آرشاك غوكاسيان، دوبلور سينما و تلويزيون در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) درباره نحوه حضورش در فيلم «محمد رسول الله» اظهار كرد: اين فيلم سينمايی كه با نام «محمد رسوال الله» در ايران شهرت يافت سال 56 يا 57 دوبله شد. مديريت دوبله اين كار را هم منوچهر اسماعيلی برعهده داشت و من نيز در آن به جای عمار ياسر صحبت كردم. درباره نقش خودم هم بايد بگويم از ابتدا برای اين نقش انتخاب شدم و زمانی كه به اتاق دوبله هم رفتم متنهای مربوط به نقش عمار را به من دادند.
وی افزود: فيلم «محمد رسول الله» از آن دسته كارهايی است كه هر دوبلوری آرزو دارد در آن كار كند، اولا به اين دليل كه فيلم مذهبی است و زندگی پيامبر اسلام (ص) را به تصوير میكشد. دوم اينكه اين دسته كارها به واسطه مضمونشان تا سالها در خاطرها باقی میماند، چون اصل كار با ايمان مردم به ويژه مسلمانان گره خورده است. برای همين هم میبينيم هر اندازه كه اين فيلم از تلويزيون پخش شود باز هم جذابيتهای لازم را داراست. مطلب ديگر اينكه در اين كار تمامی بزرگان سينما سخن گفتهاند. اين مهم هم يكی ديگر از امتيازات فيلم است.
دوبلور نقش عمار ياسر ادامه داد: ما اكثر كارهای سينمايی را در يك روز دوبله میكرديم، اما «محمد رسول الله» از آن دسته كارها بود كه برای آن چند روز وقت گذاشتم زيرا اين دسته فيلمها را بايد به بهترين شكل ممكن كار كرد تا ماندگار شود؛ اتفاقی كه برای اين فيلم روی داد و خوشبختانه دوبله فراموش نشدنی داشت.
وی با بيان ايننكه دوبله كارهای مذهبی سختتر از فيلمهای عادی است، گفت: توليدات كه از مضامين دينی و مذهبی بهره میبرند بسيار حساستر و مشكلتر هستند به ويژه اينكه در اين دسته توليدات نمیتوان كوچكترين غفلتی انجام داد.
اين صدا پيشه در بخش ديگری از سخنان خود، درباره كارهايی كه هم اكنون انجام میدهد، تصريح كرد: در زمان حال اكثر وقت خود را با دوبله آثار سينمايی سپری میكنم، البته اكثر كارهايی كه اين روزها دوبله میشود كارهای هنگ كنگی يا كرهای هستند؛ آثاری كه به لحاظ فنی و تكنيكی از كيفيت بسيار بالايی بهره بردهاند. جدا از اين كارها چندی پيش به جای شخصيت اول فيلم «اسب جنگی» ساخته استيون اسپيلبرگ صحبت كردم.
غوكاسيان در پاسخ به اين سؤال كه چرا كم كار شده؟ گفت: كم كاری من در زمينه دوبله ربطی به كم شدن علاقه يا خستگی من ندارد، بلكه اين كم كاری نشات گرفته از آن است كه به كار ما انچنان كه بايد بها داده نمیشود، زيرا دستمزدها به نحوی شده كه اگر فردی بخواهد از اين راه امرار معاش كند، زندگی برايش به شدت مشكل میشود.
وی درباره كيفيت دوبلورهای جوان گفت: انصافا كار اكثر جوانان خوب است و به شخصه كيفيت كار آنها را میپسندم به ويزه صداپيشگانی چون شيخ صالح يا زينوری، اما نمیتوان كتمان كرد كه كارشان جذابيت دوبلورهای قديمی را ندارد. اين تفاوت تنها به دوبله ختم نمیشود بلكه ديگر بخشها نيز چنين ويژگی دارند. دليل اين تفاوت نيز اين است كه دوبلورهای جوان آن حس لازم را برای دوبله ندارند و تنها سعی میكنند كه كارشان را به سرعت انجام دهند.
اين دوبلور اضافه كرد: دليلی ديگری كه میتوان برای كيفيت دوبلههای زمان حال پيدا كرد به مديران دوبلاژ بر میگردد، چون در زمان ما، مديران دوبلاژ افرادی استخوان خورد كرده بودند كه تمام زير و بم، دوبله را درك می كردند، اما اين خصيصه در زمان حال وجود ندارد.
وی در پاسخ به سؤال پايانی مبنی بر اينكه در بين دوبلورهای قديمی كار چه كسانی را بيشتر میپسندد، خاطرنشان كرد: اسم بردن از كسی خيلی سخت است، چون اكثر قديمیها اسطورههای دوبله هستند كه تكرار نمیشوند، اما برای مثال تا آنجا كه ذهنم ياری میكند، میتوانم از عطاالله كاملی، پرويز بهرام، چنگيز جليلوند، منوچهر اسماعيلی، ناصر طهماسب و... به عنوان نمونههايی نام برم كه ديگر تكرار نخواهند شد.