشيع در اثر تلاشهای فرهنگی امام صادق(ع) بهصورت چشمگيری گسترش يافت و به اكثر قلمروهای اسلامی رسيد و بسياری از مسلمانان در آن دوران طلايی به مكتب اهل بيت(ع) گرويدند.
وی تأكيد كرد: رهنمودهای راهگشای آن حضرت در زمينههای سلوك فردی و اجتماعی، معاشرت با ديگران، برخورد با نسل نو و جوانان، مسائل حقوقی، آداب ازدواج، موضعگيری در مقابل حكومتها و سياستمداران زمان، آموزههای علمی، تربيتی، پزشكی و دهها موضوع ديگر، زينتبخش صفحات زندگی آن حضرت و برگزرينی در تاريخ شيعه است.
رئيس اداره اوقاف و امور خيريه طبس با بيان اينكه از عوامل مهم نشر معارف اسلامی و شكوفايی علم كلام در عصر امام صادق(ع) فراهم آمدن فضای نسبتا باز سياسی ـ اجتماعی است، اظهار كرد: علم و دانش و پژوهشهای علمی فضای خاص خودش را میطلبد و آن هم محيطی دور از تنشها و التهابهای سياسی و برخوردار از آرامش و امنيت سياسی ـ اجتماعی است، چرا در چنين فضايی است كه انديشههای مستعد رشد میيابند و انديشمندان و پژوهشگران مسائل علمی مختلف، برای دانشاندوزی و دانشآموزی و نشر آن به تكاپو میافتند.
حجتالاسلام حسينیزاده تصريح كرد: عصر امام جعفر صادق(ع) عصری بود كه كوچكترين كمكاری يا عدم بيداری و تحرك پاسدار راستين از اسلام موجب نابودی دين و پوسيدگی تعليمات حياتبخش اسلام از درون و بيرون میشد.
وی با بيان اينكه امام صادق(ع) همواره مبارزی نستوه و خستگیناپذير و انقلابی بنيادی در ميدان فكر و عمل بود، يادآور شد: كاری كه امام حسين(ع) به صورت قيام خونين انجام داد، امام ششم(ع) در لباس تدريس و تأسيس مكتب و انسانسازی انجام داد و جهادی راستين كرد.
