
گاه فکر میکنی همه چیز برایت تلخ و ناگوار شده است، آنقدر که دیگر هیچ اتفاقی نمیتواند کامت را شیرین کند و به روزهایت رنگ شادی ببخشد و حتی زمزمه رسیدن روزهای سال نو برایت جذابیت خاصی ندارد و آن را جز یک تکرار که هر سال رخ میدهد نمیدانی.
اما اگر اندکی بیندیشی درخواهی یافت با این نوع نگاه تنها رنج و اضطراب است که نصیب تو خواهد شد، در حالی که میتوان زیباتر از این به دنیا نگریست و این درسی که طبیعت خداوندی به ما میدهد.
به طبیعت نگاه کن که با همه روزهای سرد و گرمی که برآن میگذرد هیچگاه خالی از گلهای زیبا نیست، فروردین لاله میآید و اردیبهشت و خرداد گلهای زیبای محمدی جلوهگری میکند و در تابستان عطر گل یاس و شاهپسند است که مشام ما را نوازش میدهد.
حتی در زمستان که زمین یخ زده گل زیبای نرگس است که زیبایی را به انسان هدیه میکند. و حال آیا طبیعت به ما درس نمیدهد که در کنار همه سختیها زیباییهایی هست که اگر نوع نگرشمان را عوض کنیم میتوانیم آنها را ببینیم.
و نکته جالب اینجاست که همه این زیباییها را خداوند برای تو خلق کرده است تا ببینی و لذت بری و معبودت را درلابلای این قشنگیها ببینی و شکر بگویی.
حال که به زیباییها اندیشیدی احساس میکنی چقدر خداوند دوستت داشته که برای تو اینها را آفریده تا شاعرانههایت گل کنند و تو شعر سپاس از معبود را بخوانی و همه طبیعت نیز همگام با تو بعد از این سرود زیبا شکربگویند.
آری بعد از آنکه دیدی قشنگیهای طبیعت هیچگاه برای تو تمامنشدنی است فقط دعا بکن و آمین بگو که هر گاه قدرت پروردگارت را لمس کردی و مهر او نسبت به خودت را با تمام وجود درک کردی بیشک دعاهایت به اجابت نزدیک است.
غصهها را با توکل به خالق، گوشهای بگذار و حال که بهار با همه قشنگیهای مضاعفش در راه است، کوله بار بربند و چند روزی به همراه عزیزانت به عمق طبیعت سفر کن تا هم خدایت را از نزدیک درک کنی و هم بهانههایت برای غصه خوردن را به فراموشی بسپاری.
حکیمه بهمن زاده/خراسان جنوبی