
قرآن را میگشایی و با صدایی خوش میخوانی «اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ؛ خداست که معبودى جز او نیست زنده و برپادارنده است نه خوابى سبک او را فرو مىگیرد و نه خوابى سنگین آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست»
از خود میپرسی که مگر کسی هست که در بیداری خدا و اینکه او میبیند هر آنچه میکنیم شک دارد که قرآن کریم با چنین تأکیدی آورده است که خداوند را نه خوابی سبک فرو میگیرد و نه خوابی سنگین.
اما همه چیز به این سادگیها نیست، خیلی از ما انسانها بر زبان جاری میسازیم که حی(زنده) و بیدار است، اما وقتی به اطراف خویش و به عمل خودمان مینگریم احساس می شود ضد آنچه عقیده داریم عمل میکنیم.
آخر مگر میشود معتقد بود که خدا بیدار است و انسان را میبیند، اما حق دیگری را بهراحتی لگدمال کرد و بعد هم انگار نه انگار حقالناسی بر گردن ما است. مگر امکان دارد که از عمق جان باور داشت که معبود بیهمتا حاضر و ناظر آن چیزهایی است که انجام میدهیم ولی سختمان است که برای تشکر از او وضو سازیم و نماز به جای آوریم.
اما حقیقتاً خدا حی و بیدار است و ریزترین کارهایی که از خوب و بد انجام دادهایم را میبیند و فرشتگان درگاهش آن را ثبت و ضبط میکنند و در روز حشر در منظر چشم انسان قرار میدهد و چه زیبا قرآن مجید در این باره میگوید: «فَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیْرًا یَرَهُ وَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ؛ پس هر کس به اندازه ذرهای کار خیر کرده باشد آن را خواهد دید و هر کس به اندازه ذرهای بدی کند خواهد دید» سوره الزلزله آیات 7 و 8
آری او خالق، رب و مالک این دنیاست و میبیند هر آنچه از خوبی و بدی رخ میدهد. او میبیند نگاههای آلوده و از سر هوسی که رخ میدهد و آگاه است به تصویرسازیهایی که در ذهن انسان از این گناهان بهوجود میآید و به همین دلیل بعد از اینکه در قرآن کریم دستور به حفاظت چشم از گناه داده است میفرماید:«... إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا یَصْنَعُونَ؛ خدا به آنچه میسازید آگاه است». سوره نور آیه 31
و آن خالق بیهمتا میبیند آن کسی را که حتی در بدترین شرایط حاضر نیست ذرهای روح پاک و زلال خویش را آلوده به هرزگیها، هوسبازیها کند و چون فرشتگان از مقربان درگاه حق میشود.
اینکه خدا ما را میبیند بزرگترین درسی است که در مسیر کمال و سعادت یاریمان میکند و علما و صلحا نیز همواره بر آن تأکید داشتهاند. روزی به آیتالله بهجت گفتند: کتابی در زمینه اخلاق معرفی کنید. ایشان پاسخ دادند لازم نیست یک کتاب باشد یک کلمه کافیست که بدانی: خدا میبیند.
حکیمه بهمنزاده/ خراسان جنوبی