ايده ساخت مستند «حاج كاظم» از پرويز پرستويی بود
گروه هنر: كارگردان مستند «حاج كاظم» گفت: اين مستند با ايده پرويز پرستويی شكل گرفت، كاری كه با بازی وی همراه و در جشنوارههای مختلف با استقبال خوبی روبرو شد.
مسعود نجفی، كارگردان مستند «حاج كاظم» در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان مطلب فوق اظهار كرد: ايده ساختن شدن اين كار از طرف پرويز پرستويی مطرح شد. وی در هفته دفاع مقدس از من خواست به عنوان يك خبرنگار، مصاحبهای با جانبازی داشته باشم تا شايد به واسطه اين مصاحبه مشكل اعزام به خارج از كشور وی حل شود. در همين راستا من برای اينكه كار بازخورد بهتری داشته باشم از وی خواستم كه خود او هم مرا در اين مصاحبه همراهی كند.
وی افزود: در همان زمان مصاحبه دريافتم كه اين كار توان خوبی برای تبديل شدن به يك مستند را داراست. آن را با پرويز پرستويی در ميان گذاشتم كه وی نيز با آن موافقت كرد. اما نكتهای كه بايد روی آن تامل كرد اين است كه بعد از ساخته شدن اين مجموعه باز هم از طريق بنياد شهيد اقدامی جهت كمك به اين جانباز به عمل نيامد، تا در آخر اين رزمنده به طور شخصی برای درمان به خارج از كشور اعزام شد.
نجفی اذعان كرد: درباره سفر درمانی اين جانباز بايد بگويم كه قبل از اعزام، وی مجبور بود روزانه 40 مورفين استفاده كند، اما بعد از درمان وی حتی يك مرفين هم استفاده نكرده است. تمام اين اتفاقات كه برای اين جانباز روی داد تا به درمان دست پيدا كند و در 60 دقيقه سوژه اين مستند است.
وی درباره استقبالی كه از اين كار شده، چنين گفت: اين كار در دو نوبت به نمايش گذاشته شد. ابتدا در جشنواره فجر كه از ان استقبال خوبی به عمل آمد. نمايش دوم نيز در جشنواره فيلم كوتاه تهران انجام شد. در نمايش دوم به اندازه ای استقبال خوب بود كه پس از پايان مستند تماشاگران حدود 10 دقيقه ايستاده كار را تشويق كردند، به ويژه اينكه خانواده شهدا و جانبازان هم به خاطر ساخت اين كار شكر كردند. در اين ميان بايد به اين مهم هم اشاره كنم كه روابط عمومی بنياد شهيد برای ساخته شدن اين كار اعتراضاتی به اثر داشت.
كارگردان «حاج كاظم» درباره نقدهای وارده به اين كار گفت: اكثر نقدهايی كه نسبت به اين كار میشود، مربوط به تصويربرداری اين كار است كه توسط خود من انجام شد. درباره اين انتقاد هم بايد بگويم كه من نمیتوانستم در اين كار از گروه فيلمبرداری استفاده كنم، چون در ابتدا من به عنوان خبرنگار نزد آن جانباز رفتم. دوم نيز برخی از مكانها كه ما در اين فيلم به تصوير میكشيم شرايط را به گونهای فراهم كردند كه من مجبور به استفاده از تصويربرداری با دوربين شخصی شدم.
وی در پايان درباره تجربه كار كردن با پرويز پرستويی خاطرنشان كرد: من پرستويی را از سالها پيش میشناسم. اين بازيگر بسيار خاص و دوست داشتنی است كه از شهرتش برای رفع مشكلات ديگران بهره میبرد، برخلاف بسياری كه اتفاقا خلاف اين رويه عمل میكنند. علاوه بر اينكه پرستويی به شدت از اين موضوع پرهيز میكرد كه در اين كار ديده شود، اما به خواهش من بزرگی به خرج داد و در كار حاضر شد. در انتها حاصل كار نيز برای وی راضی كننده بود.
وی افزود: در همان زمان مصاحبه دريافتم كه اين كار توان خوبی برای تبديل شدن به يك مستند را داراست. آن را با پرويز پرستويی در ميان گذاشتم كه وی نيز با آن موافقت كرد. اما نكتهای كه بايد روی آن تامل كرد اين است كه بعد از ساخته شدن اين مجموعه باز هم از طريق بنياد شهيد اقدامی جهت كمك به اين جانباز به عمل نيامد، تا در آخر اين رزمنده به طور شخصی برای درمان به خارج از كشور اعزام شد.
نجفی اذعان كرد: درباره سفر درمانی اين جانباز بايد بگويم كه قبل از اعزام، وی مجبور بود روزانه 40 مورفين استفاده كند، اما بعد از درمان وی حتی يك مرفين هم استفاده نكرده است. تمام اين اتفاقات كه برای اين جانباز روی داد تا به درمان دست پيدا كند و در 60 دقيقه سوژه اين مستند است.
وی درباره استقبالی كه از اين كار شده، چنين گفت: اين كار در دو نوبت به نمايش گذاشته شد. ابتدا در جشنواره فجر كه از ان استقبال خوبی به عمل آمد. نمايش دوم نيز در جشنواره فيلم كوتاه تهران انجام شد. در نمايش دوم به اندازه ای استقبال خوب بود كه پس از پايان مستند تماشاگران حدود 10 دقيقه ايستاده كار را تشويق كردند، به ويژه اينكه خانواده شهدا و جانبازان هم به خاطر ساخت اين كار شكر كردند. در اين ميان بايد به اين مهم هم اشاره كنم كه روابط عمومی بنياد شهيد برای ساخته شدن اين كار اعتراضاتی به اثر داشت.
كارگردان «حاج كاظم» درباره نقدهای وارده به اين كار گفت: اكثر نقدهايی كه نسبت به اين كار میشود، مربوط به تصويربرداری اين كار است كه توسط خود من انجام شد. درباره اين انتقاد هم بايد بگويم كه من نمیتوانستم در اين كار از گروه فيلمبرداری استفاده كنم، چون در ابتدا من به عنوان خبرنگار نزد آن جانباز رفتم. دوم نيز برخی از مكانها كه ما در اين فيلم به تصوير میكشيم شرايط را به گونهای فراهم كردند كه من مجبور به استفاده از تصويربرداری با دوربين شخصی شدم.
وی در پايان درباره تجربه كار كردن با پرويز پرستويی خاطرنشان كرد: من پرستويی را از سالها پيش میشناسم. اين بازيگر بسيار خاص و دوست داشتنی است كه از شهرتش برای رفع مشكلات ديگران بهره میبرد، برخلاف بسياری كه اتفاقا خلاف اين رويه عمل میكنند. علاوه بر اينكه پرستويی به شدت از اين موضوع پرهيز میكرد كه در اين كار ديده شود، اما به خواهش من بزرگی به خرج داد و در كار حاضر شد. در انتها حاصل كار نيز برای وی راضی كننده بود.
