هجرت حضرت معصومه(س) بيش از آنكه عاطفی باشد، ولايی بود
گروه انديشه: مدرس حوزه و دانشگاههای قم گفت: تكيه بر بعد عاطفی هجرت حضرت معصومه(س) از مدينه به ايران گرچه دور از واقعيت نيست اما برای تبيين هدف ايشان نيز كامل به نظر نمیرسد؛ چرا كه هدف ايشان بيش از آنكه عاطفی باشد، در راستای حمايت از امامت بود.
حجتالاسلام اسماعيل چراغیكوتيانی، مدرس حوزه و دانشگاههای قم در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با اشاره به بعد سياسی هجرت حضرت معصومه(س)، گفت: آنچه هجرت حضرت معصومه(س) را در شرايط آن زمان برجسته میسازد، بعد سياسی و ولايی آن است و اگر صرفاً بر بعد احساسی و عاطفی عزيمت ايشان تكيه كنيم، حق مطلب را در مورد ايشان ادا نكردهايم؛ اگرچه دلتنگی ايشان برای امام رضا(ع) دور از واقعيت نيست اما طی طريق ايشان علاوه بر بعد عاطفی آن، به دليل حمايت از امامت برادر بزرگوارشان بود.
وی شرايط سياسی و اجتماعی زمان حضرت معصومه(س) را در انگيزه ايشان به هجرت مؤثر دانست و ادامه داد: شرايط سياسی و اجتماعی آن زمان طوری بود كه حضرت به تبعيت از برادر بزرگوارشان و در تأييد ايشان اقدام به سفری طولانی از مدينه به مرو و از آنجا به قم کردند و در اين سفر ايشان تنها نبودند؛ چراكه در آن زمان جادهها امنيت نداشت و هماكنون نيز با تمام شرايط مناسبی كه وجود دارد سفری چنين طولانی، دشوار به نظر میرسد.
مدرس حوزه و دانشگاههای قم با اشاره به نامگذاری روز دختر در زادروز اين بانوی گرامی، اظهار كرد: نامگذاری روزها براساس زادروز بزرگان، امری قراردادی محسوب میشود و آنچه سبب اين نامگذاریها میشود بهمناسبت رابطهای است كه با نيازهای جامعه برقرار میكند و با توجه به اينكه حضرت معصومه(س) در زمان وفاتشان مجرد بودند، با دختران جامعه ما نزديكی پيدا میكنند.
حجتالاسلام چراغیكوتيانی دليل مجرد بودن حضرت معصومه(س) تا سن 28 سالگی در آن زمان را شرايط اجتماعی و سياسی آن روزگار عنوان و ابراز كرد: شرايطی كه حضرت در آن میزيستند، شرايط خاصی بود؛ چراكه پدر بزرگوار ايشان در خفقان و اختناق جامعه میزيسته و برادرانشان نيز در تبعيد به سر میبردند. افرادی كه برای ازدواج با ايشان داوطلب میشدند، ويژگیهای همكفو و همسان بودن را با آن حضرت دارا نبودند و به همين دليل شرايط اجتماعی و سياسی بر مجرد بودن ايشان مؤثر بود.
وی نقش زنانی چون حضرت معصومه(س) را در تكامل امامت بزرگان دين حائز اهميت دانست و يادآور شد: در كنار محوريت امامان بزرگ، زنان و دختران ايشان نيز تكميلكننده دين اسلام بودند. همچون زمانی كه حضرت زهرا(س) در بحث امامت حضرت اميرالمؤمنين(ع) پيشتاز بودند و در واقعه كربلا كاروان اسرا با محوريت حضرت زينب(س) دوشادوش كاروان شهدا پيش میرفتند و تكميلكننده شعائر و ارزشهای واقعه كربلا بودند و در مورد حضرت معصومه(س) نيز يقيناً وظيفه ايشان در تكميل حركت اجباری امام رضا(ع) و يك جريان تبليغی برای آگاهی مردم بود.
حجتالاسلام چراغیكوتيانی در پايان با تأكيد بر الگوبرداری صحيح از بزرگانی چون حضرت معصومه(س)، خاطرنشان كرد: فلسفه وجودی چنين ايامی در تقويم مسلمانان، صرفاً نبايد در محدوده پيامك و تبريك خلاصه شود و بايد از ظرفيتهای وجودی اين بزرگان در الگودهی صحيح به جوانان استفاده كرد و خط ارتباط الگو و جامعه با شناخت درست دنبال شود.
وی شرايط سياسی و اجتماعی زمان حضرت معصومه(س) را در انگيزه ايشان به هجرت مؤثر دانست و ادامه داد: شرايط سياسی و اجتماعی آن زمان طوری بود كه حضرت به تبعيت از برادر بزرگوارشان و در تأييد ايشان اقدام به سفری طولانی از مدينه به مرو و از آنجا به قم کردند و در اين سفر ايشان تنها نبودند؛ چراكه در آن زمان جادهها امنيت نداشت و هماكنون نيز با تمام شرايط مناسبی كه وجود دارد سفری چنين طولانی، دشوار به نظر میرسد.
مدرس حوزه و دانشگاههای قم با اشاره به نامگذاری روز دختر در زادروز اين بانوی گرامی، اظهار كرد: نامگذاری روزها براساس زادروز بزرگان، امری قراردادی محسوب میشود و آنچه سبب اين نامگذاریها میشود بهمناسبت رابطهای است كه با نيازهای جامعه برقرار میكند و با توجه به اينكه حضرت معصومه(س) در زمان وفاتشان مجرد بودند، با دختران جامعه ما نزديكی پيدا میكنند.
حجتالاسلام چراغیكوتيانی دليل مجرد بودن حضرت معصومه(س) تا سن 28 سالگی در آن زمان را شرايط اجتماعی و سياسی آن روزگار عنوان و ابراز كرد: شرايطی كه حضرت در آن میزيستند، شرايط خاصی بود؛ چراكه پدر بزرگوار ايشان در خفقان و اختناق جامعه میزيسته و برادرانشان نيز در تبعيد به سر میبردند. افرادی كه برای ازدواج با ايشان داوطلب میشدند، ويژگیهای همكفو و همسان بودن را با آن حضرت دارا نبودند و به همين دليل شرايط اجتماعی و سياسی بر مجرد بودن ايشان مؤثر بود.
وی نقش زنانی چون حضرت معصومه(س) را در تكامل امامت بزرگان دين حائز اهميت دانست و يادآور شد: در كنار محوريت امامان بزرگ، زنان و دختران ايشان نيز تكميلكننده دين اسلام بودند. همچون زمانی كه حضرت زهرا(س) در بحث امامت حضرت اميرالمؤمنين(ع) پيشتاز بودند و در واقعه كربلا كاروان اسرا با محوريت حضرت زينب(س) دوشادوش كاروان شهدا پيش میرفتند و تكميلكننده شعائر و ارزشهای واقعه كربلا بودند و در مورد حضرت معصومه(س) نيز يقيناً وظيفه ايشان در تكميل حركت اجباری امام رضا(ع) و يك جريان تبليغی برای آگاهی مردم بود.
حجتالاسلام چراغیكوتيانی در پايان با تأكيد بر الگوبرداری صحيح از بزرگانی چون حضرت معصومه(س)، خاطرنشان كرد: فلسفه وجودی چنين ايامی در تقويم مسلمانان، صرفاً نبايد در محدوده پيامك و تبريك خلاصه شود و بايد از ظرفيتهای وجودی اين بزرگان در الگودهی صحيح به جوانان استفاده كرد و خط ارتباط الگو و جامعه با شناخت درست دنبال شود.
