کتیبه ۷۰۰ ساله‌ای که سند وجود امامزاده الیاس(ع) در شهرستان درمیان است

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، آستان امامزاده سیدالیاس(ع) در شهرستان درمیان، بخش مرکزی، دهستان فخررود، روستای اویجان واقع شده است.

معمران به نقل از گذشتگان می‌گویند: از گذشته‌های دور در محل مزار قبری بود و روی آن پر از سنگ و برفراز آن عَلَمی قرار داشت که مردم محل به زیارتش می‌آمدند. حدود 50 سال قبل بی‌بی فاطمه سلطان حسینی در عالم رؤیا می‌بیند که فردی بر روی سنگ های قبر نشسته و به او می‌گوید: برو به سید محمد موسوی(از اهالی همین روستا) بگو که سرپناهی در این جا بسازد.

سیدمحمد شروع به حفاری محل می‌کند و لوحی در این محل پیدا می‌شود. این سنگ‌نوشته مطالب آن بدون نقطه بوده و احتمال می‌دهند مربوط به 700 سال پیش باشد. بنابراین بانی اولیه این بنا آقای سیدمحمد موسوی و در حدود 50 سال قبل بوده است.

ساختمان فعلی با دیوارهای ضخیم در حدود یک متر تماماً از گل، خشت و سنگ به شکل 8 ضلعی و به‌صورت اتاقکی با مساحت حدود 16 متر مربع ساخته شده است. بر روی این پایه‌های ضخیم گنبدی گلی خشتی به ارتفاع 5 متر دیده می‌شود که از نمای داخل 5 طاقچه دارد و بر یکی از آنها پنجره‌ای نصب نموده‌اند تا نور کافی را به درون ساختمان هدایت کند. نمای داخل گچ کاری است. درب ورودی آن از سمت شمال و رو به روستا باز می‌شود و از جنس آهن است.

به علت کمی فضای ساختمان ضریح کوچک سبز رنگی که با پارچه سبزی در ابعاد 70 سانتی‌متر عرض، 120 سانتی‌متر طول و با 50 سانتی‌متر ارتفاع از آن و به صورت مشبک که با شیشه آن را بسته‌اند بر روی قبر نصب است زائران نذورات خود را به درون ضریح می‌ریزند.

یادآور می‌شود، به هنگام حفاری قطعه سنگی مشاهده می‌شود که مطالبی بدون نقطه بر روی آن نوشته شده است. اصل مطلب به‌درستی مشخص نیست و آنچه حدس زده می‌شود با توجه به اینکه نوشته‌های بی‌نقطه تا زمان خاصی رواج داشته احتمالاً این کتیبه پیشینه 700 ساله باید داشته باشد. از روی نوشته‌ها حدس می‌زنند که نام سید الیاس بر روی کتیبه نوشته شده و از سال‌ها قبل بر همین اساس آن را مزار سید الیاس نامیده‌اند.