ادبيات فارسی، معانی عرفان اسلامی را تعميق بخشيده است
گروه انديشه: زبان فارسی از لحاظ اهميت آموزههای اسلامی به مراتب قویتر و غنیتر از ديگر زبانهاست، بهویژه در حوزه عرفان توانسته است عمق معانی عرفان اسلامی را مطرح كند.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، نصرالله مجتبائيان، محقق و پژوهشگر زبان و ادب فارسی عصر روز گذشته، پانزدهم شهریورماه در حاشيه هشتمين همايش بينالمللی ترويج زبان و ادب فارسی ايران و در جمع خبرنگاران استان زنجان، گفت: آيات قرآن كريم و احاديث اسلامی، جنبههای آسمانی و الهی دارند اما جنبههای انسانی و دنيوی زبان فارسی از لحاظ آموزههای اسلامی به مراتب قویتر و غنیتر از زبانهای ديگر و حتی عربی است.
وی ادامه داد: در بخشهای مختلف بهویژه عرفان، زبان فارسی توانسته است مطالب عرفان اسلامی را تا عمق معانی عرفانی پيش ببرد كه كمتر زبانی چنين توانايی را داشته است.
اين محقق و پژوهشگر زبان و ادب فارسی ابراز كرد: اگر زبان فارسی از تاريخ اسلام حذف شود، ديگر چيزی از فرهنگ اسلامی بين مردم ايران باقی نمیماند و آنچه باقی میماند نيز ترجمههای ايرانيان به زبان عربی و قرآن و احاديث است و تعداد كمی از نوشتههای ديگر زبانها.
وی خاطرنشان كرد: تا پيش از مشروطه 80 درصد از آثار ادبی فارسی به ادبيات و حوزه دينی اختصاص داشته است و جنبههای دينی و قرآنی را مورد بررسی قرار داده است و پس از مشروطه نيز دامنه آن در داستان، شعر، نثر و حوزههای مختلف ادب فارسی گسترش داشته است.
مجتبائيان با بيان اين نكته كه ادبيات فارسی جزو كاملترين نوع ادبيات در دنيا بهشمار میرود، عنوان كرد: ادبيات فارسی از سالهای بسيار دور رشد و تحقق داشته و دارای خلاقيتهای مهم و مؤثری بوده است و بايد تلاشها در اين حوزه جهت شناساندن ادبيات كلاسيك به دنيا بيشتر شود و اين وظيفه برعهده فعالان حوزه ادبيات فارسی است.
وی در پايان اظهار كرد: موضوعات و حوزههای مختلفی در ادبيات فارسی موجود است كه محققان و مترجمان میتوانند بر روی آنها تمركز و پژوهش كنند؛ همچنين فعالان حوزه ادبيات در ايران بيشتر به ترجمه از زبانهای خارجی به زبان فارسی میپردازند حال آنكه بايد اين ترجمهها از بان فارسی به زبانهای ديگر بهویژه زبانهای مطرح صورت گيرد تا ادبيات فارسی بيش از پيش به دنيا شناسانده شود.
وی ادامه داد: در بخشهای مختلف بهویژه عرفان، زبان فارسی توانسته است مطالب عرفان اسلامی را تا عمق معانی عرفانی پيش ببرد كه كمتر زبانی چنين توانايی را داشته است.
اين محقق و پژوهشگر زبان و ادب فارسی ابراز كرد: اگر زبان فارسی از تاريخ اسلام حذف شود، ديگر چيزی از فرهنگ اسلامی بين مردم ايران باقی نمیماند و آنچه باقی میماند نيز ترجمههای ايرانيان به زبان عربی و قرآن و احاديث است و تعداد كمی از نوشتههای ديگر زبانها.
وی خاطرنشان كرد: تا پيش از مشروطه 80 درصد از آثار ادبی فارسی به ادبيات و حوزه دينی اختصاص داشته است و جنبههای دينی و قرآنی را مورد بررسی قرار داده است و پس از مشروطه نيز دامنه آن در داستان، شعر، نثر و حوزههای مختلف ادب فارسی گسترش داشته است.
مجتبائيان با بيان اين نكته كه ادبيات فارسی جزو كاملترين نوع ادبيات در دنيا بهشمار میرود، عنوان كرد: ادبيات فارسی از سالهای بسيار دور رشد و تحقق داشته و دارای خلاقيتهای مهم و مؤثری بوده است و بايد تلاشها در اين حوزه جهت شناساندن ادبيات كلاسيك به دنيا بيشتر شود و اين وظيفه برعهده فعالان حوزه ادبيات فارسی است.
وی در پايان اظهار كرد: موضوعات و حوزههای مختلفی در ادبيات فارسی موجود است كه محققان و مترجمان میتوانند بر روی آنها تمركز و پژوهش كنند؛ همچنين فعالان حوزه ادبيات در ايران بيشتر به ترجمه از زبانهای خارجی به زبان فارسی میپردازند حال آنكه بايد اين ترجمهها از بان فارسی به زبانهای ديگر بهویژه زبانهای مطرح صورت گيرد تا ادبيات فارسی بيش از پيش به دنيا شناسانده شود.
