نگرش والدين به دين؛ محور تحقق تربيت دينی فرزندان
گروه اجتماعی: يك كارشناس ارشد روانشناسی در خراسان جنوبی با بيان اينكه نوع نگاه والدين به دين بسيار مهم است و نتيجه عدم باورهای دينی، بروز رفتارهای خلاف دين از سوی بزرگترها و بهدنبال آن فرزندان است، گفت: نگرش والدين به دين، محور تحقق تربيت دينی فرزندان است.
سيدرضا حسينی، كارشناس ارشد روانشناسی در خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، گفت: اهميت شناخت و رعایت مسائل دینی و بايد و نبايدهای آن، همچون ضرورت واكسينه كردن جامعه در برابر بيماریهاست.
وی با بيان اينكه عمل نكردن به نسخههای دكتر علت ماندگاری بيماری در بدن انسان است، اظهار كرد: توصيههايی كه در مسائل اخلاقی ـ تربيتی وجود دارد نيز همانند نسخههای زندگی است، از همينرو يكی از دلايل لذت نبردن از زندگی، عدم پايبندی به مسائل دينی ـ معنوی و در يك کلام، امور اخلاقی است.
حسينی با اشاره به اينكه هر كدام از دستورالعملهای دينی پيام خاص خود را دارد، گفت: در واقع آيات و احاديث، فرمولهای زندگی اسلامی هستند كه بايد از اين راهکارها برای زندگی بهتر و آرامتر استفاده کرد.
وی با تأكيد بر اينكه دين تنها آگاهی و شناخت نيست، بلكه مجموعه باورهايی است كه بايد به آداب، اخلاق و عبادات داشته باشيم، تصريح كرد: بنابراين برخلاف تصور برخی، دين تنها در مسائل عبادی مانند نماز و روزه خلاصه نمیشود، بلكه نوع نگاه والدين به دين نيز بسيار مهم است و نتيجه عدم باورهای دینی، بروز رفتارهای خلاف دين از سوی بزرگترها و بهدنبال آن فرزندان است.
كارشناس ارشد روانشناسی در خراسان جنوبی با اشاره به اينكه پايبندی والدين به اخلاقيات البته در عمل و نه فقط در گفتار مهمترين كانال انتقال مفاهيم ارزشمند به نسل آينده است، گفت: مهمترين عامل تداوم و ماندگاری روحيه دينداری نوجوانان و جوانان خود والدين هستند، اگر كودك، انجام امور دينی را بهطور مرتب و مستمر در خانه شاهد باشد، در سنين بالاتر برای اجرای آنها مسائل كمتری دارد.
حسينی با اشاره به اينكه از رسول خدا(ص) نقل است كه فرمودند: «خداوند رحمت كند كسی را كه در نيكی و نيكوكاری به فرزند خويش كمك كند، يادآور شد: بايد پذيرفت كه اگر مشكلی در ضعف باورها و اعتقادات والدين باشد انتقال مفاهيم دينی به فرزندان و نزديكان موفقيتآميز نیست.
وی با بيان اينكه عمل نكردن به نسخههای دكتر علت ماندگاری بيماری در بدن انسان است، اظهار كرد: توصيههايی كه در مسائل اخلاقی ـ تربيتی وجود دارد نيز همانند نسخههای زندگی است، از همينرو يكی از دلايل لذت نبردن از زندگی، عدم پايبندی به مسائل دينی ـ معنوی و در يك کلام، امور اخلاقی است.
حسينی با اشاره به اينكه هر كدام از دستورالعملهای دينی پيام خاص خود را دارد، گفت: در واقع آيات و احاديث، فرمولهای زندگی اسلامی هستند كه بايد از اين راهکارها برای زندگی بهتر و آرامتر استفاده کرد.
وی با تأكيد بر اينكه دين تنها آگاهی و شناخت نيست، بلكه مجموعه باورهايی است كه بايد به آداب، اخلاق و عبادات داشته باشيم، تصريح كرد: بنابراين برخلاف تصور برخی، دين تنها در مسائل عبادی مانند نماز و روزه خلاصه نمیشود، بلكه نوع نگاه والدين به دين نيز بسيار مهم است و نتيجه عدم باورهای دینی، بروز رفتارهای خلاف دين از سوی بزرگترها و بهدنبال آن فرزندان است.
كارشناس ارشد روانشناسی در خراسان جنوبی با اشاره به اينكه پايبندی والدين به اخلاقيات البته در عمل و نه فقط در گفتار مهمترين كانال انتقال مفاهيم ارزشمند به نسل آينده است، گفت: مهمترين عامل تداوم و ماندگاری روحيه دينداری نوجوانان و جوانان خود والدين هستند، اگر كودك، انجام امور دينی را بهطور مرتب و مستمر در خانه شاهد باشد، در سنين بالاتر برای اجرای آنها مسائل كمتری دارد.
حسينی با اشاره به اينكه از رسول خدا(ص) نقل است كه فرمودند: «خداوند رحمت كند كسی را كه در نيكی و نيكوكاری به فرزند خويش كمك كند، يادآور شد: بايد پذيرفت كه اگر مشكلی در ضعف باورها و اعتقادات والدين باشد انتقال مفاهيم دينی به فرزندان و نزديكان موفقيتآميز نیست.
