زینب(س)؛ اعتبار مقام پرستار بر تارک زمان
گروه اجتماعی: «پرستار» کلمهای که ناخودآگاه هر شنوندهای را به یاد آرامش پس از طوفان، و به یاد شخصی میاندازد که در لحظات سختی، ناراحتی و ساعتی که به کمک نیاز داریم، یاریرسان ماست.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از گیلان، پنجم جمادیالاولی سالروز ولادت شیرزن صحرای کربلا، زینب کبراست. او که توانست با دستان نوازشگر و قلب مهربان خود، از پنج امام بزرگوار تاریخ اسلام، حضرت علی(ع) به هنگام ضربت خوردن، امام حسن مجتبی(ع) در هنگام مسمومیت، امام حسین(ع) در لحظات تنهایی و غربت، امام سجاد(ع) در رویارویی با سوز تب جان سوز و از امام محمدباقر(ع) به همراه کودکان صحرای کربلا پرستاری کند.
نام زینب(س)، این پرستار جاودان همیشه تاریخ، همواره بر تارک زمان میدرخشد و همگان را به یاد صبر، مقاومت و ایثار میاندازد که با پیامرسانی شایسته، از بازماندگان حادثه جانسوز عاشورا نیز به نیکویی پرستاری کند و لقب بزرگ پرستار همیشه تاریخ را زیبنده خود کند. این روز مبارک، از سالها پیش، «روز پرستار» نامیده شده است، لذا باید قدر او را دانست و به او و حرفه مقدسش احترام گذاشت.
«پرستار» عجب واژه آشنایی است. کلمهای که ناخودآگاه هر شنوندهای را به یاد آرامش پس از طوفان، و به یاد شخصی میاندازد که در لحظات سختی، ناراحتی و ساعتی که به کمک نیاز داریم، یاریرسان ماست. انسانهای ب ادعایی که به معنای واقعی کلمه، خالصانه کار میکنند و تمام تلاش خود را معطوف میسازند تا بیماران، دوران نقاهت خود را به آرامی سپری کنند.
این واژه آدمی را به یاد مفاهیم دیگری هم میاندازد. یاد شببیداری و یاد مردان و زنان سپیدپوشی که لحظهای لبخند از سیمایشان دور نمیشود؛ بعضی کارها تعطیلیبردار نیست و شخص همواره باید آماده خدمترسانی باشد. پرستاری، از جمله این حرفههاست.
پرستاری، از آغازین لحظات طلوع اسلام، به صورت حرفهای مقدس مطرح بوده است، تاریخ اسلام از پرستارانی چون ام سلمه، ربیع، ام سنان و در رأس همه آنها، حضرت فاطمه(ع) و حضرت زینب(ع) نام میبرد، اینان با کمال اخلاص و حفظ حریم عفاف و نجابت، به بیمارداری و معالجه مجروحان میپرداختند. حضرت زینب(ع) آن وارث معدن عاطفه و شجاعت فاطمی، مقام پرستار را در دشت نینوا چنان اعتبار بخشید که امروز، روز پرستار، به زادروز آن بانوی بزرگ، شکوه و عظمت یافته است.
تاریخ انقلاب اسلامی نیز شاهد جانفشانی و از خود گذشتگیهای پرستاران رشیدی است که وظیفه امداد رزمندگان غیور میهن اسلامی را به عهده داشتند. بعضی از این بزرگواران نیز، شربت شیرین شهادت نوشیدند و برگ زرینی در صفحه خدمات پرافتخار این قشر زحمتکش به جا نهادند.
