به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) شعبه خراسان شمالی، از محمدبن ابراهيم سهلی جاجرمی بهعنوان امام شافعی، فاضل متفنن و مبرز ياد شده است. او برای كسب حديث و طلب علم به نيشابور كه مركز بزرگ فقهی و علمی آن دوران محسوب میشد، آمد و سكونت اختيار كرد. از علما آموخت و تأليف كرد و به ديگران نيز ياد داد. ابوالفضل سهل جاجرمی كتاب كفايه را در فقه به رشته تحرير درآورد. همچنين از كتابی به نام ايضاح الوجيز(دو جلد) از او نام برده شده كه در تهذيب نفس و توصيههای اخلاقی نوشته شده است.
ابن خلكان در مورد نوشتههای سعلی جاجرمی مینويسد: در دمشق خط او را بر كتابی بديدم كه احاديث مسطوره در مهذب و لغات مشكله را شرح و جماعتی از فقهای نيشابور در بيست و چهارم ذوالحجه سال 612 ه.ق آن را از وی شنيده بودند.
ابوالفضل سهلی جاجرمی در بامداد روز جمعه، يازدهم رجب سال 613 ه.ق در نيشابور در گذشت.