تئاتر با خلق زيبايی و مانايی، نيل به حقيقت دارد
گروه هنر: تئاتر هنری است فرهيخته، آفرينشگرانه و دلانگيز كه به زبان شور و شعور، در رهگذر احساس و زيبايی، انسان را به شهود و خلود میرساند و برای خلق زيبايی و مانايی و نيل به حقيقت است.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) به نقل از روابط عمومی مركز هنرهای نمايشی، علی مرادخانی به مناسبت آغاز جشنوار تئاتر منطقهای پيامی به شرح زير ارائه كرد:
تئاتر هنری است فرهيخته، خيال آميخته، آفرينشگرانه و دلانگيز كه به زبان شور و شعور، در رهگذر احساس و زيبايی ، انسان را به شهود و خلود میرساند؛ اين نهاد فرهنگی اجتماعی برآمده از دل مردم و حاصل كوششها و جوششهای عقلانی برای خلق زيبايی و مانايی و نيل به حقيقت است.
به همين اعتبار، هنر در فرهنگ ما همواره از معنويت، كمال گرايی و خيرانديشی برخوردار بوده است. تئاتر را مردمیترين هنرها ذكر كردهاند و از اين منظر میبايست به تاريخپذيری، دگرگونی پذيری و نسبيت پذيری آن اشاره كرد كه دستمايههای جوهری آن را تشكيل میدهند.
بیشك تئاتر معاصر نيز بايد همپا با تحولات اجتماعی، به خلق مضامين زيبا و ارزشی و آفرينشگریهای بديع و ماندگار روی آورد تا خود را در برابر گذشت زمان بيمه كند. از اين قرار و پيوند، تئاتر مناطق ايران از مواهب و سرچشمه هايی برخوردار است كه ريشه در اصالتهای بومی و تجارب منطقهای و ذوق و ابتكارات بیدليل داشته و چنانچه اين آثار دستمايه و جوهره هنرهای نمايشی قرار گيرند ما را در نيل به آرمانهای «تئاتر ملی» نزديكتر ساخته و در مشاركت و همكلامی و همدلی با زبان و فرهنگ مردم مرتبط تر خواهند ساخت.
تئاتر استانهای كشور همواره مقوم و پشتوانهای ارزشمند برای تحكيم و استعلای تئاتر كشور به شمار آمده و ايران اسلامی و صحنه های تئاترش همواره چشم انتظار اين كوششها و درخششهای خلاقانه و منحصر به فرد بوده است.
اميد به آن دارم كه جشنواره امسال نيز با ارائه تازهترين دستاوردهای ذوقی و طرفه هنرمندان ، گامهای بلندی را در پويايی تئاتر ايران در پيوند و ارتباط با خانواده جهانی تئاتر برخواهد داشت.
تئاتر هنری است فرهيخته، خيال آميخته، آفرينشگرانه و دلانگيز كه به زبان شور و شعور، در رهگذر احساس و زيبايی ، انسان را به شهود و خلود میرساند؛ اين نهاد فرهنگی اجتماعی برآمده از دل مردم و حاصل كوششها و جوششهای عقلانی برای خلق زيبايی و مانايی و نيل به حقيقت است.
به همين اعتبار، هنر در فرهنگ ما همواره از معنويت، كمال گرايی و خيرانديشی برخوردار بوده است. تئاتر را مردمیترين هنرها ذكر كردهاند و از اين منظر میبايست به تاريخپذيری، دگرگونی پذيری و نسبيت پذيری آن اشاره كرد كه دستمايههای جوهری آن را تشكيل میدهند.
بیشك تئاتر معاصر نيز بايد همپا با تحولات اجتماعی، به خلق مضامين زيبا و ارزشی و آفرينشگریهای بديع و ماندگار روی آورد تا خود را در برابر گذشت زمان بيمه كند. از اين قرار و پيوند، تئاتر مناطق ايران از مواهب و سرچشمه هايی برخوردار است كه ريشه در اصالتهای بومی و تجارب منطقهای و ذوق و ابتكارات بیدليل داشته و چنانچه اين آثار دستمايه و جوهره هنرهای نمايشی قرار گيرند ما را در نيل به آرمانهای «تئاتر ملی» نزديكتر ساخته و در مشاركت و همكلامی و همدلی با زبان و فرهنگ مردم مرتبط تر خواهند ساخت.
تئاتر استانهای كشور همواره مقوم و پشتوانهای ارزشمند برای تحكيم و استعلای تئاتر كشور به شمار آمده و ايران اسلامی و صحنه های تئاترش همواره چشم انتظار اين كوششها و درخششهای خلاقانه و منحصر به فرد بوده است.
اميد به آن دارم كه جشنواره امسال نيز با ارائه تازهترين دستاوردهای ذوقی و طرفه هنرمندان ، گامهای بلندی را در پويايی تئاتر ايران در پيوند و ارتباط با خانواده جهانی تئاتر برخواهد داشت.
