آنجا که چون هلال، به وقت امداد خمیده میشوی
گروه اجتماعی: میگویند کار تو عامالمنفعه است اما من معتقدم آنچه تو انجام میدهی از جنس ایمان است. از جنس آن آیه قرآن است که میفرماید:« ... وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعًا...و هر کس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی همة مردم را زنده کرده است».مائده/۳۲
آن لحظه که در هجوم حوادث سخت طبیعت دلم در فشار است و و صورتم را اشک چشمانم خیس کرده تو را بالای سرم میبینم که چون خواهر یا برادری همراه، نهایت تلاشت را میکنی تا اینکه اندکی از زخمهایم التیام یابد.
در زلزله بم، سیل پاکستان، فقری که در سومالی گریبانگیر مردم شده بود، جنگ افغانستان تو را دیدم که آمده بودی روح عشق و نوع دوستی را تزریق کنی بیتوجه به آنکه این انسان رنج کشیده هم مذهب، هم ملیت و هم عقیده توست یا خیر، چون تو برای دنیایی عاری از رنج تلاش میکنی.
تو با آن نشان هلال سرخ به یاری انسانهای دردمند میشتابی تا دوباره لبخند را بر لب آدمیان بنشانی. میگویند کار تو عامالمنفعه است اما من معتقدم آنچه تو انجام میدهی از جنس ایمان است. از جنس آن آیه قرآن است که میفرماید:« ... وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعًا...و هر کس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی همة مردم را زنده کرده است».مائده/32
نمیدانم به این مسئله توجه کردهای که کارت برگرفته از سخن همان مولایی است که از اینکه دشمن خلخال از پای زنی یهودی کشیده بود به خشم آمد و تو هم هر کجا بیرحمانه جنگی بود حاضر شدی و بیتوجه به آنچه در عالم سیاست بازان میگذرد فقط خواستی درمان کنی دردهایی که تن مجروح انسانها را آزار میداد.
تو از نسل همان شاعری هستی که میگفت آدمیان چون پارههای یک پیکر هستند که هر عضوش به درد آید دیگران آرام و قرار ندارند.. همان شیخ اجل که معتقد بود که غم دیگران را ندارد در دایره انسانیت جا نمیگیرد.
میدانم الان هم دلت میتپد تا شرایطی فراهم شود تا به هر کجای این دنیا که به تو و مهارتت نیاز است بروی. نه زمان میشناسی و نه مکان. برایت مهم نیست نیمه شب و زمان استراحتت از تو میخواهند برای امدادگری بروی و یا اینکه کجا به تو نیاز است..
اغراق نیست که تو را از جان گذشته بنامم ... مگر نه این است که گاه خودت را به خطر میاندازی تا جان دیگری را نجات دهی و برای تو زخمهایی که به تنت میرسد مهم نیست. فقط شادمان میشوی آن لحظه که جانی را با توکل به خدا نجات میدهی.
شاید روزهای دیگر سال فرصتی نباشد تا تو یادی کنیم و دست مریزادی بگوییم به تو و آنچه که از جنس ایثار و ایمان انجام میدهی.
اما امروز که تقویم به نام و یاد تو مزین شده است میخواهم خالصانه ترین درودها را تقدیم تو کنم. خسته نباشی امدادگر جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران
حکیمه بهمنزاده/ خراسان جنوبی
