شهيد ابراهيم بيگی در نامهای كه به خانواده خود و همسرش نوشته، مطالب ارزندهای درباره سبك زندگی و زندگی پرهيزكارانه عنوان كرده است كه متن آن را در زير میخوانيم:
«با سلام و درودی بیپايان به امام زمان و به خيل راهيان كربلای معلای حسينی(ع) و به آنان كه از مال و جان خويش در راه رسيدن به الله، از هيچ دريغ نكرده و در اين راه پيكار و جهاد میكنند.
به آنكه در راه خدا میروند تا خود را مستصف به صفات خدا كنند و خداگونه شوند و برای خداگونه شدن نياز به تقوا دارند.
به عزيزانی كه به خاطر اسلام عزيز به خون فتادهاند و در كربلاهای ايران از غرب تا جنوب ايران و ديگر بلاد اسلامی و غيراسلامی در راه حق و حقيقت به درجه رفيع شهادت رسيده و به ندای «هل من ناصر ينصرنی» حسين(ع) لبيك گفته و تا آخرين قطره خون خود، دست از مبارزات پيگير نكشيدند.
و سلام به خانواده محترم، آنان كه از دادن عزيزانشان در راه خدا دريغ نكرده و همچنان در اين راه استقامت میكنند. همسرم، خداوند در قرآن كريم میفرمايد كه «شما مؤمنان مكلّف به پيكار در راه خدای متعال هستيد؛ اگرچه بر شما دشوار آيد.»
آری بسا چيزی را ناخوش داريد و آن برايتان خوب است و بسا چيزی خوشايند شماست و آن برايتان بد است و خدا میداند شما نمیدانيد.
باری همسرم در اين برهه از زمان كه اسلام و اساس آن در خطر است چه بايد كرد؛ نشست و تماشا كرد؟ پس فرمان خدا چه میشود. خداوند امر میكند بكشيد تا دفع فتنه و فساد در دنيا و اگر بخواهيم در تمام دنيا.
اگر اين چنين شود، مصداق آيهای میشويم كه میفرمايد: «ای ايمانآورندگان اگر برای جهاد در راه خدا حركت نكنيد، به عذابی دردناك از سوی خداوند گرفتار میشويد و خدای متعال، افرادی غير از شما را جايگزين شما میكند. آگاه باشيد تخلف و سستی شما در جهاد، ضرری به باری تعالی نمیرساند.»
ای همسرم، حال كه خداوند اين سعادت بزرگ را نصيب ما كرده، بسی جای خوشحالی است و اميد به لطف بزرگ خدا كه ما بندگان گنهكار خويش را نيز لايق جهاد در راه خودش دانسته و اين فرصت را به ما داده تا ما چگونه از اين آزمايش بيرون بياييم؛ الهی ما را به يك چشم بهم زدن به خودمان وامگذار. در خانه شما را به صبر و استقامت و تقوا سفارش میكنم و دعای خير كه انشاءالله خداوند ما را ببخشد و بيامرزد.
پسرم، مهدی جان! انشاءالله بزرگ شوی و سلاح و صلاح را به دوش بگيری كه مروجين اسلام در آينده شما هستيد.»