
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، بنای اولیه اطاقی گلی و خشتی بود که حدود سالهای 1330 هجری شمسی بر اثر بارانهای متوالی و فرسودگی بیش از حد ساختمان ویران شد، بنای قبلی به دستور فیض محمد خان تاجبخش، مالک وقت کلاته احداث شد.
بنای آن مربعی شکل به ضلع 7 متر و ارتفاع 4 متر بود که در چهار جهت دارای چهار ایوان هر یک به دهانۀ 2 متر و عمق 2 متر و ارتفاع 4 متر بود، در ورودی به ابعاد 2×1/5 متر در ایوان جنوبی قرار داشت و دو ایوان غربی و شرقی به علت اضافهشدن اطاقهایی به مزار از بین رفتند. ایوان جنوبی با آجر تعمیر و باسازی شد و بقیه بنا با خشت خام و گل بود و سقف همه آنها ضربی و با آجر باز ساخته شده بود.
کف بقعه با زیلو و قالیچههای دستباف محلی مفروش بود و دیوارها که یک متر ضخامت داشت و تا گنبد سفید شده بود، صورت قبر به طول 2 متر و عرض یک متر و ارتفاع نیم متر در وسط اطاق قرار داشت که رویه و بدنه آن با پارچههای سیاه پوشیده و چند جلد کلام الله مجید بر روی آن دیده میشد.
صحن آرامگاه در جلو ایوان جنوبی مربع شکل به ضلع 6 متر بود که با بلوکه سیمانی مفروش شده بود. این بنا مجدداً در سالهای اخیر بازسازی شده است.
مقداری از اراضی کلاته گود وقف بر آرامگاه است که درآمد آن صرف هزینههای ضروری بقعه میشود، زوار این آرامگاه از اهالی روستاهای سر چاه شور، قلعه زری، سر چاه عماری و کریم آباد هستند و بیشتر در ایام تابستان و ایام سوگواری به این محل میآیند.
از 4 اطاق 4×4 متر در دو ضلع شرقی و غربی آرامگاه به عنوان انبار و زائرسرا استفاده میشود و وسایل آشپزی از قبیل دیگ، قابلمه و چراغ خوراک پزی و سماور در اختیار زوار قرار میگیرد. آب مورد نیاز از لولهکشی روستای سر چاه عماری تأمین میشود.