برتری جزبه تجلی ارزشهای انسانی در وجود آدمیان نیست
گروه اجتماعی: هیچ برتری به جز تجلی ارزشهای انسانی در وجود آدمیان نیست و آن اخلاق است که رسولالله برای تکمیل مکارم اخلاقی مبعوث شد.
اگر خوب گوش بدهی پژواک صدای محمد(ص) آن استاد بیبدیل بشریت را میشنوی که در حجةالوداع گفت «ای بندگان خدا مردم در نزد پروردگار مانند دندانههای شانه با یکدیگر برابرند مگر آنکه کسی خداییتر از دیگران باشد».
وقتی به دلت رجوع کنی صوت قاری خوش سخنی را میشنوی که از اعماق جان تلاوت میکند «إِنَّا جَعَلْناکُمْ خَلَقْناکُمْ مِنْ ذَکَرٍ وَ أُنْثى وَ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُم؛ ای مردم! بیتردید ما همه افراد نوع شما را از یک مرد وزن (آدم وحوا) آفریدیم و شما را قبیلهای بزرگ و کوچک قرار دادیم تا همدیگر بشناسید مسلماً گرامیترین شما نزدخدا پرهیزکارترین شماست همانا خداوند بسیار دانا وآگاه است.» حجرات آیه 13.
و تو در ذهنت مدینة النبی رسول الله(ص) را مجسم میکنی که در آن علی(ع) پهلوان عرب با ابوذر از لبنان، با سلمان ایرانی و بلال برده سیاه پوست در کنار هم جامعهای ساختند که در آن برتری آدمها به تقوا شد و عجمی چون سلمان (منا اهل بیت(ع)) نام گرفت.
و حال نگاهی به خودمان بیندازیم چقدر با آن آرمانهایی که رسول خاتم شهرش را ساخت فاصله داریم. گوشی همراهت را نگاهی بینداز، دوباره لطیفههایی که برای دیگران تعریف میکنی را با خودت نجوا کن.
تا به حال کدام نژاد و قوم و قبیله از تیررس تمسخرها و توهینهای تو در امان ماندهاند. ترکها که نامشان با سردارانی چون ستارخان و باقرخان گره خورده، کردها که در دفاع از وطن زبانزدند و اولین خلبان شهید هشت سال دفاع مقدس نیز از نژاد آنها بود؟ لرها که تنها نژادی هستند که جز شیعه اهلبیت(ع) در آنها نیست، شمالیها که چون میرزا کوچک خوان جنگلی دارند یا عربها که همه ائمه ما عرب بودند؟ کدامیک؟
میتوانی این جمله را بر زبانت جاری کنی که مسلمانم اما این اصل بدیهی دین را که برتری جز به تقوا نیست و هیچ کس را نباید بهخاطر نژادش مورد توهین قرار داد را مراعات نمیکنی. آیا لحظهای خندیدین ارزش این را دارد که عدهای از هموطنات را از خودت برنجانی.
روزی که دشمن به سرزمین ما تجاوز کرد سخن از این نژاد و آن قبیله نبود، خوزستانیها که خیلیهایشان عرب زبان بودند حماسهای واقعی ساختند، ترکها سرداری چون باکری را عازم میدان نبرد کردند، کردها نیز در کردستان و کرمانشان و پاوه همراه «چمران» و «همت» دست دشمن را که به وطنت تجاوز کرده بود قطع کردند و لرها نیز با آهنگ زیبای دایه دایه وقت جنگه وقت دوسی وا تفنگه(ای مادر ای مادر وقت جنگه وقت دوستی با تفنگه) به تن جوانانشان را لباس رزم فرستادند.
و حال وقتی خواستی درباره نژاد دیگری سخن ناشایستی بگویی، لعنتی بر شیطان و ابلیس درونت بفرست و بگو هیچ برتری جز به تجلی ارزشهای انسانی در وجود آدمیان نیست.
حکیمه بهمنزاده/ خراسان جنوبی
