تبيين جايگاه عترت نبوی(ص)؛ مهمترين اقدام امام رضا(ع) در معرفی اصل ولايت
گروه اجتماعی: عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند با اشاره به اينكه تبيين جايگاه عترت نبوی(ص) از اقدامات مهم امام رضا(ع) در معرفی اصل ولايت است، گفت: شخصيت معنوی و ملكوتی، فعاليتهای علمی و تربيتی امام رضا(ع) بخشی از تفكر توحيدی و ولايی را گسترش داد.
حجتالاسلام مهدی عبدالرزاق نژاد، عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، گفت: بیترديد تمام پيشوايان دين، مرزبان فرهنگ قرآن و عترتند و از اسلام پاسداری میكنند.
وی افزود: تبيين انديشههای اسلامی، ترويج اخلاق آسمانی، آموزش احكام دينی و دفاع از همه ابعاد دين الهی، رسالتی است كه بر دوش پيامآوران و رهبران الهی و مبلغان دين بوده و هست، اما با توجه به شرايط اجتماعی و نيازهای هر زمان، مسائل خاصی مورد توجه قرار دارد و نياز به برخی ابعاد دين، بيشتر احساس میشود.
عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند ادامه داد: در عصر امام رضا(ع) بهويژه دوران امامت آن بزرگوار كه از سال 183 (ه.ق) تا سال 203 (ه.ق) طول كشيد، زمينه برای معرفی جايگاه امامان معصوم(ع) بهتر فراهم شد.
وی ادامه داد: علیبن موسیالرضا(ع) چه در عصر پدر بزرگوارشان امام كاظم(ع) و چه در مدت بيست سال امامت خود، گامهايی بلند در خدمت به اسلام و امت اسلامی برداشتند و اقداماتی انجام دادند كه در معرفی انديشه امامت و شناخت بهتر اسلام و قرآن، نقش بنيادی ايفا كرد.
حجتالاسلام عبدالرزاق نژاد تصريح كرد: شخصيت معنوی و ملكوتی، فعاليتهای علمی و تربيتی، تلاشهای اجتماعی و اقدامهای سياسی حضرت رضا(ع) و احتمالاً فعاليتهای نظامی وابستگان حضرت در جای جای كشور بزرگ اسلامی در عصر آن بزرگوار، هر كدام بخشی از تفكر توحيدی و ولايی را گسترش میداد.
عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند اظهار كرد: بیشك، اسلام بدون توحيد و ولايت، اسلام كامل نيست؛ توحيد، ضامن ايمان فردی و نماد حاكميت خدا بر قلب و رفتار افراد جامعه است ولی توحيد بدون ولايت جامعه اسلامی پديد نمیآورد و بدون رهايی از سلطه اجتماعی شياطين و سلاطين، احكام اجتماعی خداوند تعطيل میشود، شايد به همين دليل است كه در اجتماع تاريخی نيشابور، امام هشتم(ع) از كلمه توحيد و ولايت اهل بيت(ع) سخن گفتند و اين دو را شرط مصونيت از هر خطر و امنيت از عذاب الهی دانستند و از آن بهعنوان دژ تسخيرناپذير الهی نام بردند.
وی در پاسخ به اين سؤال كه در انديشه امام رضا(ع)، امامت و رهبری چه تأثيری در تداوم جهان دارد، گفت: در انديشه رضوی، ولايت و امامت فقط يك جايگاه سياسی، اجتماعی نيست، بلكه امام از سوی خدا منصوب میشود، در كتاب شريف اصول كافی، تحت عنوان «كتاب الحجة» حدود 260 حديث درباره حجت الهی و امام و پيشوايان معصوم(ع) آمده و ضرورت و اهميت و نشانهها و نقش و جايگاه رهبران الهی را در نظام تكوين و تشريع برشمرده است، از جمله در اصول كافی جلد اول صفحه 283 با ترجمه مرحوم سيدجواد مصطفوی، جامعترين تحليل از نقش اجتماعی امام و اينكه امام از سوی خداوند تعيين میشود و از مقام عصمت برخوردار است، تصريح شده است.
عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند در پاسخ به اين سؤال كه امام رضا(ع) چه نكاتی برای تثبيت جايگاه امامت در قرآن مطرح كردند، يادآور شد: يكی از اقدامهای مهم حضرت رضا(ع) در زمينه معرفت امامت و رهبری، تبيين جايگاه عترت نبوی(ص) در يك مجلس مهم علمی با حضور مأمون و گروهی از عالمان عراق و خراسان است، در اين مجلس مأمون پرسشی درباره آيه 32 سوره فاطر «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَیْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَیْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ؛ سپس كتاب الهی را به كسانی كه برگزيديم به ارث داديم» مطرح میكند و میپرسد: منظور از اين بندگان برگزيده كه ميراث دار كتاب الهی هستند، چه كسانیاند، علمای حاضر در مجلس میگويند: منظور همه امت اسلاماند.
وی افزود: تبيين انديشههای اسلامی، ترويج اخلاق آسمانی، آموزش احكام دينی و دفاع از همه ابعاد دين الهی، رسالتی است كه بر دوش پيامآوران و رهبران الهی و مبلغان دين بوده و هست، اما با توجه به شرايط اجتماعی و نيازهای هر زمان، مسائل خاصی مورد توجه قرار دارد و نياز به برخی ابعاد دين، بيشتر احساس میشود.
عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند ادامه داد: در عصر امام رضا(ع) بهويژه دوران امامت آن بزرگوار كه از سال 183 (ه.ق) تا سال 203 (ه.ق) طول كشيد، زمينه برای معرفی جايگاه امامان معصوم(ع) بهتر فراهم شد.
وی ادامه داد: علیبن موسیالرضا(ع) چه در عصر پدر بزرگوارشان امام كاظم(ع) و چه در مدت بيست سال امامت خود، گامهايی بلند در خدمت به اسلام و امت اسلامی برداشتند و اقداماتی انجام دادند كه در معرفی انديشه امامت و شناخت بهتر اسلام و قرآن، نقش بنيادی ايفا كرد.
حجتالاسلام عبدالرزاق نژاد تصريح كرد: شخصيت معنوی و ملكوتی، فعاليتهای علمی و تربيتی، تلاشهای اجتماعی و اقدامهای سياسی حضرت رضا(ع) و احتمالاً فعاليتهای نظامی وابستگان حضرت در جای جای كشور بزرگ اسلامی در عصر آن بزرگوار، هر كدام بخشی از تفكر توحيدی و ولايی را گسترش میداد.
عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند اظهار كرد: بیشك، اسلام بدون توحيد و ولايت، اسلام كامل نيست؛ توحيد، ضامن ايمان فردی و نماد حاكميت خدا بر قلب و رفتار افراد جامعه است ولی توحيد بدون ولايت جامعه اسلامی پديد نمیآورد و بدون رهايی از سلطه اجتماعی شياطين و سلاطين، احكام اجتماعی خداوند تعطيل میشود، شايد به همين دليل است كه در اجتماع تاريخی نيشابور، امام هشتم(ع) از كلمه توحيد و ولايت اهل بيت(ع) سخن گفتند و اين دو را شرط مصونيت از هر خطر و امنيت از عذاب الهی دانستند و از آن بهعنوان دژ تسخيرناپذير الهی نام بردند.
وی در پاسخ به اين سؤال كه در انديشه امام رضا(ع)، امامت و رهبری چه تأثيری در تداوم جهان دارد، گفت: در انديشه رضوی، ولايت و امامت فقط يك جايگاه سياسی، اجتماعی نيست، بلكه امام از سوی خدا منصوب میشود، در كتاب شريف اصول كافی، تحت عنوان «كتاب الحجة» حدود 260 حديث درباره حجت الهی و امام و پيشوايان معصوم(ع) آمده و ضرورت و اهميت و نشانهها و نقش و جايگاه رهبران الهی را در نظام تكوين و تشريع برشمرده است، از جمله در اصول كافی جلد اول صفحه 283 با ترجمه مرحوم سيدجواد مصطفوی، جامعترين تحليل از نقش اجتماعی امام و اينكه امام از سوی خداوند تعيين میشود و از مقام عصمت برخوردار است، تصريح شده است.
عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند در پاسخ به اين سؤال كه امام رضا(ع) چه نكاتی برای تثبيت جايگاه امامت در قرآن مطرح كردند، يادآور شد: يكی از اقدامهای مهم حضرت رضا(ع) در زمينه معرفت امامت و رهبری، تبيين جايگاه عترت نبوی(ص) در يك مجلس مهم علمی با حضور مأمون و گروهی از عالمان عراق و خراسان است، در اين مجلس مأمون پرسشی درباره آيه 32 سوره فاطر «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَیْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَیْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ؛ سپس كتاب الهی را به كسانی كه برگزيديم به ارث داديم» مطرح میكند و میپرسد: منظور از اين بندگان برگزيده كه ميراث دار كتاب الهی هستند، چه كسانیاند، علمای حاضر در مجلس میگويند: منظور همه امت اسلاماند.
