
حجتالاسلام هادی شهاب، مدیر گروه فلسفه و معارف اسلامی دانشگاه بیرجند در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، گفت: در اینکه جزءخوانی و قرائت قرآن در جامعه اسلامی باید وجود داشته باشد شکی نیست اما نکته مهم این جا است که تنها به این مرحله از ارتباط با قرآن اکتفا نکنیم.
وی بیان کرد: متأسفانه گاه در جامعه ما مشاهده میشود که هدف از ارتباط با قرآن تنها در بهرهمندی از ثواب خلاصه میشود، در حالی که این برداشت ناقص ما در مرحله قرائت و جزءخوانی قرآنی متوقف میکند. باید به سمتی حرکت کنیم که مفاهیم قرآن را بهصورت کاربردی در جامعه داشته باشیم که این شیوه راه درست انس با قرآن است.
شهاب ادامه داد: یکی دیگر از دلایلی که موجب میشود افراد تنها به قرائت اکتفاء کرده و به سمت درک عمیق از مفاهیم قرآن نروند این است که تصور میشود مخاطب توان مباحث تخصصی قرآن را ندارد و یا افراد مفاهیم و یا تفسیر قرآن را به گونهای ارائه میدهند که برای شنونده جذابیت لازم را ندارد.
نگاه متفاوت از قرآن به هستی، ما را با مفاهیم کلام وحی بیگانه میکند
وی گفت: ممکن است افراد به سمت ترجمه و مفاهیم قرآن نیز بروند اما بعد از مدتی این احساس در آنان به وجود آید که نمی توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند که این مسئله دلایل عدیدهای دارد.
مدیر گروه فلسفه و معارف اسلامی دانشگاه بیرجند اظهار کرد: شاید در پارهای موارد ترجمههای سخت این شرایط را به وجود آورد اما حقیقت این است که قرآن یک متن تخصصی پیچیده نیست و از اینرو دلایل ارتباط برقرار نکردن با مفاهیم قرآن را در جای دیگری باید جستوجو کرد.
شهاب افزود: نگاه ما به دین و قرآن نگاهی مادیگرایانه است در حالی که در قرآن اصل بر نگاه اخروی به مسائل است و وقتی زاویه دیدمان به دنیا و مسائل هستی مادی و متفاوت با نگاه قرآن است طبیعی است که مفاهیم قرآن برایمان غریب و ناآشنا باشد.
احساس نیاز به عالم غیب؛ زمینهساز درک تعالیم قرآن
وی ادامه داد: در قرآن سخن از عالم غیب است و تا احساس نیاز به عالم دیگر در ما پیدا نشود از داروخانه قرآن داروی مناسب با خویش را پیدا نخواهیم کرد.
مدیر گروه فلسفه و معارف اسلامی دانشگاه بیرجند بیان کرد: متأسفانه از یادگیری قرآن و انس با آن یا به دنبال پر کردن کیسه ثواب و یا نجات از عِقاب هستیم و آن قدر از قرآن دور شدهایم که آن را دوایی برای دردهای خود نمیبینیم.
شهاب اظهار کرد: حال ما در ارتباط با قرآن مانند کودکی است که از هر آنچه که در اطراف اوست تنها به سرگرمی و بازی قناعت میکند در حالی که افراد بزرگسال به دنبال استفاده کاربردی و سود محورانه از امکانات اطراف هستند.
وی یادآور شد: اگر کسی با قرآن انس پیدا کند، علاوه بر آرامش روح، ظاهر و باطنش نیز اصلاح خواهد شد و بهشت را همین رشد شخصیتی خواهد دید که در عمل به تعالیم دینی برای او حاصل شده است.