نهم ربیع؛ آغازی برای امام شناسی/ روشنی نگاه منتظران به افق خورشید ظهور توست

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، آغاز امامت حضرت ولی عصر(عج) در حقیقت امتداد غدیر، بلکه خود غدیری دیگری است، آنها که آرزو داشتند در سال دهم هجری، در سایه‌سار تک درخت وادی جحفه بودند تا با صاحب غدیر بیعت کنند، امروز باید با حجت معبود، مهدی موعود بیعت کرده و هر چه در توان دارند، از یاری امام زمان خویش دریغ ندارند؛ چنان که امام علی(ع) می‌فرماید: «خوشا به حال کسی که زمان او حضرت مهدی(ع)  را درک کند، به دوره او بپیوندد و دوره او را شاهد باشد».

نهم ربیع الاول سالروز امامت امام دوازدهم شیعیان امام زمان مهدی موعود(ع) است. رویدادی که در سال 260 هجری قمری رخ داد و از جهت تاریخی شباهت فراوانی با بعثت پیامبر اسلام و واقعه غدیر خم دارد به‌گونه‌ای که می‌توان آن را در دوازدهمین و آخرین غدیر امامت و ولایت دانست.

تکریم و پاسداشت این روز باعث ایجاد فضای امید و نشاط و آینده‌نگری مقدس خواهد شد و بلکه ظرفیت‌ها و استعدادهای این روز برای ایجاد امید و نشاط بیشتر از جشن نیمه شعبان است بدان جهت که نیمه شعبان سال روز ولادت امام عصر و نهم ربیع الاول سال روز امامت و ولایت ایشان.

نهم ربیع الاول؛ عید واقعی خط امامت

نهم ربیع الاول عید بزرگ است و روایت است که هر که در این روز چیزى انفاق کند گناهانش آمرزیده شود و گفته‌اند که مستحب است در این روز اطعام برادران مؤمن و خوشنود گردانیدن ایشان و توسعه دادن در نفقه و پوشیدن جامه‌هاى نو و شکر و عبادت حق تعالى کردن و این روز، روز برطرف شدن غم‌ها است و روز بسیار شریفى است.

نهم ربیع الاول عید واقعی خط امامت است چرا که این آغاز به‌گونه‌ای انجام شد که بر خلاف دیگر آغازها خطر هجوم و نابودگری ابلیس‌های جن و انسی را برای همیشه از رهبر معصوم دور کرد و حال آنکه امام معصوم در پس پرده غیبت به راهبری و مدیریت خود مشغول است. پس آغاز غیبت آغاز دوران حیرت ابلیس و ابلیسیان و استواری و صلابت جوامع حق و مسئولیت‌های سنگین خواص شیعیان است.

اگرچه آغاز امامت امام موعود با غیبت از جامعه بشری همراه بود ولی این غیبت هیچ‌گاه زمینه خوشحالی ابلیس و شیاطین جن و انس پیرو او را فراهم نساخت بلکه آنها را در یک ابهام زمانی از جهت احتمال ظهور آن امام غایب در هر لحظه قرار داده است این در حالی است که مسأله غیبت امام از جوامع بشری امکان دسترسی شیاطین انس و جن را نیز به امام موعود به‌صورت کامل قطع نموده است.

روز جمعه، هشتم ربیع الاول سال 260 هـ.ق، امام حسن عسکری (ع) پس از اینکه نماز صبح را خواندند بر اثر زهری که هشت روز قبل معتمد به ایشان خورانده بود، به شهادت رسید. این حادثه در شرایطی روی داد که امام یازدهم افزون بر این که مانند پدران خود زمینه را برای غیبت آماده کرده بود، شب پیش از شهادتشان دور از چشم مأموران خلیفه نامه‌های بسیاری به شهرهای شیعه نشین فرستادند. خبر شهادت امام در سراسر شهر سامرا پیچید و مردم به احترام او عزاداری کردند.

عثمان بن سعید عمری، به نمایندگی از حجت‌بن‌الحسن(ع) متصدی غسل و کفن و دفن حضرت شد و بر اساس گفته شیخ صدوق، خود امام زمان (عج) با کنار زدن عمویش جعفر که قصد نمازگزاردن داشت بر بدن پدر بزرگوارش نماز خواند.

حکومت عباسی از مدت‌ها پیش بر اساس سخن رسول الله(ص) امامان معصوم(ع) مبنی بر اینکه مهدی فرزند امام حسن عسکری(ع) است، امام یازدهم را زیر نظر داشت و مراقب بود تا فرزندی از ایشان نماند ولی امام یازدهم با پنهان نگه داشتن خبر ولادت فرزندش این نقشه را باطل کرده بود. پس از شهادت امام کم کم خبر فرزندی به نام مهدی(ع) پخش شد و تلاش چند باره خلیفه عباسی برای یافتن آن حضرت به نتیجه نرسید.

عثمان بن سعید، نائب اول امام بود و با آغاز غیبت حضرت توقیعات حضرت را به شیعیان می‌رساند. از همین زمان بود که شیعیان برای نخستین بار طعم غیبت را چشیدند.

آغاز غیبت صغری مصادف با آغاز امامت حضرت مهدی(عج)

آغاز غیبت صغری مصادف با آغاز امامت حضرت مهدی(عج) بود تا مردم آرام آرام با مفهوم تلخ و دردناک غیبت آشنا شده بتوانند تا آن زمان که به اشتباه خود پی می‌برند و به وظایف خود در برابر امامان آگاه می‌شوند، همچنان دیندار بمانند.

در دوران غیبت صغری چهار نایب خاص، امر وساطت میان امام(ع) و شیعیان را به عهده داشته و چنان‌که خواهیم دید، همه آنها معروف و سرشناس بوده‌اند، آنان احکام دین را از وجود اقدس امام زمان(عج) گرفته و در اختیار شیعیان می‌گذاشتند.

در جمع‌بندی آغازهای سه‌گانه عید غدیر، عید امامت امام موعود و ظهور طبق اسناد تاریخی یا آینده‌نگر، شیعه ایرانی دارای هویت و رسالت پررنگی است و مسئولیت سنگینی نیز در زمان حال بر عهده آحاد شیعیان ایرانی قرار دارد.

پس عنوان شیعه ایرانی ارمغان سلمان فارسی برای فرهنگ و تمدن ایرانی است که در لحظه آغازین نهم ربیع‌الاول خود را به زیبایی نشان داد و در دوران غیبت کبری هم تا کنون خوش درخشیده است تا پیش‌بینی‌های نبوی درباره نسل سلمان فارسی معنا یابد. این رسالت پیوسته تجدید بیعت مداوم را می‌طلبد.

زمینه‌سازی برای ظهور؛ مهمترین چشم‌انداز شیعه ایرانی در آخرالزمان

مهمترین چشم‌اندازی که برای شیعه ایرانی در آخرالزمان برای زمینه‌سازی ظهور در نظر گرفته شده است جنبش جهانی‌سازی پیام‌های فطری مکتب حق است تا درست همانند شیعیان قمی که پس از بیعت با امام غایب در آغاز امامت پیام ولایت او و استواری بر حق را برای تمامی شیعیان قمی و ایرانی به ارمغان آوردند شیعه ایرانی آخرالزمان هم ادامه دهنده راه آنها در محدوده‌ای جهانی باشد.

روزها را به امید آن که نگاهت فردا‌ بر پهنای آسمان درخشیدن گیرد به شب‌هایم گره می‌زنیم و دست بر دعا انتظار فردایی را می‌کشیم که از حریم امن خویش درآیی و دلدادگان دیرینه‌ات را با آب زلال مهربانی‌ات سیراب کنی.

هر شب که ماه بر آسمان می‌افتد‏، غمی دلگیرتر از همیشه تمام وجود عاشقانت را می‌گیرد و امید دیدنت باز حماسه شاعرانه می‌آفریند و شعر هجران به شعر انتظار تبدیل می‌شود و شاعر چشم‌هایت در لابلای ابیات ترک‌خورده‌اش به دنبال خودت می‌گردد.